درمان عفونت های واژن

 

سیستم ایمنی

قهرست ایمنی شناسی

 

هورمون ها

هورمون های جنسی مردانه

کورتیکواستوروئید یا کورتون ( استوروئید های که در بخش کورتکس آدرنال ساخته می شوند ) شامل دو گروه مینورالکورتیکوئید مثل آلدسترون و گلوکوکورتکوئید مثل کورتیزول

 

 

قارچ ها

کلوتریمازول درمان عفونت‌های قارچی پوست و مخاط مانند کاندیدیازیس   بیماری‌های قارچی نظیر پای ورزشکار، درماتوفیتوز، خارش ژوک و عفونت‌های قارچی واژن

اکونازول

میکونازول  درمان كانديدياز جلدي و مهبلي-فرجي ناشي از كانديدا آلبيكنس و ساير گونه‌هاي كانديدا، درمان كچلي بدن، كشاله ران و پا ناشي از تركوفيتون روبروم، تريكوفيتون منتاگروفيس و اپيدرموفيتون فلكوزوم، درمان تينه آورسيكالر ناشي از مالاسزيا فورفور و درمان كچلي سر، ريش و پارونشيا

فلوکونازول از این دارو برای جلوگیری از ابتلا به عفونت قارچی در افرادی که سیستم ایمنی آن‌ها به‌دلیل درمان سرطان، پیوند مغز استخوان یا بیماری ایدز (AIDS) ضعیف شده است نیز استفاده می‌شود.

ایتراکونازول ( خانواده ضد قارچ)

 

 

 

 

 

دارو های پرتکرار 

 

آنزیم سیکلواکسیژناز (COX) از مهم‌ترین آنزیمهای ساختاری در تولید میانجی‌های التهابی بدن یا پروستونوئیدها شامل پروستاگلاندین پروستاسیکلین و ترومبوکسان است. بازداری فارماکولوژیک در برابر کوکس می‌تواند سمپتوم و نشانه‌های آلرژیک (التهابی) و درد را از بین ببرد. عملکرد داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی بازداری از این آنزیم است.

آسپرین (ضدالتهاب غیراستروئیدی) کاهش درد 

ایبوپروفن ( ضد التهابی غیر استرورئیدی )  تسکین علائم روماتیسم مفصلی، میگرن، دیسمنوره (قاعدگی دردناک)، حملات نقرس و آسیب‌های حین ورزش و نیز به‌عنوان تب‌بر و ضد درد به ویژه در دردهای ناشی از التهاب

ناپروکسن ( ضدالتهابی غیراستروئیدی ) تسکین درد، التهاب و تب و بهبود آرتریت، نقرس، درد قاعدگی، درد عضلانی و سردرد

 

فاموتیدین (آنتاگونیست گیرندهٔ H2 هیستامین ) بیماری زخم معده، بیماری رفلاکس معده و سندرم زولینگر الیسون

امپرازول ( مهار کننده پمپ پروتون (پی‌پی‌آی) ) ترشح اسید معده را کاهش داده و اسیدیته شیره معده را کاهش میدهد و باعث بهبود زخم های معده، دوازدهه و دردهای مربوطه و درمان بیماری ریفلاکس معده (GERD) و سندرم زولینگر-الیسون

 

متفورمین ( ضد هیپرگلیسمی بیگوانید ) داروی اصلی خط اول درمان دیابت نوع ۲ و سندرم پلی کیستیک تخمدان

 

 

همچنین اگر برای درمان از آنتی بیوتیک استفاده می‌کنید، در صورت بروز اسهال، بثورات پوستی، خارش یا درد مفاصل، حتماً با پزشک مشورت کنید. این علائم و نشانه‌ها ممکن است به این معنی باشد که شما نسبت به آنتی بیوتیک تجویز شده خود، واکنش نشان می‌دهید.

آموکسی سیلین ( آنتی‌بیوتیک از ردهٔ آمینوپنی‌سیلین‌ها در خانوادهٔ پنی‌سیلین ) درمان عفونت‌های باکتریایی مانند عفونت گوش میانی، گلودرد استرپتوکوکی، ذات‌الریه، عفونت‌های پوستی، عفونت‌های دندانی و عفونت‌های دستگاه ادراری

 

سفتریاکسون ( آنتی‌بیوتیک از گروه سفالوسپورین‌های نسل سوم ) درمان عفونت گوش میانی، اندوکاردیت، مننژیت، ذات‌الریه، عفونت‌های استخوان و مفاصل، عفونت‌های درون‌شکمی، عفونت‌های پوستی، عفونت‌های دستگاه ادراری، سوزاک و بیماری التهابی لگن 

 

سفالکسین ( آنتی بیوتیک ) 

 

لووتیروکسین ( هورمون مصنوعی تیروئیدی T4 ) کم‌کاری تیروئید، گواتر و برخی از انواع سرطان تیروئید

 

لوزارتان ( آنتاگونیست گیرنده‌ی آنژیوتانسین ) فشار خون بالا

 

آتوروواستاتین ( استاتینی ) کاهش کلسترول خون برای افراد بیماری قلبی

 

استامینوفن (مسکن ) کاهش درد بدون خاصیت ضد التهابی

اکسی کدون (داروی ضددرد قوی اپیویدی) کاهش دردهای متوسط تا شدید پس از جراحی و جراحت های شدید

 

 

 

لوپرامید ( بر پایه پیریدین و از مخدر های ضد سر درد و آگونیست گیرنده‌های μ مخدر ) گاستروانتریت

 

نالوکسان 

 

پردنیزولون ( کورتیکواستروئید ها ) خواص ضدالتهابی و اثر سرکوب دستگاه ایمنی بدن و  تورم، قرمزی، خارش، و واکنش‌های حساسیتی کاهش و  همچنین در درمان بیماری‌های گوناگونی مانند نفروتیک، آسم، آرتریت، نارسایی آدرنال، مشکلات پوستی، حساسیت شدید، کمک درمان ویروس کرونا کاربرد دارد. این دارو باید بعد غذا مصرف شود. درهنگام مصرف این دارو باید مصرف سدیم کم شود و مصرف پتاسیم افزایش پیدا کند

پردنیزولون مانند دیگر استروئید‌ها مانع از ترشح موادی در بدن می‌گردد که موجب بروز التهاب میشون

پردنیزون Prednisone هم که نوع دیگری از داروهای استروئیدی است از لحاظ ساختمان شیمیایی بسیار شبیه به پردنیزولون است. پردنیزون یک ماده شیمیایی غیر فعال است که در کبد به فرم فعالی تبدیل می‌شود که به آن پردنیزولون Prednisolone می‌گویند. در کبد با اضافه شدن یک اتم هیدروژن به پردنیزون، پردنیزولون ساخته می‌شود.

تداخل دارویی با  آسپرین و مسکن‌های ضدالتهابی مانند ایبوپروفن.

 

 

متوپرولول ( بتابلاکرها) درمان آنژین (درد قفسه سینه) و فشار خون بالا 

آتنولول ( بتابلاکر ها)  کنترل هایپرتانسیون و زیادی فشار خون (برای کاهش فشار خون)، تاکیکاردی سینوسی و آنژین صدری (درمان اضطراب اجتماعی مرتبط با موقعیت‌های عملکردی)

 

کالامین  کاهش خارش پوست     تسکین خارش، درد و ناراحتی ناشی از شرایطی مانند نیش حشرات، آبله‌مرغان و پیچک سمی

 

دیفن‌هیدرامین (  آنتی هیستامین ) دیفن هیدرامین رایج‌ترین دارو برای درمان سرماخوردگی و آنفولانزا هم محسوب می‌شود و برای درمان گلو درد و سرفه بسیار پرکاربرد است. عمدتاً برای درمان آلرژی استفاده می‌شود همچنین می‌تواند برای بی خوابی، علائم سرماخوردگی، لرزش در پارکینسونیسم و حالت تهوع استفاده شود

شربت دیفن هیدرامین کامپاند دارای آمونیم کلرید است، در حالی‌که دیفن هیدرامین ساده آن را ندارد. به همین دلیل دیفن هیدرامین کمپاند برای از بین بردن سرفه با خلط بسیار موثر است. از دیگر تفاوت‌های دیفن هیدرامین کامپاند و دیفن هیدرامین ساده دارند در مصرف کودکان است. مصرف دیفن‌ هیدرامین کامپاند در کودکان توصیه نمی‌شود ولی دیفن‌ هیدرامین ساده در کودکان بزرگتر از ۲ سال با تجویز پزشک منعی ندارد.

 

 

بتا بلاکر ها ( بتا-بلاکرها با انسداد برخی هورمون ها در سیستم عصبی که پاسخ های استرس بدن را کنترل می کنند، اثرات خود را نشان می دهند. این می تواند باعث کند شدن ضربان قلب فرد، کاهش فشار در قلب و کاهش فشار خون شود. )

بیزوپرولول یا کون کور

 

 

 

لیستی از داروهایی که با آنتی هیستامین واکنش نشان می دهند:

داروهای ضد افسردگی

داروهای رفلاکس معده

درمان های خانگی و داروها برای سرفه و سرماخوردگی که حاوی آنتی هیستامین ها هستند

 

 

 

مونته لوکاست ( مهارکننده لوکوترین ( مسئول ایجاد التهاب ))

 

نئوتادین ( آنتی هیستامین نسل دوم )

 

قرص های ضد افسردگی

SSRIها مانند سرترالین، فلوکستین، سیتالوپرام، پاروکستین و اسیتالوپرام که رایج‌ترین و خط اول درمان افسردگی هستند و عوارض کمتری (تهوع، کاهش میل جنسی، بی‌خوابی اولیه) دارند؛

 

SNRIها مانند ونلافاکسین، دولوکستین و میلناسیپران که برای افسردگی همراه درد مزمن یا فیبرومیالژیا مناسب‌اند

 

NDRIها مانند بوپروپیون که کمتر باعث مشکلات جنسی می‌شود و برای ترک سیگار هم استفاده می‌شود

 

تری‌سیکلیک‌ها (TCAها) مانند آمی‌تریپتیلین و ایمی‌پرامین که قدیمی‌ترند و عوارض بیشتری (خواب‌آلودگی، خشکی دهان، افزایش وزن) دارند؛

 

مهارکننده‌های MAO مانند فنلزین و ترانیل‌سیپرومین که به دلیل تداخلات غذایی شدید (پنیر، شراب قرمز) کمتر تجویز می‌شوند

 

و گروه‌های جدیدتر مانند میرتازاپین برای افسردگی با بی‌خوابی و کاهش اشتها، و وورتیوکستین یا ترازودون که اثرات چندگانه دارند