پاتریس اورا، مدافع چپ سابق تیم ملی فرانسه که در سال های پایانی فوتبالش به مدت دو فصل و نیم پیراهن یوونتوس را برتن کرد و دوران پرافتخاری داشت، درباره مدت زمان حضورش در این باشگاه، کار با مکس الگری و حسرت فینال 2015 صحبت کرد.

طرفداری | اورا در مصاحبه با رپوبلیکا، صحبت های جالبی درباره دوران حضورش در یوونتوس انجام داده است و از علت جدایی کریستیانو رونالدو از بیانکونری و ناراحتی کیه لینی از رفتنش از یووه صحبت کرد. 

وقتی به یوونتوس پیوستم، آنتونیو کونته استعفا کرد. فکر می کردم به منچستریونایتد برگشته ام و دیوید مویس جانشین سرالکس فرگوسن شده است. دوست داشتم آنتونیو کونته مربی ام باشد اما با این حال با یکدیگر صحبت می کنیم و رابطه خوبی داریم.  پس از استعفای کونته به هم تیمی هایم گفتم بیدار شوید، فرگوسن بهترین سرمربی تمام ادوار است و کونته هم یک نابغه است اما در نهایت شما کسانی هستید که به زمین می روید و نباید بهانه ای داشته باشیم. بوفون، کیه لینی و بارتزالی همه از این صحبت های من جا خوردند و البته فهمیدند که من با وجود تازه وارد بودنم، چه قدر یوونتوس را دوست دارم. 

در ایتالیا باید خیلی سخت کوش باشید. البته سوبرداشت نشود؛ من همیشه سخت کوش بودم اما در ایتالیا باید تلاش بیشتری می کردیم. در یوونتوس تفکر این بود که اگر خوب تمرین نکنند، هرگز پیروز نمی شوند. به همین خاطر همه در تمرینات بیش از حد تلاش می کردند. این باعث می شد کمی احساس عدم امنیت کنم. در فینال برلین از نظر بدنی و ذهنی کمی خسته بودیم. می توانستیم فینال را ببریم. در انگلیس قبل از بازی های بزرگ، می زنیم و می رقصیم اما در ایتالیا فشار روی بازیکنان بیش از حد می شود. وقتی در اتوبوس بودیم تا به استادیوم برویم، همه اسکای اسپورت می دیدند یا روزنامه می خواندند؛ به آن ها گفتم بچه ها همیشه نمی توانید به فوتبال فکر کنید چون این طوری لذت بازی کردن را از دست می دهید. 

 چرا کریستیانو رونالدو از یوونتوس رفت؟ چون او به احترام و عشق نیاز داشت. او فهمیده بود که در تورین، قربانی نتایج بد یوونتوس لقب می گیرد. با این حال خیلی ها فراموش می کنند که قهرمانی سری آ کار آسانی نیست. هدف هرساله آنیلی، قهرمانی سری آ است نه لیگ قهرمانان اروپا. صحبت های الگری هم در خروج رونالدو نقش مهمی داشت. او گفت رونالدو در تمام مسابقات بازی نخواهد کرد. دلیلی نداشت این موضوع را عمومی کند. الگری باید این مسئله را خصوصی نگه می داشت چون رونالدو از چنین چیزهایی تاثیر می گیرد. 

با احترام به ساری و پیرلو که کارهای مهمی انجام دادند اما همان طور که به آنیلی گفه بودم، الگری نباید در سال 2019 اخراج می شد. الگری بینش فوتبالی فوق العاده ای دارد. او همیشه و حتی قبل از شروع مسابقه می داند که در بازی چه اتفاقی قرار است بیفتد. در سال 2015 وقتی در دورتموند مقابل این تیم قرار گرفتیم، او همه چیزهایی که در بازی قرار بود اتفاق بیفتد را پیش بینی کرده بود. او به ما گفته بود بازی با دورتموند برایمان مثل یک بازی دوستانه است؛ این در حالی است که او چند روز پیش سر همه ما در بازی با جنوا فریاد می زد. الگری روی بازی با تیم های کوچک تر خیلی حساس است اما برای بازی های بزرگ نگرانی ندارد. این درس دیگری بود که از الگری گرفتم.  

جدایی ام از یوونتوس کمی عجیب بود. پس از یورو 2016 من در دو بازی ابتدایی فصل نیمکت نشین شدم و از الگری پرسیدم چه اتفاقی دارد می افتد. او به من گفت نگران نباش، تو نباید در تمام بازی ها به میدان بروی. به تو قول می دهم همیشه در بازی های بزرگ حضور داشته باشی. من نتوانستم این را بپذیرم زیرا اگر استراحت کنم، می میرم. به همین علت تصمیم گرفتم از یوونتوس جدا شوم. پاراتیچی، مدیر ورزشی باشگاه شوکه شد و گفت داری شوخی می کنی؟ ما قهرمان سری آ هستیم و به فینال لیگ قهرمانان رسیده ایم، کجا می خواهی بروی؟ با این حال تصمیم گرفتم بروم و البته کاملا خوشحال نبودم. جورجو کیه لینی هنوز از من بابت ترک یووه عصبانی است. او به من گفت پت، چرا با ما این کار را می کنی؟ از نظر او من باید همیشه در یوونتوس می ماندم اما من به اشتیاق نیاز داشتم. این جدایی تقصیر من بود، نه یوونتوس.