محمد نوری در پروژه برترین های قرن فوتبال و ورزش ایران شرکت کرد. نوری متولد اول شهریور 1345 است. این پیشکسوت فوتبال، بازیکن سابق تیم های فوتبال برق تهران، تهرانجوان، دارایی، اکباتان، شاهین، گسترش، راه آهن، بانک تجارت و استقلال تهران است. همچنان نوری از بازیکنان پایدار فوتبال ایران بود که از سن 14 سالگی در تیم فوتبال برق تهران بازی می کرد.
محمد نوری تیم برتر خود را بدین شکل اعلام کرده است:
دروازه بان:
در این پست احمدرضا عابدزاده را انتخاب می کنم. احمدرضا عابدزاده به خاطر شجاعت، هوش بالا و قدرت سازماندهی تیم یکی از بهترین های تاریخ فوتبال ایران است.
مدافعان میانی:
انتخاب اولم در این پست پرویز قلیچ خانی است. او یک بازیکن استثنایی برای فوتبال ایران بود، قدرت بدنی بالا و ضربات سر خوب و تمام ویژگی های یک بازیکن بزرگ را داشت، در کودکی شاهد بودم در روزی که در ورزشگاه شماره 3 برف باریده بود، زودتر از همه آمد و برف ها را پارو کرد و بعد تمرین کرد و بعد در رختکن زیر آب سرد رفت، من از تماشای صحنه قدرت بدنی او یخ زدم چه برسد به خود او. دیگر انتخابم در این پست اکبر کارگر جم است. یک دفاع قلدر و با اخلاق و با هوش بالا بود که هنوز هم در کنار پیشکسوتان است و از حضور در کنارش لذت می بریم.
دفاع چپ:
مجتبی محرمی را انتخاب می کنم. یک بازیکن استثنایی در دفاع چپ فوتبال ایران بود که علاوه بر بازی خوبش پسر بسیار خوب و شایسته و با شخصیتی هم هست.
دفاع راست:
جواد زرینچه. از بازیکنان خوب تاریخ فوتبال ایران و یک هم باشگاهی ایده آل برایم بود، حرکات طولی او و سانترهایش واقعا بی نظیر بود.
هافبک دفاعی:
محمد صادقی انتخاب من در این پست است. روبرویش بازی کرده ام، یک هافبک گردن کلفت و فوق العاده بود که قدرت بدنی و تکنیک را همزمان و در کنار هم داشت.
هافبک راست:
مهدی مهدوی کیا را انتخاب می کنم. وقتی 19 ساله بود روبرویش در آن دربی که از زمین اخراج شدم بازی کردم و بازیکن روبرویش بودم. واقعا بازیکن خوبی بود، آن روز در دربی من را خیلی زجر داد.
هافبک چپ:
ایرج دانایی فرد. تکنیکی ناب داشت و با وجود اندام کوچکش قادر بود از هر دفاعی عبور کند. خیلی خوب به عمق می زد و در موقعیت یک به یک راحت از عهده کار بر می آمد.
هافبک نفوذی:
علی جباری را در این پست انتخاب می کنم. یک بار با خودم فکر می کردم که چه بازیکنانی از تیم تاج پشت سر او وارد زمین می شدند. ناصر حجازی، نصر الله عبداللهی، حسن نظری، آندرانیک اسکندریان، اکبرکارگرجم، کاروحق وردیان، جواد قراب، حسن روشن، غلامحسین مظلومی و... ببینید او چه کاپیتان بزرگی بوده است.
مهاجمان:
انتخاب اولم در این پست حسن روشن است. یکی از بهترین های تاریخ فوتبال ایران در خط حمله با حرکات انفجاری درخشان و متاسفانه عمر کوتاه فوتبالش که اگر ادامه پیدا می کرد نفع بیشتری به تیم ملی می رساند. علی دایی دیگر انتخاب من در این پست است. به خاطر گل های فراوانی که برای تیم ملی فوتبال به ثمر رسانده و اعتبار بالایی که به تیم ملی فوتبال کشورمان داده است.
سه بازیکن برتر قرن:
پرویز قلیچ خانی نفر اول، علی جباری نفر دوم و حسن روشن نفر سوم.
مربیان قرن:
امیر قلعه نویی به عنوان مربی ایرانی و رایکوف به عنوان مربی خارجی.
داور قرن:
علیرضا فغانی.
برترین تیم قرن:
تاج در سالهای دهه 50
سه ورزشکار برتر قرن:
غلامرضا تختی نفر اول، عبدالله موحد نفر دوم و حسین رضازاده نفر سوم.
