50 بازیکن برتر تاریخ آرسنال | قسمت اول

50. مایکل توماس

همیشه آرام ترین مرد زمین بود، خوشبختانه یا متاسفانه یکی از دراماتیک ترین لحظه های تاریخ لیگ به پای مایکل توماس افتاد. توماس در فصل 1988/89 در آنفیلد عنوان قهرمانی را برای آرسنال به دست آورد و با آن گل نام خود را در تالارهای مرمر تاریخ آرسنال ثبت کرد.

49. دیوید جک

زمانی که هربرت چپمن با دیوید جک از بولتون قرارداد امضا کرد، از بارمن خواست تا جین نوشیدنی نمایندگان مخالف خود را دو برابر کند تا مذاکرات را داغ تر کند. جک نیز ارزش این کار را داشت و آرسنال را به سه عنوان قهرمانی رساند. او هنوز هم یکی از سه بازیکنی است که بیش از 100 گل در لیگ برتر انگلیس برای دو باشگاه مختلف به ثمر رسانده است.

48. ینس لمان

ینس لمان را به خاطر فریاد زدن بر سر مدافعان تیمش به یاد می آورند و در داوری، و همچنین اتلاف وقت های او - ینس کار خود را بلد است!  اما این بازیکن آلمانی به سادگی یکی از بهترین دروازه بان های آرسنال است. او نه تنها سنگربان دوران شکست ناپذیرها بود، بلکه رکورد طولانی‌ترین گل نخوردن در تاریخ لیگ قهرمانان اروپا را در اختیار دارد - 853 دقیقه.

47. نیکلاس آنلکا

مدافعان نتوانستند با سرعت نیکلاس آنلکا کنار بیایند. مرد فرانسوی نقره ای سریع، نترس و وحشی در یک سوم پایانی زمین بود و به آرسنال کمک کرد تا در فصل 1997/98 صاحب دوگانه شود و همچنین در فینال جام حذفی گلزنی کرد. او تقریباً به همان سرعتی که با آرسنال قرارداد بست تیم را ترک کرد - اما چه تأثیری گذاشت!

46. آلن بال

آلن بال که جوانترین شیر در تیم قهرمان انگلیس در 1966 بود، پنج سال بعد به آرسنال آمد و همیشه برای توپچی ها در ترکیب حاضر شد. در یک تیم رو به زوال، بال یک جرقه واقعی کیفیت بود، که بقیه تیم را در کنار هم نگه داشت و در پنج سال بیش از 50 گل به عنوان هافبک به ثمر رساند.

45. مارتین کیون

مارتین کیون پنجمین بازیکن از چهار دفاع افسانه‌ای آرسنال بود که به خاطر جهش روی رود فن نیستلروی زمانی که یک پنالتی مهم را در اولدترافورد از دست داد، به یاد می‌آید. مدافع میانی خستگی ناپذیر، و تهاجمی بود و حتی گاهی به عنوان هافبک دفاعی برای آرسن ونگر جای می گرفت. مدافعی قاطع و فداکار که در این نسل فوتبال کمتر پیدا خواهید کرد.شایدم آرزو به دل بمانیم همچین کسی را ببینیم!

44. پیتر استوری

پیتر استوری که مدافع قابل اعتمادی بود، وارد تیمی از آرسنال شد که در دهه 60 با مشکل مواجه شد، اما سنگ بنای تیم برتی می در سال‌های 1970/71 شد. در 15 سال حضور در این باشگاه، استوری به نمادی برای ثبات تبدیل شد و از برخی از بهترین های هایبری لذت برد. هر جا که او وارد شد، می توانید به او اعتماد کنید که او را تحویل می دهد.

43. برایان تالبوت

ستاره خط هافبک آن روز های ارسنال به اندازه یک گاو قوی بود. او در طول شش سال بیش از 300 بار برای توپچی ها بازی کرد، موفق شد در فینال جام حذفی گلزنی کند و به ندرت یک بازی را از دست داد و در دوران موفقیت اندک به ستونی در هایبری تبدیل شد. در فصل 80-1979 او در هر 70 بازی آرسنال بازی کرد.

42.ارون رمزی

آرون رمزی، گلزن دو برنده فینال جام حذفی، درس عبرتی برای انهایی است که از فرش به عرش را قبول ندارند!. او که در 19 سالگی مقابل استوک دچار مصدومیت وحشتناکی شد، به یکی از بهترین هافبک های همه جانبه لیگ برتر تبدیل شد و به خشکسالی کلکسیون افتخارات توپچی ها در سال 2014 پایان داد. او در این راه گل های شگفت انگیزی نیز به ثمر رساند.

41. جورج گراهام

جورج گراهام به عنوان یک رهبر، در خط دفاعی بی رحم و سختگیر بود. به عنوان یک بازیکن، او یک هافبک شیک بود که سبک آرام او لقب "پرسه زن" را برای او به ارمغان آورد. او در طول سال‌های لاغری خود به آرسنال پیوست و به یکی از اعضای اصلی تیم دوبل برتی می تبدیل شد. او بعداً به اولین مردی تبدیل شد که به عنوان بازیکن و مربی در آرسنال موفق به کسب قهرمانی شده است .