بندهای معروف و داستان پشت نامشان؛ پارت اول

برای داشتن یک گروه بزرگ و جذاب، باید راهی را بروید که کسی پا به آن نگذاشته باشد. خلاقیت، اجراهای پرشور، شکل و شمایل خاص و... راهی است که باید طی کند. البته اینها کافی نیست؛ همه اینها با یک اسم به یاد آورده میشوند، این اسم است که خلاقیت ها و ملودی ها را از آن خود میکند. جذابیت گروه های بزرگ با اسم های آن ها آغاز میشوند. به عشق در نگاه اول اعتقاد دارید؟ یک اسم خوب میتواند شما را نسبت به یک گروه علاقه‌مند و با درونیات و افکار ذهن اعضای گروه آشنا کند.

-×-

Queen

در سال ۱۹۶۸، برایان می (گیتاریست) که دانشجوی کالج سلطنتی لندن بود به‌همراه تیم استافل (بیسیست) تصمیم به تشکیل گروهی گرفتند. می یک آگهی دست‌نویس را روی تابلوی اعلانات دانشکده برای جذب یک درامر نوشت.  راجر تیلور جوان که دانشجوی دندانپزشکی بود این آگهی را مشاهده و پیشنهاد آن را قبول می‌؛ کندبدین ترتیب آن‌ها گروهی تشکیل داده و آن را اسمایل نامیدند. تیم استافل دوستی با نام فرخ بُلسارا (فردی مرکوری) را پس از مدتی به گروه معرفی کرد. فردی که آن زمان دانشجوی گرافیک بود در ابتدا کمک‌هایی را به گروه می‌رساند اما بعدها تبدیل به یکی از اعضای ماندگار اسمایل شد. در سال ۱۹۷۰ تیم استافل به گروهی به نام «هامپی بانگ» پیوست و اعضای باقی‌ماندهٔ اسمایل به‌همراه فرخ بلسارا گروهی با نام کوئین تشکیل دادند؛ زمانی که از بلسارا دربارهٔ نام گروه پرسیدند او در پاسخ گفت: «من این اسم را خیلی سال پیش انتخاب کردم. این فقط یک نام هست. همین! ولی خیلی باشکوه و عالی به نظر می‌رسه، یک اسم شناخته شده و جهانی و در عین حال عامه‌پسنده و هر جور تعبیر و تفسیری از آن ممکنه. یک اسم چند بعدی… البته قطعاً نشاط و سرزندگی و صلابت اسم مد نظرم بوده ولی این تنها یک جنبهٔ قضیه به حساب می‌آید.»

...

The doors

همه چیز از ساحل غربی لس آنجلس شروع شد، هنگامی که ری منزرک یکی از هم کلاسی‌های خود در دانشکده فیلمسازی UCLA را به نام جیم موریسون به شکلی تصادفی ملاقات کرد؛ آنها با هم گفت‌وگو می‌کردند که موریسون در حین آن اشاره‌ای به دست‌نویس‌ها و شعر‌هایش کرد و برای منزرک قطعه‌ای به نام Moonlight drive را خواند (که بعدا تبدیل به یکی از معروف‌ترین آهنگ‌های گروهشان شد). ری که از آوا و قدرت‌ ترانه نویسی موریسون حیرت کرده بود پرسید: "این لعنتی رو خودت نوشتی؟" جیم هم در جواب گفت: "من فقط خود را در یک کنسرت راک تصور می‌کنم و شعر‌ها خودشان می آیند." در دهه‌ی ۶۰ میلادی با افزایش مصرف ال اس دی در میان جوانان سبکی در میانه‌های همان دهه بنام سایکدلیک راک توسط گروه‌هایی بمانند بیتلز پایه‌گذاری شد. به عنوان یک سبک موسیقی، سایکدلیک راک تلاش دارد اثرات استفاده از مواد مخدر و محرک را با تلفیق جلوه‌های جدید صوتی الکترونیک، تکنوازی‌های طولانی مدت و بداهه نوازی که به ویژه تحت تأثیرعرفان شرقی بود و با استفاده از سازهای نامتعارف موسیقی شرقی بخصوص سازهای هندی یا تلفیق عناصر موسیقی شرقی انعکاس می‌یافت، افزایش دهد. منزرک فقط تصور کرد که با آوا برایتون، اشعار نبوغ آمیز موریسون چه شاهکار‌هایی می‌توان درست کرد. "اگر درهای احساس و ادراک پاک می‌بود، همه چیز چنانکه هست به چشم انسان می‌آمد، یعنی بی پایان." این یکی از نوشته‌های ویلیام بلیک است که آدولس هاکسلی در کتاب در‌های‌ادراک از آن استفاده کرده؛ موریسون که پس از خواندن آن بسیار تحت‌تاثیر قرار گرفته بوده در هنگام انتخاب اسم برای گروه خود به یاد این نوشته افتاد و تصمیم گرفت نام گروه‌ را "The Doors" بگذارد.

...

The Beatles

تئوری‌ها درباره ریشه نام بیتل‌ها، زیاد است و هنوز هم نمی‌توانیم دلیل محکمی بر این نام پیدا کنیم! قبل اینکه نام بیتلز برای گروه تثبیت شود، اسم‌های مختلفی را پشت سر گذاشتند، از Black Jacks گرفته تا Quarry Men، نسخه‌های مختلفی‌ از این گزینه‌ها را بر گروه نهادند، اما چرا بیتلز؟ با توجه به اینکه اگر بخواهیم املاء صحیح بیتلز را بنویسیم، به کلمه "Beetles" که به معنای سوسک‌ها است می‌رسیم، چه چیزی باعث شد تا آنها همچین نامی را برای خود پیدا کنند؟ اگر بخواهیم تنها راجع به اینکه چرا آنها نام بیتلز را انتخاب کنند، به‌صورت جزئی بحث کنیم، به مطلبی دوبرابر چیزی که هم‌اکنون جلوی رویتان است می‌رسیم؛ اما اگر به‌صورت خلاصه هم بررسی کنیم شاید به جمع‌بندی کلی نرسیم! اولین نظریه به ما می‌گوید که این نام را سینتیا لنون، همسر اول جان برای گروه انتخاب کرده؛ سینتیا نام د کریکتز (The Crickets) را در سر داشت که با اندکی تغییر به "The Beetles" رسید، اما بازی ما تا به بقیه تئوری‌ها نرسیم کامل نمی‌شود! به گفته درک تیلور روزنامه‌نگار گروه بیتلز، این نام از فیلم "The Wild One" که در سال ۱۹۵۳ با بازی مارلون براندو اکران شد، برگرفته شد. در آن فیلم، براندو گروهی از افراد را داشت که همگی کت‌های چرم می‌پوشیدند و براندو، نام آن گروه را "Beetles" گذاشته بود. این تئوری با عقل جور در می‌آید، اما بی‌نقص نیست؛ چرا که این فیلم تا سال ۱۹۶۷ در بریتانیا ممنوع بود و بعید است که گروه در سال ۱۹۶۰، بدون اینکه فیلم را دیده باشد این نام را انتخاب کند. با درنظر گرفتن تمام این موارد، حتی وقتی از خود گروه درباره نامشان می‌پرسیدند، گروه که کمی مرموز بود جواب‌های گیج‌کننده می‌دادند؛ بیشتر از همه پاسخ‌های لنون جالب بود که حتی در یک مصاحبه گفته بود "شخصی را در رویایی ملاقات کردم، او فقط به من گفت که شما از این به بعد بیتلز هستید!" در مصاحبه‌ای دیگر، لنون با پاسخ "املای اشتباه The Beatles عمدی بود، ما کلمه "Beat" را جایگزین "Beet" کرده بودیم تا این اسم کمی به موسیقی نزدیک‌تر باشد" سر و ته داستان را هم آورد.

...

Guns N' Roses

های‌نوت‌های اکسل رز و گیتارسولوهای گوش‌نواز اسلش از سال ۱۹۸۵ وجود داشتند، اما اینکه در وهله اول چگونه گانز ان رزز به وجود آمد، چیزی‌ است که میخواهیم راجع به آن صحبت کنیم. گانز ان رزز در واقع نتیجه ادغام دو گروه بود، "L.A Guns" و "Hollywood Roses". درسال ۱۹۸۳، "Hollywood Roses" توسط اکسل رز، ایزی استردلین و کریس وبر تشکیل شد؛ آنها با استیو درو، ریک مارس، آندره تروکس و جانی کریس به اجرای برنامه‌های زنده پرداختند. در طول دوسال آینده، تغییرات زیادی در لاین‌آپ گروه ایجاد شد که مهمترین آنها، جابجایی کریس وبر و ایزی استردلین با سائول هادسن (اسلش) و استیون ادلر (که قبلا در گروهی به نام Road Crew با داف مک‌کاگن حضور داشت) بود؛ این ترکیب نیز زیاد دوام نیاورد و گروه در همان سال منحل شد. در همان سال که "Hollywood Roses" تشکیل شد، در لس آنجلس نیز گروهی توسط گیتاریست ترچی گانز و درامر راب گاردنر به نام "L.A Guns" که با خوانندگی مایک جگوس و بیسیست اوله بیچ فعالیت می‌کردند؛ آنها پس از ضبط اولین آلبوم EP خود در مارس ۱۹۸۵، با وکالیست جدید خود آشنا شدند و اکسل رز، مرد ۵ اکتاوی دنیای هارد راک جایش را با مایک جگوس عوض کرد و مدتی بعد، دو گروه "L.A Guns" و "Hollywood Roses" با یک‌دیگر ادغام شدند و "Guns and Roses" به‌وجود آمد که به اختصار، خود را "Guns N' Roses" نامیدند. بدین‌ترتیب اولین لاین‌آپ گروه شامل اکسل رز، راب گاردنر، ایزی استردلین، ترچی گانز و اوله بیچ بود؛ بیچ پس از اولین کنسرت به دلایلی از گروه اخراج شد و بلافاصله داف مک‌کاگان جای او را گرفت، گانز هم پس از مشاجره‌ای که با اکسل رز داشت گروه را ترک کرد و باعث انتصاب اسلش به گروه شد، حالا ما همان گانز ان رزز کلاسیک را داشتیم! آنها درسال ۱۹۸۷ اولین آلبوم استودیویی خود را با نام Appetite For Destrucion منتشر کردند.  

...

The Rolling Stones

کیث ریچاردز و میک جگر در دارتفورد، کنت دوستان دوران کودکی و همکلاسی بودند تا زمانی که جگر به ویلمینگتون نقل مکان کرد. جگر به همراه دیک تیلور یک گروه گاراژ راک را تأسیس کرد که عموماً آهنگ‌های مادی واترز، چاک بری، لیتل ریچارد، هولین ولف و بو دیدلی را اجرا می‌کردند. جگر در سال ۱۹۶۰ دوباره با کیث ریچاردز در ایستگاه راه‌آهن دارتفورد دیدار کرد. قطعات ضبط شده چاک بری و مادی واترز که در دستان جگر بود، باعث پیدایش یک علاقه دو طرفه و برانگیختن همکاری این دو در موسیقی شد. ریچاردز به جلسات مکرر جگر و تیلور در خانه جگر ملحق شد که بعدها این ملاقات‌ها در اواخر ۱۹۶۱ در خانه تیلور انجام می‌شد. جایی که این سه نفر به آلن اثرینگتون و باب بکویث ملحق شدند و نام پسران آبی را برای خود برگزیدند. در مارس ۱۹۶۲، پسران آبی در مورد کلوب جاز ایلینگ در روزنامه جاز نیوز خواندند و در ۷ آوریل ۱۹۶۲ از آن مکان دیدار کردند. اعضای گروه در آن‌جا با برایان جونز آشنا شدند. او گیتاریست گروه "Blues Incorporated" بود که بعدها دو نفر دیگر از اعضای این گروه به نام‌های ایان استوارت و چارلی واتز به رولينگ استونز ملحق شدند. پسران آبی قبل از یک دیدار رسمی بهترین آهنگ خود را Blues incorporated فرستادند. الکسیس کرنر که رهبر گروه بود با شنیدن آهنگ ارسالی گروه بسیاز تحت تاثیر قرار گرفته و شیفته سبک بلوز راک گروه شد. بعد از ملاقاتشان با کرنر، جگر و ریچاردز شروع به کار با Blues Incorporated کردند. بعدها برایان جونز تصمیم گرفت که گروه موسیقی خودش را تشکیل دهد. او یک تبلیغ در جاز نیوز منتشر کرد. ایان استوارت یک فرصت تمرین پیدا کرد و به جونز ملحق شد و این دو یک گروه ریتم اند بلوز با سبک شیکاگو بلوز را تشکیل دادند. بعد از مدت کوتاهی، جگر، تیلور و ریچاردز Blues Incorporated را ترک گفتند تا به گروه جونز و استوارت بپیوندند. در ژوئن ۱۹۶۲، اعضای گروه شامل جگر، جونز، ریچاردز، استورات، تیلور و درامر تونی چپمن می‌شد. بر اساس گفته‌های ریچاردز، هنگامی که یکی از نمایندگان جاز نیوز اسم گروه را پرسیدند همه دست پاچه شدن زیرا به تنها چیزی که درباره‌اش فکر نکرده بودیم اسم گروه بود.جونز یک صفحه گرامافون از مادی واترز را دید و سریع اسم آن را به عنوان نام گروه برای نماینده جازنیوز خواند که گویا آن قطعه موسیقی Rollin' Stones نام داشته است!

...

Black Sabbath

در سال ۱۹۶۸ بود که اکثریت موسیقی، مضامین عشق،‌ مواد مخدر، عشق مبتنی بر مواد مخدر و ... بود، آزبورن، آیومی، باتلر و وارد مشغول ساخت نیرویی تاریک و شوم بودند! این‌ چهار نفر در ابتدا با نام The Polka Tulk Blues فعالیت داشتند، نامی که شاید متفاوت بنظر برسد، اما چیزی نبود که اعضا می‌خواستند. پس از گذشت چندین ماه، نارضایتی باعث شد تا در اواخر سال ۱۹۶۸، گروه نام خود را به Blues Earth Company تغییر دهد، نامی که بیش از حد طولانی بود، همین طولانی‌ بودن سبب شد تا نام آنها به اختصار به Earth تغییر پیدا کند. اما بازهم مشکل! در همان سال‌ها، گروه دیگری به نام Earth در ژانر سایکدلیک فعالیت داشت و برای اینکه بلک سبث امروزی ما در آن زمان با آن‌ها اشتباه گرفته نشوند، بازهم مجبور به تغییر نام شدند. از اینجا به بعد داستان را خاطرات گیزر باتلر، بیسیست گروه برایمان روایت می‌کند: در دورانی که گروه با نام Earth فعالیت داشت، گیزر که وسواس زیادی نسبت به مسائل ماور‌الطبیعه و علوم غیب داشت، دیوارهای خانه خود را به رنگ تیره درآورده و صلیب‌های برعکس و عکس‌هایی از شیطان بر روی دیوار نهاده بود؛ آزی یک کتاب علوم سیاه خفیه که به زبان لاتین نوشته شده بود نیز به او می‌دهد، باتلر قبل از خواب کتاب را خواند و آن‌ را کنار قفسه‌ای کنار تختش گذاشت. باتلر ادعا می‌کند که وقتی در آن شب از خواب بیدار شد، جسمی بزرگ و سیاه را در انتهای تختش دید که ایستاده و به او زل زده! جسم در یک چشم به هم زدن ناپدید شد و همراه با آن موجود، ظاهرا کتاب هم غیب شد... همه این‌ اتفاقات، تبدیل شد به آهنگی به نام Black Sabbath شد که نام آهنگ، الهام گرفته از فیلمی در ژانر وحشت به همین نام بود که درسال ۱۹۶۳ اکران شد. گروه هم به دنبال نامی متفاوت و عجیب بود، عنوانی که با معجزه‌ای به نام هوی متال که تونی آیومی با ریف های سنگینش آن و آزبورن با اشعار بیمار‌گونه‌اش آن را خلق کردند سازگار باشد؛ همین دلیل شد که امروزه از آن‌ها با نام بلک سبث (Black Sabbath) یاد کنیم.

...

AC/DC

براداران یانگ (اگنس سانگ و مالکوم یانگ) با خود خیال‌پردازی می‌کردند... اینکه قرار است چه شاهکار‌هایی در آینده خلق کنند ،به کجا‌ها سفر کرده و الهام‌بخش چه کسانی باشند. در میان این رویا‌پردازی‌های هیجان انگیز سوالی آنها را به فکر فرو برد:(اسم گروه را چه بگذاریم؟) که مارگارت (خواهر اگنس و مالکوم) این جواب را پیدا کرد. او به طور تصادفی به چرخ خیاطی خانه خود نگاه کرد که علامت AC/DC بر روی آن حک شده بود.AC مخفف Alternating current به معنای جریان متناوب برق و DC مخفف Direct current به معنای جریان مستقیم برق است که معنای جریان الکتریکی را هم می‌دهد. برادران یانگ احساس کردند که این نام نشانگر و نمایانگر سبک موسیقی راک "پرانرژی" و اجراهای "پرقدرت" آن‌ها خواهد بود. در نهایت آنها نامی را برای گروه خود برگزیدند که به شکل تصادفی از بر چسب یک چرخ خیاطی پیدا کرده بودند.

...

Led Zeppelin

در مورد داستان نامگذاری لد زپلین نظریه‌های فراوانی وجود دارد ولی یک نظریه وجود دارد که صرفا به خاطر داستانش از بقیه محبوب‌تر است؛ گرچه نمی‌توان گفت مورد قبول‌تر است چون هیچ یک از اعضای گروه آن را تایید نکرده‌اند. جیمی پیج در مقطعی در حال تشکیل یک ابرگروه بود.

*ابر گروه به بند‌هایی گفت می‌شود که تمام اعضای تشکیل دهنده‌ی آنها قبل از تشکیل گروه افراد معروفی در زمینه‌ی کاری خود بوده باشند.

به مانند Cream و CSNY* پیج از کیث مون (درامر گروه The Who که خیلی ها او را بهترین دارمر تاریخ می‌داند) جف بک (نوازنده‌ی گیتار اسطوره‌ای گروه The Yardbirds) و جان ینتویستل ( هم‌گروهی مون در گروه The Who) در‌خواست کرد که به او ملحق شوند. جف بک و جان ینتویستل با این پیشنهاد موافقت کردند.برخلاف آنها اما کیث مون بسیار مردد بود.او با لحنی کنایه آمیز به پیج گفت: "!Go Over Like Balloon" ( او به جیمی گفت که این گروه مانند بالن سقوط می‌کند؛ در واقع او از یک ضربی المثل انگلیسی استفاده کرد که معنای آن جلب توجه نکردن بود). با این حال وقتی پیج در سال ۱۹۶۸ در حال درست کردن گروهی بود یاد این حرف کیث افتاد و به جای استفاده از بالن به چیزی بزرگ‌تر فکر کرد و بجای آن زپلین را به کار برد.در بخش ابتدایی هم از کلمه‌ی "Lead" حرف a را برداشت و اسمی را خلق کرد که نه تاریخ از یاد خواهد برد و نه کیث مون!  

...

Pink Floyd

در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی، در آمریکای شمالی، اروپا و اقیانوسیه تغییرات بنیادین بسیاری در موسیقی عامه‌پسند ایجاد شد. این تغییرات به شکل‌گیری و تکامل نوع جدیدی از موسیقی که آن را راک نامیدند انجامید. موسیقی راک را می‌توان وامدار پاپ و راک اند رول دهه ۵۰ دانست که تغییرات بسیاری در ساختار کرده و به شکلی جهانی و الکترونیک‌تر درآمده‌است. در اواسط همین دهه، تکامل موسیقی نوپای راک، به تدریج به پیدایش زیرسبک‌های گوناگونی مانند پاپ راک، سایکدلیک راک، بلوز راک و فولک راک منجر شد که بیش از پیش به همه‌گیر شدن آن کمک کرد.  در اواخر دههٔ ۱۹۶۰، سبک‌های جدیدی مانند باروک پاپ، پراگرسیو راک و هوی متال طرفداران بیشتری به دست آورده و به تدریج در دو دهه بعدی، به سبک‌هایی بسیار پرطرفدار تبدیل شدند و شنوندگان فراوانی را به سوی خود جذب نمودند. واترز و نیک میسن زمانی که هر دو مشغول تحصیل در رشته معماری در دانشگاه پلی‌تکنیک لندن بودند، یکدیگر را ملاقات کردند، آن‌ها نخستین بار در گروهی که کیث نوبل و کلیف «متکلیف» به همراه خواهرش تشکیل داده بودند، به نوازندگی پرداختند. کمی بعد، ریچارد رایت که او هم در همان دانشکده درس می‌خواند، به آنان ملحق شد و پس از آن، گروه نام سیگما ۶ را به خود گرفت. گروه در این زمان اجراهایی محدود و خصوصی برگزار می‌کرد؛ در حالی که اعضا در رستوران کوچکی در دانشگاه پلی‌تکنیک لندن تمرین می‌کردند. اعضای گروه در این زمان، آهنگ‌هایی را از گروه سرچرز و آثاری که توسط کن چاپمن، مدیر برنامه‌ها و ترانه‌نویس‌شان، نوشته شده بود اجرا می‌کردند. در سپتامبر ۱۹۶۳، واترز و میسن به آپارتمانی در نزدیکی دانشکدهٔ خود نقل مکان کردند و در همین هنگام، باب کلوز هم به گروه پیوست و جایگزین رایت به عنوان نوازندهٔ گیتار باس شد. در آن زمان، اعضای گروه نام‌های گوناگونی را بر گروه انتخاب کرده بودند: مگادثز، ابدبز، اسکریمینگ ابدبز، «لئوناردز لاجرز» و اسپکتروم از آن جمله هستند. اما در نهایت نام تی‌سِت به عنوان نام نهایی گروه برگزیده شد.  در سال ۱۹۶۳، نوبل و «متکلیف» گروهی که در واقع خود ایجادکنندهٔ آن بودند را ترک کردند و سید برت به گروه پیوست؛ برت ۲ سال پیش به لندن نقل مکان کرده بود تا بتواند در دانشکدهٔ هنر کمبرول تحصیل کند. واترز و برت، دوستان دوره کودکی یکدیگر بودند و واترز اغلب برای تماشای گیتار نوازی برت به خانهٔ مادر برت می‌رفت. زمانی که نوبل و «متکلیف» «تی‌ست» را ترک گفتند، باب کلوز برای جبران این خلأ کریس دنیس که تکنسین نیروی هوایی سلطنتی بود را به گروه معرفی کرد. در دسامبر ۱۹۶۴، گروه توانست نخستین جلسه ضبط خود را به صورت رایگان در استدیویی در منطقه همپستید غربی برگزار کند که از طریق یکی از دوستان ریچارد رایت امکان‌پذیر شده بود. رایت که در حال استراحت از فعالیت‌های درسی‌اش بود در این جلسات شرکت نکرد.  در سال ۱۹۶۵، زمانی که نیروی هوایی کریس دنیس را برای پستی در بحرین فراخواند، برت تبدیل به رهبر گروه شد؛ در اواخر همان سال بود که گروه اجراهای متعددی در کانتاون کلاب که در نزدیکی دبیرستانی به نام کینگستون واقع شده بود را برگزار کرد. آن‌ها معمولاً از اوایل نیمه‌شب تا حوالی صبح به اجرای قطعه‌هایی که حدود ۹ دقیقه طول داشتند، می‌پرداختنددر اواسط سال ۱۹۶۵، باب کلوز به دلیل فشار والدین و پس از مشاوره با یکی از استادانش در دانشگاه، از گروه خارج شد و برت تبدیل به نوازنده اصلی گیتار در گروه شد.اعضای گروه در اواخر سال ۱۹۶۵، نام «آوای پینک فلوید» را بر گروه نهادند؛ چون برت در جریان یکی از کنسرت‌ها، با گروه دیگری که آن هم تی‌ست نام داشت، برخورد کرده بود و به همین دلیل تصمیم گرفت نام گروه را عوض کند. نام پینک فلوید، در اصل از نام دو موسیقیدان بلوز به نام‌های فلوید کانسل و پینک اندرسون برگرفته شده بود که از نوازندگان سبک پیمونت بلوز به حساب می‌آمدند برت آلبومی از یکی از موسیقی‌دانان سبک پیمونت بلوز به نام فولر بلایند بوی داشت که «پل اولیور» تاریخ‌نگار و نویسندهٔ این سبک در آن یادداشتی نوشته بود که برت نام جدید گروه را از آن اقتباس کرده بود: -کورلی ویور و فرد مک مولن، (...) پینک اندرسون یا فلوید کانسل - آنان گروه کوچکی از موسیقیدانان بسیاری هستند که نوای‌شان در تپه‌ها و دشت‌های پوشیده از درخت پیمونت شنیده می‌شد یا همراه با نهرها درون دشت‌های پر از درخت می‌پیچید…-

...

Nirvana

در تمامی گروه‌ها شاهد دیدن نام‌های پر سر و صدا و به اصطلاح جذاب هستیم.نام‌هایی خلق شده یا الهام گرفته شده که مضامينی همچون تابوشکنی ، خشم و... دارند که سعی در بیان عواطف و احساسات بنیان‌گذاران گروه را دارند.کرت کوبین در صحنه بسیار پر‌جنب و جوش و دیوانه کننده بود.با این حال وقتی به دنبال اسمی برای گروه خود بود به هیچ وجه دنبال نام‌های متظاهرانه نبود.دلیلش هم مشخص بود. کرت متمایز بود ،او لحاظ عاطفی بسیار حساس بود و همیشه دنبال آرام کردن خود بود. واژه‌ای در زبان باستانی سانسکریت وجود دارد که در بودیسم برای توصیف آنچه عمق آرامش ذهن در نتیجه اکتساب موکشه می‌نامند به کار می‌رود.بودا این واژه را به صورت‌های متعددی مانند شادی عظیم، صلح و آرامش، فناناپذیری، بدون شکل و قالب، آن سوی زمین، آنسوی آب، آن سوی آتش، آن سوی هوا، آن سوی خورشید و ماه، پایان‌ناپذیر و بیکران و همچنین رهایی از درگیری و ریشه کن کردن حرص ،طمع، کینه ،دشمنی ،فریب و تمامی خصوصیات خشن توصیف کرده است. به عبارت دیگر نیروانا پاکی محض و آرامش مطلق است. در واقع پانک راک برای او معنای رهایی از درد را داشت و او اسمی را برای گروه خود انتخاب کرد که او را به آرامش می‌رساند.

-×-

-پایان بخش اول-

...