*ترجمه‌ی مصراع های عربی، زیر آن قرار دارد.

?از خون دل نوشتم نزدیکِ دوست، نامه

«اِنّی رَاَیْتُ دَهْراً مِن هِجْرِکَ القیامه»?

 (همانا من از دوری و فراق تو روزگار را همانند قیامت می بینم )

?دارم من از فراقش در دیده صد علامت

لَیْسَتْ دُموعُ عَیْنی هٰذا لَنَا العَلامه ?

( آیا این اشک های چشمم نشانه ای برای ما نیست؟ )

?هر چند ک آزمودم از وی نبود سودم

مَنْ جَرَبَ المُجَرَّبْ حَلَّتْ بهِ النَدامَه ?

(پشیمانی برای کسی که آزموده را می آزماید روا است)

?پرسیدم از طبیبی احوال دوست، گفتا:

«فی بُعْدها عَذابٌ فی قُربُهَا السَّلامه» ?

 (در دوری از او رنج و عذاب است و در نزدیکی و وصالش عافیت و سلامتی )

?گفتم ملامت آید گر گِرد دوست گَردم

وَ الله ما رَاَیْنا حُباً بِلا مَلامه ?

 (به خدا قسم هیچ عشقی را بدون سرزنش ندیده ام )

?حافظ چو طالب آمد جامی به جان شیرین

حتی یَذوقَ مِنهُ کَاْساً مِنَ الکِرامه ?

 (تا اینکه کاسه ای از روی کرامت از آن بنوشد )