تیم ملی در روز 29 آبان 39 سال پیش در بازی اولش برابر ژاپن که در آن دوران قدرت قابل توجهی در آسیا نبود، شکست خورده و در بازی دوم باید در روز 2 آذر با تیم قدرتمند کره جنوبی بازی می کرد.
تیم ملی فوتبال در این مسابقات نفراتی مثل بهروز سلطانی، نادر فریادشیران، امیر مرزوقی، محمد پنجعلی، مهدی دینورزاده، عابدیان، امیرحسین شاهزیدی، محمد نادری، ضیا عربشاهی، حمید درخشان، محمد دادکان، محمد مایلی کهن، محمود حقیقیان، ناصر محمدخانی، عباس کارگر، بیژن طاهری، رضا احدی، علیرضا فیروزی را داشت.
درست است بازیکنان اعزامی نفراتی شایسته بودند اما قید 3 نکته باعث شد تیم ملی با یک سوم از قدرت واقعی خود به میدان برود:
- طرح 27 ساله ها باعث شد بازیکنان بالای 27 سال حق حضور در تیم ملی را نداشته باشند.
- ممنوعیت حضور بازیکنان خارج از کشور باعث شد تیم ملی بزرگان زیادی را از دست بدهد.
- ظاهر و تیپ بازیکنان و عملکرد اخلاقی آنها طی 2 سال گذشته مدنظر قرار گرفت و عواملی مثل مدل مو، استفاده نفرات از آلات موسیقی و.... باعث حذف نفرات زیادی از تیم ملی شد.
برخی بازیکنان به یکی از دلایل فوق و برخی دیگر در مجموع چند عامل از حضور در تیم ملی محروم شدند، ناصر حجازی، ایرج دانایی فرد، حسن نظری، آندرانیک اسکندریان، علیرضا عزیزی، بهتاش فریبا، ابراهیم قاسمپور، علی پروین، حسن روشن، حمید علیدوستی، عبدالعلی چنگیز، کامل انجینی، رضا نعلچگر، محمود ابراهیم زاده، هدایت شعارغفاری، عبدالرضا برزگری، حسین فرکی و... به همین دلیل از تیم ملی فوتبال حذف شدند.
تیم ملی در دهلی با ترکیب بهروز سلطانی، پنجعلی، مرزوقی، دینورزاده، دادکان، مایلی کهن، درخشان، عربشاهی، حقیقیان، فیروزی و محمد خانی به میدان می رفت در حالی که از تیم بیرون نشسته های تیم ملی می توانستیم تیمی با حضور ناصر حجازی، آندرانیک اسکندریان، ایرج دانایی فرد، حسن نظری، علی پروین، ابراهیم قاسمپور، عبدالرضا برزگری، بهتاش فریبا، حمید علیدوستی و حسن روشن را به مسابقات ببریم، در بدترین حالت می شد در ترکیب ثابت تیم ملی فوتبال از وجود نفراتی مثل حسن نظری به جای دادکان در دفاع راست، عبدالرضا برزگری و پروین و ابراهیم قاسمپور و حمید علیدوستی در خط میانی و حمله به جای عربشاهی و حقیقیان و فیروزی بهره برد و با تیمی متشکل از بهروز سلطانی، محمد پنجعلی، مرزوقی، حسن نظری، دینورزاده، پروین، برزگری، قاسمپور، درخشان، علیدوستی و ناصر محمد خانی به میدان برویم.
