طرفداری | اسکات پارکر پس از جدایی نونو اسپیریتو سانتو به‌عنوان سرمربی وستهم منصوب شده است؛ انتخابی که در گزارش اسکای اسپورت با تجربه او در صعود تیم‌ها از چمپیونشیپ و توانایی‌اش در ساختن تیمی منسجم و سخت‌کوش سنجیده می‌شود.

وستهم برای بازگشت به لیگ برتر به مربی‌ای نیاز دارد که پیش‌تر تیم سقوط‌کرده‌ای را به سطح اول بازگردانده باشد. پارکر با فولام، بورنموث و برنلی هر سه بار از چمپیونشیپ صعود کرده و بنا بر گزارش، در هر سه باشگاه از پس انتظارات بالا برآمده است. هرچند توانایی او در سطح لیگ برتر جای بررسی دارد، شناختش از این رقابت و از خود وستهم، بخشی از استدلال موافقان این انتخاب است.

کارنامه صعود و رکورد دفاعی برنلی

پارکر در دوران بازی برای وستهم سه فصل پیاپی بازیکن سال باشگاه شد و جایزه بهترین بازیکن سال اتحادیه نویسندگان فوتبال را نیز به دست آورد. توانایی تاکتیکی او در چمپیونشیپ هم در فصل صعود برنلی در سال ۲۰۲۵ به چشم آمد؛ تیمی که با ۱۰۰ امتیاز، یکی از سخت‌ترین خطوط دفاعی این رقابت‌ها را داشت.

برنلی در آن فصل فقط ۱۶ گل دریافت کرد؛ میانگین ۰٫۳۳ گل در هر مسابقه. این تیم رکورد بهترین فصل دفاعی در تاریخ لیگ‌های انگلیس را ثبت کرد، ۱۲ بازی پیاپی و بیش از ۱۰۰۰ دقیقه گل نخورد و نخستین تیم تاریخ لیگ انگلیس شد که در هیچ مسابقه‌ای طی یک فصل بیش از یک گل دریافت نکرد.

این ویژگی می‌تواند برای وستهم اهمیت ویژه‌ای داشته باشد؛ تیمی که در مقطع مورد اشاره گزارش، با وجود قرارگرفتن در رتبه هشتم چمپیونشیپ، بهترین خط حمله لیگ را داشت، اما به‌خصوص در بازی‌های خانگی گل‌های زیادی دریافت می‌کرد. از نگاه نویسنده، استحکام دفاعی تیم‌های پارکر می‌تواند مکمل توان گلزنی وستهم باشد.

شروع دشوار و ساختن فرهنگ تیمی

مسیر صعود برنلی بدون فراز و نشیب نبود. پارکر باید تیمی سقوط‌کرده را از نو هدایت می‌کرد و نتایج هم از همان ابتدا مطابق انتظار پیش نرفت: برنلی بین اوت و نوامبر در ۱۲ بازی فقط چهار برد داشت. آن دوره، با وجود استحکام دفاعی، چهار تساوی بدون گل هم در کارنامه تیم ثبت کرد.

پارکر در اوت ۲۰۲۵ درباره دشواری‌های شروع کار و اولویت‌هایش در مربیگری گفت:

اوایل کار با چالش روبه‌رو بودیم؛ چالش‌های زیادی.

او درباره یکی از اصول محوری‌اش در مربیگری گفت:

مهم‌ترین چیز برای من به‌عنوان مربی، قبل از هر چیز، فرهنگ است؛ اینکه تلاش کنیم چنین فضایی بسازیم.

پارکر درباره عبور از مشکلات ابتدایی و شکل‌دادن به فضای مورد نظرش گفت:

اوایل با چند چالش روبه‌رو شدیم و باید از آن دست‌اندازهای کوچک عبور می‌کردیم؛ کاری که انجام دادیم. بعد سعی می‌کنی فضایی بسازی که بر صداقت و شفافیت واقعی استوار باشد؛ فضایی که برای بازیکنان کاملاً روشن باشد.

او درباره پایبندی‌اش به این رویکرد افزود:

این چیزی است که به آن باور دارم و همیشه هم باور داشته‌ام. وقتی بازیکن بودم به آن اعتقاد داشتم و حالا هم به‌عنوان مربی باورش دارم.

نمونه‌ای از نقش پارکر در ایجاد انگیزه به دوران بازی‌اش در وستهم برمی‌گردد. در فصل سقوط این تیم در سال ۲۰۱۱، وستهم در پایان نیمه اول برابر وست بروم ۳-۰ عقب بود و کاپیتان تیم در رختکن برای هم‌تیمی‌هایش صحبت کرد. کارلتون کول پس از آن بازی درباره آن لحظه گفت:

افتضاح بودیم، اما اسکات در بین دو نیمه الهام‌بخش شد.

اسکات کاملاً در آن لحظه غرق شده بود؛ هیچ‌وقت او را آن‌طور ندیده بودم. اگر آنجا بودید، اشک در چشمتان جمع می‌شد.

او در رختکن شور و اشتیاق زیادی نشان داد و ما را به حرکت واداشت. نمی‌خواستیم خودمان، سرمربی، خانواده‌هایمان و هواداران را ناامید کنیم.

می‌شود گفت اگر فوتبالیست حرفه‌ای هستید، باید خودتان چنین انگیزه‌ای داشته باشید؛ اما گاهی لازم است کاپیتان این‌طور قدم پیش بگذارد.

این وجه انگیزشی در دوران مربیگری پارکر هم ادامه یافته است. پس از پیروزی فولام برابر برنتفورد در فینال پلی‌آف چمپیونشیپ، مصاحبه پرشور او با اسکای اسپورت دستمایه تمسخر قرار گرفت؛ با این حال، گزارش از تأکید مشابه او بر تعهد و همبستگی در برنلی می‌گوید. پارکر درباره تیمش چنین توضیح داد:

قبل از هر چیز، چیزی که می‌بینید تیمی متعهد است.

چه سبک بازی مشخصی داشته باشید، چه فلسفه‌ای یا شیوه‌ای که لازم است با آن بازی کنید، چیزی که می‌بینید گروهی از بازیکنان و باشگاهی است که در روزهای خوب و بد، عمیقاً متعهد می‌مانند. این برای ما به اصلی همیشگی تبدیل شده است.

این تیم، وقتی قهرمان چمپیونشیپ شد، گروهی متعهد بود؛ تیمی با انسجامی فوق‌العاده و کیفیت واقعی در لحظه‌های مهم. همین‌ها پایه‌ای کم‌نظیر برای رسیدن به کاری شد که انجام دادیم و باید همچنان اساس کارمان باشد.

هرکس این تیم را تماشا کند، فرهنگ، فضای تیم، همبستگی بازیکنان و آن حس برادری را به‌وضوح می‌بیند. خوب می‌دانم این‌ها چقدر مهم بودند.

تأکید پارکر بر تاب‌آوری برنلی

برنلی در فصل گذشته از لیگ برتر سقوط کرد، اما گزارش به چند لحظه از اتحاد این تیم اشاره می‌کند: در فوریه، برنلی پس از عقب‌افتادن ۲-۰ برابر کریستال پالاس بازی را ۳-۲ برد و چند روز بعد در خانه چلسی به تساوی رسید. پارکر پس از دیدار چلسی درباره اتحاد تیمش گفت:

تا وقتی روی این صندلی نشسته‌ام، این موضوع هیچ‌وقت زیر سؤال نمی‌رود. واقعاً در هیچ‌یک از تیم‌های من هم زیر سؤال نخواهد رفت.

امسال با چالش بزرگی روبه‌رو بودیم و گاهی از نظر سطح یا کیفیت کمی کم آوردیم. وارد لیگ بزرگی شدیم و بعضی وقت‌ها در این زمینه به اندازه کافی خوب نبودیم.

تنها چیزی که در آن کم نگذاشتیم، تاب‌آوری خستگی‌ناپذیری بود که این گروه بارها و بارها نشان داد. فشار بعضی وقت‌ها ده برابر شد و این گروه جوان هر بار دوباره به پا خاست.

به نظر می‌رسد می‌توانیم خودمان را جمع‌وجور کنیم، به جنگیدن ادامه بدهیم و دوباره برگردیم. به این بازیکنان بی‌اندازه افتخار می‌کنم.

چمپیونشیپ رقابتی پیش‌بینی‌ناپذیر با برنامه‌ای فشرده، بازی‌های میان‌هفته‌ای پیاپی و تیم‌هایی متنوع است؛ کیفیت به‌تنهایی کافی نیست و شخصیت هم اهمیت دارد. این انتخاب در شرایطی انجام شده که هواداران وستهم از کل ساختار باشگاه ناراضی توصیف شده‌اند. پارکر درباره نقشی که بازیکنان و کارکنان در صعود برنلی داشتند گفت:

بدون گروهی از بازیکنان و کارکنان باشگاه که واقعاً همراه شوند و مسئولیت را بپذیرند، نمی‌توان به آن نقطه رسید؛ نمی‌توان آن‌قدر سریع به لیگ برتر صعود کرد، همان‌طور که ما از چمپیونشیپ صعود کردیم.

او درباره اصلی که تیمش بر آن تکیه داشت افزود:

این موضوع کم‌کم به یکی از اصول همیشگی ما تبدیل شد و چیزی است که به آن پایبندیم.