یاپ استام می‌گوید لیساندرو مارتینز در کار با توپ آنقدر خوب است که اریک تن هاخ می‌تواند از او در پست هافبک دفاعی استفاده کند. 

طرفداری | به گزارش میرر، مدافع ۲۴ ساله تیم ملی آرژانتین در حال حاضر هدف نقل و انتقالاتی اصلی تن هاخ محسوب می‌شود. استام معتقد است که این بازیکن ارزش هزینه بالایی که در پی خواهد داشت را دارد. 

به وضوح مشخص است که تن هاخ می‌خواهد کنترل بازی‌ها را در دست داشته باشد و در نیمه زمین حریف بازی کند. وقتی خط دفاعی تیم‌تان بالاست، به بازیکنانی در عقب زمین نیاز دارید که سریع باشند و از پوشش دادن نهراسند. تایرل مالاسیا این ویژگی را دارد و مارتینز هم قطعا از آن برخوردار است. این که تن هاخ دنبال این برنده کوپا آمریکاست، به مهارت‌هایش بر می‌گردد. مارتینز در امر پاسکاری بسیار ماهر و خلاق است. هرچه تن هاخ بازیکنان این چنینی بیشتری داشته باشد، بهتر می‌تواند توپ را حفظ کند و کمتر هم با ضد حملات مواجه خواهد شد. چیزی که در اینجا و آن‌ هم در سخت‌ترین لیگ دنیا اهمیت دارد، توانایی برقراری ارتباط و همچنین زوج او در مرکز خط دفاعی است. اما این راحت بودن مارتینز با توپ باعث می‌شود که حتی بتواند جلوی خط دفاعی بازی کند. من احتمال این که تن هاخ از او در آنجا استفاده کند را رد نمی‌کنم. 

استام در ادامه در پاسخ به کسانی که قد ۱۷۵ سانتی‌متری مارتینز را یک نقطه ضعف اساسی می‌دانند، افزود:

در گذشته هر چقدر هم که قد مدافعان میانی در انگلیس بلند بود، کفایت نمی‌کرد. دو متر قد داشتن و قابلیت دفع توپ با سر خوب بود. حالا اکثر باشگاه‌ها و مربیان به دنبال بازیسازی از عقب زمین هستند. این به معنی رهایی از مسئولیت‌های تدافعی نیست؛ مدافعان هنوز هم باید در امورات دفاعی خوب باشند و مارتینز این گونه است. اینک مهاجمان سریع زیادی هستند که در ضد حملات بی رحمند. بنابراین برای یک دفاع، هوشیاری و ذکاوتش اهمیت دارد. مدافع باید به سرعت بازی‌خوانی کند، مسیر از راه رسیدن توپ را شناسایی کند و قبل از رسیدن توپ، یار حریف را کمی هل بدهد. در آن صورت نیازی به درگیر شدن در دوئل‌ها نیست. مارتینز این را هم به بازی خود اضافه کرده است. من طرفدارش شده‌ام. به نظرم او فردی فوق العاده با خلق و خوی خوبی است که یک ذهنیت برنده به همراه دارد. چنین بازیکنانی آرزوی هر مربی‌ای هستند. جواب دادن به این که آیا او ۵۰ میلیون پوند می‌ارزد یا نه، سخت است ولی چنین ارقامی به ویژه در انگلیس، به یک عرف تبدیل شده‌اند.