خیلی کم پیش آمده است که دستیاران پپ گواردیولا و توماس توخل و حتی یورگن کلوپ، این سرمربی ها را با ناشی گری هایشان لنگ بگذارند. اتفاقی که در منچستریونایتد شاهدش هستیم.
طرفداری| به گزارش تلگراف، این روزها دیدن گفت و گوی اوله گونار سولسشر کنار زمین با دستیارانش: کیران مک کنا و مایکل کریک، کاملا عادی شده است. کم پیش آمده که دوربین روی سولسشر برود و او در حال صحبت با دستیاران اطرافش نباشد. هم مک کنا و هم مایکل کریک اولین تجربهشان در کسوت کادر فنی را تجربه می کنند. البته پپ لیندرز (دستیار یورگن کلوپ) هم اولین تجربه اش است، با این تفاوت که کلوپ از ابتدا او را زیر پر و بال خود گرفت و او تمامی مراتب را کنار خود یورگن کلوپ طی کرده است. در لیورپول معروف است که حرف پپ لیندرز، حرف یورگن کلوپ است. بله، حضور دستیاران مناسب، برگ برنده یک کادر فنی موفق است. اما اوله گونار سولسشر بیش از حد به دستیارانش وابسته است. یورگن کلوپ، عمل و برنامه اش مشخص است، خیلی کم او را در حال مشورت با دستیارانش دیده ایم. اوست که رهبر است. در منچسترسیتی و چلسی همینطور. درست است استفاده از نقطه نظرات دستیاران، امری مهم است و گره گشا، اما آن ها بلدند خود را مدیریت کنند و سبک و سیاق مختص خودشان را دارند. با کادرفنی شیاطین سرخ بیشتر آشنا بشویم مک کنا تنها 35 سال سن دارد که در سن 22 پس از مصدومیت سنگینش با لباس اسپرز، از دنیای بازیگری خداحافظی کرد و به مربیگری روی آورد. او به همراه مایکل کریک و همچنین با حضور خود اوله سولسشر و مایک فیلان که سابقه همکاری با الکس فرگوسن را دارد، جلسات تمرینی منچستریونایتد را طراحی می کنند. مسئول تمرینات ضربات ایستگاهی منچستریونایتد، اریک رمزی 29 ساله است که در دانشگاه لافبورو، دوست و هم دوره مک کنا بوده است. اریک رمزی در همین تابستانی که گذشت، از چلسی به منچستریونایتد اضافه شد. او در کادر فنی تیم زیر 23 ساله های چلسی بود و این تنها سابقه کار کردن او در یک باشگاه ورزشی بوده است. مک کنا، رمزی و کریک، تمام این نفرات بی تجربه اند و این موضوع این روزها که منچستریونایتد در باتلاق نتیجه نگرفتن گیر افتاده، خیلی به چشم می آید. اخیرا کادرفنی منچستریونایتد مورد انتقاد خیلی هاست و به آن ها اتهام یکی از بی دانش ترین کادرهای فنی مربیگری را می زنند. این اتهام نباید آن ها را عصبانی کند، چرا که بی راه نیست. به وضوح پیداست که منچستریونایتد بی تاکتیک است و انعطاف تاکتیکی ندارد. در حال حاضر هیچ کس نمی تواند بگوید که در منچستریونایتد، کسی وظیفه اش را بهتر از دیوید ده خیا انجام می دهد. حالا منبعی نامعلوم مدعی شده است که جلسات تمرینی ای که مک کنا تدارک می بیند، در حد تیم های مدرسه ای است. بی دانشی و عدم اقتدار مک کنا، بر هیچ یک از بازیکنان منچستریونایتد پوشیده نیست. مک کنا توسط نیکی بات کشف شد و به واسطه ژوزه مورینیو به تیم اصلی راه پیدا کرد. پس معلوم است که استعداد کافی را داشته است. افتخارات دوران بازیگری مایکل کریک بسیار دست نیافتنی است. کریک سه سال پیش وقتی کفش هایش را آویخت، به کادر مربیگری منچستریونایتد پیوست. اریک رمزی، جوان ترین بریتانیایی ای بوده ست که در سن 27 سالگی، نشان مربی برتر یوفا را دریافت کرده است و مشخص است که شخص پر استعدادیست. مایک فیلان پرتجربه را خیلی ها الکس فرگوسن شماره 2 می نامند. خیلی ها نتایج درخشان دو فصل گذشته منچستریونایتد را (که روزهای نخست بازگشتش فیلان به اولدترافورد بود) به نام او می زنند. فیلان اما این روزها خیلی در حاشیه است و گویا روزهای پایان سلطنتش نزدیک شده است.
اما نقش خود اوله سولسشر چیست؟ مرد نروژی سابقه کار در مولده و کاردیف سیتی را دارد. برداشت شده است که نقطه نظرات سولسشر درباره منچستریونایتد، مناسب "مدیر کل" هاست تا یک سرمربی. الگوی سولسشر طبیعتا الکس فرگوسن است، اما هیچ چیزش شبیه به فرگوسن نیست. فرگوسن با دستیاران باتجربه ای اعم از آرچی ناکس، برایان کید (که خود سابقه سرمربیگری داشته)، استیو مک لارن (که بعدها سرمربی شد و با دربی کانتی کانتی هم به لیگ جزیره صعود کرد)، جیمی رایان، کارلوس کی روش، رنه ملنستن و فیلان کار کرده بود. همچنین فرگوسن در سال 2004 به والتر اسمیت هم روی آورد. سرالکس در کتاب زندگی نامه اش می نویسد:
تازه سازی کادرفنی و اعمال کردن تغییرات در آن برای من مثل یک وظیفه روزانه بود.
نکته ای که گویا سولسشر در نه تنها آن خوب ظاهر نشده بلکه نزدیک به خوب هم نبوده است. کادرفنی سولسشر، تعادل لازم را ندارد. سولسشر به عنوان بازیکن، شاید، اما به عنوان یک مربی خودش را به فرگوسن ثابت نکرده است و گویا هیچ وجه اشتراکی با فرگوسن ندارد. فرگوسن همچنین در کتابش درباره سولسشر نوشته:
اوله پسر موذب و خوش ذوقی بود. هیچ وقت نمی ترسیدم که یک روز، درب اتاقم را روی سرم خراب کند و بگوید مرا در ترکیب اصلی بگذار. او از نقش خودش راضی بود.
اصول فوتبالی سولسشر در دنیای بازیگری اش هر چه که بود، در دنیای مربیگری خیلی به کارش نیامده است و شاید در آینده دلش برای دیوارهای آجری اولدترافورد خیلی تنگ بشود.