اختصاصی طرفداری - آشِ فرانس فوتبال امسال دیگر خیلی شور شده بود. سال های گذشته شاید می شد با تبصره و ماده و این تحلیل و آن تحلیل کار را جمع کرد، اما امسال دیگر هیچ تحلیلی و هیچ منطقی نتوانسته اوضاع را ختم به خیر کند.
همه چیز امسال در مصنوعی ترین حالت خودش بود. یک شو خسته کننده که صغیر و کبیر پایانش را می دانستند و کوچک ترین هیجانی در آن وجود نداشت. سال های گذشته لحظه اعلام برنده، یکی از مهیج ترین لحظات فوتبالی سال بود اما امسال احتمالا بتواند عنوان سردترین لحظه فوتبالی سال را یدک بکشد. حتی لیونل مسی هم هیچ هیجانی نداشت. حاضران در سالن نیز چندان تمایلی به تشویق و گرم کردن لحظه مورد نظر نداشتند. ستاره پاری سن ژرمن به مصنوعی ترین حالت ممکن روی صحنه آمد، جایزه اش را گرفت، روتین ترین سخنرانی ممکن را انجام داد، از صحنه پایین رفت و همه چیز به پایان رسید. این مراسمی بود که سال های دور، رویای کودکی همه علاقه مندان به فوتبال محسوب می شد. مراسمی که لحظه به لحظه انتظارش را می کشیدیم و یک سال خواب آن را می دیدیم. برای کودکانی که می خواستند فوتبالیست شوند نیز این جایزه رویای نهاییشان بود. در کنار جام جهانی به عنوان دستاورد گروهی، توپ طلا نهایت دستاورد انفرادی هر بازیکن فوتبالی محسوب می شد. امروز اما بعید می دانم هیچ کودک علاقه مند به فوتبالی چنین رویایی داشته باشد.
شب گذشته گزارشگر لیگ برتر انگلیس وقتی پس از چندمین درخشش مو صلاح رو به روی او ایستاد و از رتبه عجیب ستاره مصری در توپ طلا پرسید، صلاح تنها به لبخندی تحقیرآمیز اکتفا کرد و یک جمله کوتاه گفت:"اصلا نمی خواهم درباره این مراسم حرفی بزنم." گزارشگر وقتی باز هم خواست واکنش صلاح را برانگیزد، با نارضایتی صلاح رو به رو شد و مهاجم لیورپول ترجیح داد به گفت و گو خاتمه دهد. این شمایل کلی آن چیزی است که فرانس فوتبال رقم زده: کسی ترجیح می دهد هیچ صحبتی درباره آن نکند. لیونل مسی از بزرگ ترین بازیکنان تاریخ فوتبال است. کسی شکی ندارد و او به راحتی در جمع سه بازیکن برتر تاریخ فوتبال قرار دارد اما برای اثبات این مساله هیچ نیازی به جوایز سالانه ای ندارد که مستحق آن نیست. لیونل مسی در سالی موفق به کسب هفتمین توپ طلای خود شده که نزدیک به سه ماه از آن را در باشگاه جدیدش به هر دلیلی اصلا محلی از اعراب نداشته. باقی دوران باشگاهی سال گذشته اش نیز در بارسلونایی طی شده که نیازی به توضیح درباره آن وجود ندارد. تنها نقطه پررنگ کارنامه تیمی لیونل مسی در بازه زمانی مورد بررسی، قهرمانی در کوپا آمریکایی بود که دیگر بیشتر شبیه به یک لیگ شده تا تورنمنت جذابی همچون جام ملت های قاره ای که چندین سال یک بار برگزار می شود. آیا واقعا قهرمانی در کوپا آمریکا برای نادیده گرفتن دستاوردهای تیمی بازیکنان دیگر برای بازیکنی مثل لیونل مسی کافی است؟
از لحاظ انفرادی وضعیت از روز هم روشن تر است. چندین بازیکن هستند که از لحاظ انفرادی نیز وضعیت بهتری نسبت به لیونل مسی داشتند. از نزدیک به سه ماهی که مسی اصلا محلی از اعراب نداشته نیز که عبور کنیم، در ماه های دیگر هم بازیکنانی بودند که از لحاظ انفرادی از لیونل مسی بهتر بودند. چه از لحاظ داده های فنی آماتور همچون گل و پاس گل و چه از لحاظ داده های فنی پیشرفته. حتی از لحاظ کارهای تکنیکی انفرادی و زیبایی های بصری فوتبال نیز اگر بازه زمانی مورد نظر را بررسی کنید، چندین بازیکن را پیدا خواهید کرد که از این حیث نیز وضعیت بهتری از لیونل مسی داشتند. از محمد صلاح گرفته تا همین روبرت لواندوفسکی و کیلیان ام باپه و دیگر بازیکنان. هر کجای ماجرا را که نگاه می کنیم، به سختی می توان منطقی را پیدا کرد که برنده شدن لیونل مسی را در مراسم توپ طلا توجیه کند. تنها منطق موجود برای آن هایی که رای دادند اسم لیونل مسی است و برای فرانس فوتبالی که صحنه گردانی می کند حضور مسی در باشگاهی از شهر پاریس!
از همه این ها هم که بگذریم، منطق فرانس فوتبال در پروسه انتخاب نیز خودش طنز دیگری است. هنوز مشخص نیست دقیقا بر اساس چه منطقی توپ طلای سال 2020 به بازیکنی اهدا نشد و اگر منطق موجود درست بود، چرا در حال حاضر سردبیر فرانس فوتبال از این می گوید که احتمال اهدای مجدد توپ طلای 2020 می تواند بررسی شود! جدا از این مساله، حالا که توپ طلای سال 2020 به هر دلیل درست یا نادرستی به بازیکنی اهدا نشده بود، فرانس فوتبال می توانست با مدیریت شرایط راهکاری را انتخاب کند که برای اهدای توپ طلای سال 2021 به جای بررسی فصل فوتبالی مورد نظر، فصل پیش از آن نیز ملاک رای گیری قرار گیرد تا بتوان با مدیریت بهتر شرایط، یک توپ طلای مشترک برای دو فصل فوتبالی اهدا کرد که جهان درگیر کرونا بوده است. حالا که چنین مدیریتی صورت نگرفته و آش شور شده، سردبیر فرانس فوتبال با کج سلیقگی تمام می گوید احتمال اهدای مجدد توپ طلای 2020 را بررسی می کند. یعنی اهدای توپ طلای 2020 پس از توپ طلای 2021! فرانس فوتبال در انتخاب هایش حتی زمان را هم به بازی می گیرد!
لیونل مسی، یکی از بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال، برای هفتمین بار فاتح توپ طلا شد. با این حال بعضی جوایز به جای اینکه اعتبارِ گیرنده آن را افزایش دهد، می تواند باعث کاهش آن شود. لیونل مسی برای افزایش اعتبار و دستاوردهایش در دنیای فوتبال به هیچ جایزه ای از دست هیچ فردی در کره زمین نیاز ندارد. او به سادگی یکی از سه بازیکن برتر تاریخ فوتبال است و به اعتقاد بسیاری نیز بهترین بازیکن تاریخ فوتبال محسوب می شود و چیزی نمی تواند تغییری در حقایق به وجود بیاورد. با این حال آن چیزی که فرانس فوتبال هر ساله برای لیونل مسی انجام می دهد، رفته رفته بسیار شبیه به چیزی شده که گلوب ساکر هر ساله به کریستیانو رونالدو اهدا می کند و هر بار موجبات خنده اهالی فوتبال را فراهم می آورد و این در شرایطی است که گلوب ساکر از ابتدا هم اعتباری نداشته و قرار هم نبوده اعتباری داشته باشد. فرانس فوتبال اما جایزه ای را اهدا می کند که تاریخ پشت آن قرار دارد و رویای کودکی هر علاقه مند به فوتبالی محسوب می شود. فعلا اما هر سال اوضاع خراب و خراب تر می شود و خدا به سال آینده رحم کند، سالی که لیونل مسی قرار است به طور کامل آن را در لیگ فرانسه و پاریس سپری کند! شاید زخمِ سال آینده، از زخمِ امسال هم کاری تر باشد.