از این به بعد، پنج شنبه ها جای خالی فوتبال 120 احساس می شود.

طرفداری | پنج شنبه ها را دوست داشتم اما نمی دانم از این به بعد هم اینطوری خواهد بود یا خیر. چایی یا قهوه؟ فرقی نمی کرد، مهم دیدن فوتبال 120 بود. چند بازی اروپا را از دست داده بودم و نیاز داشتم تلفظ درست سوکراتیس پاپاستاتوپولوس را یاد بگیرم، فوتبال 120 زحمت این کمبودها را برای من می کشید.

دلتنگی حس عجیبی است، حسی که بیان آن سخت و غم آن زیاد است. دلتنگ برای آن صدا و سیمای جذاب، دلتنگ زمانی که حرفه ای گری از باب میل مدیران بودن ارزش بیشتری داشت. حذف نود اولین ضربه مهلک به پیکر فوتبال دوستان بود، فوتبال برتر و کیفیت آن به کنار، صحبت ما در مورد مردی است که قاب سیما را جذاب کرده بود اما او بلند تر از کوته فکری بعضی ها نبود. تصمیم این بود دوشنبه های دوست داشتنی شبکه سه به دست فراموشی سپرده شود. به سن من قد می دهد؟ معلوم است که نه! من اولین برنامه نود را به یاد نمی آورم اما شور و شوق پدرم، هنگامی که از نود تعریف می کرد را به خاطر دارم. نود نه تنها برای یک نسل، بلکه برای نسل ها بود.

کج سلیقگی مدیران صدا و سیما نعمت بزرگی را از شبکه سه گرفت. دیگر خبری از سیمای عادل فردوسی پور نبود، اما از صدای او چرا. هنوز هم وقتی دلتنگ بودید می توانستید به فوتبال 120 پناه ببرید تا صدای گرم او را بشنوید اما همین کج سلیقگی ها مخاطبین فوتبال 120 را هم کم کرد. شما را نمی دانم اما اجرای محمدحسین میثاقی در فوتبال 120 برای من جذاب بود، سبکی نو، پر انرژی و مسلط. حمید محمدی با تمام زحماتی که برای 120 کشید، فاصله زیادی با محمدحسین میثاقی و اجرای او داشت. همین موضوع باعث ریزش مخاطبین فوتبال 120 شد. شاید نباید زوج عادل فردوسی پور و محمدحسین میثاقی از هم جدا می شد. اجرای محمدحسین میثاقی در فوتبال برتر هنوز هم دیدنی است اما تیم او؟ بگذریم که از آن افراد نه مجری در می آید و نه گزارشگر. لطفا در همان حد کم خود بمانید!

فوتبال 120 با تمام کم لطفی ها به پایان رسید. دیگر خبری از عادل فردوسی پور نیست، به افتخار این مدیران کار بلد دست بزنید؛ لابد برنامه های عادل نه بیننده داشت و نه کیفیت، خدا را شکر ما را از دست این آدم بد خلاص کردید!

دلمان برای فوتبال 120 تنگ می شود، برای آن آیتم های جذاب با صدای عادل، برای فان با ابوطالب، برای محمدحسین میثاقی و حمید محمدی، برای مهداد هوشیاری و ادیت های بی نظیر مازیار کوپیدار. دلمان برای همه شما تنگ می شود.