شماره اول مجله‌ی "سه شنبه شبها"، به مناسبت لیگ قهرمانان اروپا

سه شنبه ها، هر کجای دنیا که باشی روزت را در دانشگاه، مدرسه، اداره یا مشغول کارهای خانه با هیجانی دیگر آغاز میکنی. هنگام برخاستن ناخودآگاه آن مارش دل انگیز در گوشهایت طنین انداز می‌شود.

این جادوی لیگ قهرمانان است. جادوی چرخش آن توپ در تلالو ستارگان کوچک و بزرگ دنیای فوتبال. رویای بی بدیل نجوای همیشگی شبهای سه شنبه.... The champiiiiiiiiions...

نشریه‌ی سه شنبه شبها، با عنوانی وام گرفته از هیجان بی بدیل شبهای سه‌شنبه لیگ قهرمانان اروپا و با خاطرات خوش روزنامه‌ها و مجلات قدیمی فعالیت خود را همزمان با فصل 2023/24 لیگ قهرمانان اروپا آغاز می‌کند. همه‌ی ما خاطرات خوشی از روزنامه‌های روز بازی لیگ قهرمانان اروپا داریم.

از لایی معرکه چهار صفحه‌ای فوتبال دنیا و فوتبال جهان در دو روزنامه‌ی دنیای فوتبال و و جهان فوتبال به قلم دکتر حمیدرضا صدر عزیز. به فکتها و حقایق بازیها در ابرار ورزشی. به حواشی مسابقات در خبر ورزشی. به ویژه نامه‌ی میدان روزنامه‌ی جام جم در روز بازیها. تیترها، عکس‌ها،.... در نشریه‌ی سه شنبه شب، هدف اصلی ما پرداختن به بازیهای لیگ قهرمانان، حواشی، داستانهای تاریخی و... با نگاهی کمی متفاوت از اخبار و تحلیل‌های روزمره است. نگاهی به ظرافت، جامعیت و صمیمیت دورهمی های شبهای سه شنبه و تماشای فوتبال....نگاهی که در یک و در یک ساعت در سرتاسر دنیا به یک جا چشم می‌دوزد. به بازیهای لیگ قهرمانان اروپ

در این مطلب، گزیده‌ای از مطالب مربوط به 11 تیم مدعی را خواهیم خواند. متن کامل مطالب، معرفی 21 تیم دیگر، به همراه مقالات تیمهای تاریخی؛ یوونتوس 1996 به قلم........ و بازگشت ارسنال به مسابقات به قلم...... در مجله در دسترس خواهد بود.

سیر تاکتیکی 10 فصل اخیر

به قلم پرهام حمیدی

وقتی نام لیگ قهرمانان اروپا به گوش می‌رسد، موضوعات متفاوتی ذهن ما را درگیر می‌کند اما سه اصل است که یک تیم را در این تورنومنت زنده می‌کند. اگر قرار بود که ما ملاک خود را بر مبنای صرفا تاکتیک و ثبات قرار دهیم که لیگ قهرمانان اروپا به صورت حذفی برگزار نمی‌شد. چاشنی شانس، روحیه و تاکتیک بیش از هر چیزی یک تیم را پیروز نگه می‌دارد. وقتی ما به پپ گواردیولا در بارسلونا نگاه می‌کنیم، تیمی ماشینی را می‌بینیم. 11 بازیکن همانند ربات در زمین مشغول به انجام وظیفه هستند و قدرتمندترین انسان‌ها هم از توقف آن‌ها عاجز هستند.

بازیکنی به نام لیونل مسی این تیم را از حالت ماشینی خارج می‌کرد. چرا که پپ گواردیولا می‌دانست که اگر تیم حریف بخواهد همانند آن‌ها به صورت ماشینی به تخریب بازی بپردازند، چاره‌ای جز تسلیم شدن ندارد. مسی اما نقشی محوری در تیکی تاکا داشت تا بتواند تیم حریف را از حالت چینش دفاعی که به حالت ماشینی شکل گرفته خارج کند. جک گریلیش همین نقش را در منچسترسیتی داشت. بازیکنی رونده که اجازه نمی‌داد تیمی با حالت ربات‌گونه این فرصت طلایی را از منچسترسیتی بگیرد. این نقش‌ها در تیمی همچون بارسلونای 2015 نیز به وضوح دیده می‌شد. همه چیز تاکتیک نمی‌شود. وقتی به سال 2010 و 2012 نگاه کنیم، تاکتیکی موثر را می‌بینیم که پپ گواردیولا و بارسلونای ترسناک‌ش را تسلیم می‌کند اما آیا همه چیز تقابل بارسلونا با اینترمیلان و چلسی صرفا تاکتیکی بود؟ ادامه در مجله منتشر خواهد شد

بایرن مونیخ

به قلم محمدمهدی مالک پور

درود به دوستان عزیز، امیدوارم هرجا که هستید خوب و خوش و سلامت باشید. من به شخصه همیشه معتقدم که نیم فصل اول زمان خوبی برای قضاوت یک تیم نیست، چون فرم تیم ها در نیمه دوم فصل تعیین کننده خواهد بود، چه در لیگ و چه در لیگ قهرمانان اروپا و تیمی که می خوام ازش صحبت کنم هم از این قاعده مستثنی نیست.

تا کجا پیش خواهید رفت؟

اینکه تا کجا باشه رو زیاد پیش بینی نمی کنم، چون همیشه اعتقادم بر این بوده که قضاوت در بازی های ابتدایی کار درستی نیست اما انتظار دارم با این تیم و خرید ها، حداقل تا نیمه نهایی بریم.

نقش ورودی های جدید باشگاه (بازیکنان و احیانا مربی) در این فصل چیه؟

نقش بسازیی دارن قطعا، نقشی که بتونن تیم رو از لحاظ تاکتیکی، تکنیکی، بدنی و ذهنی و روانی به بالاترین سطح برسونن، حالا مربی بیشتر چون سیطره بیشتری نسبت به این مسائل داره، اما خب با این وجود تلاش بازیکن هم می طلبه که در این راه به مربیش کمک کنه. توماس توخل یه سرمربی جاه طلب و دگر نگر نسبت به فوتباله و تو دنیا به نظرم فقط 4 نفر باشن که چنین قابلیتی رو داشته باشن (گواردیولا، کلوپ، آنجلوتی، توخل)، در مورد خرید ها هم به نظرم از بازیکنی مثل کین انتظار می‌ره که هم تو بحث رهبری تیم و قدرت گلزنی بتونه به تیم کمک کنه یا کسی مثل مین جائه بتونه عملکردی خوبی رو در خط دفاع داشته باشه.

تیمت برای قهرمانی اروپا به چه چیزهایی نیاز داره؟ تکنیک، تاکتیک، آمادگی جسمانی و مهم تر از همه ذهنی آماده و جنگنده. اینها رو گفتم چون هر تیم موفقی باید در این شاخصه بهترینا باشه، مخصوصا آیتم آخر

منچستریونایتد

به قلم عرفان رحیمی سریزدی

آرسنال

به قلم علی نقابت

Don’t be scared to be ambitious. It’s not a humiliation to have a high target and to fail. For me, the real humiliation is to have a target and not to give everything to reach it.”

Arsène Wenger

”از جاه طلب بودن نهراسید. هیچ ننگی در داشتن هدفی والا و شکست خوردن وجود ندارد. برای من ، شرمساری واقعی این است که هدفی داشته باشیم و از همه ی داشته هایمان برای رسیدن به آن هدف استفاده نکرده باشیم.”

آرسن ونگر

آرسنال سرخ پوش آرسن ونگر از فصل ۱۹۹۸/۹۹ تا فصل ۲۰۱۶/۱۷ به مدت ۱8 فصل پیاپی جزء جدایی ناپذیر از بزرگترین و معتبرترین رقابت فوتبالی باشگاهی در قاره ی سبز بود. آرسنال در این بازه رکورد ۹ حضور در یک هشتم نهایی ، ۴ حضور در یک چهارم نهایی ، یک حضور در نیمه نهایی و البته یک فینال تلخ را از خود به جای گذاشت.

حالا ۶ فصل طولانی از آخرین حضور توپچی ها در این ضیافت سپری شده است. سال هایی دشوار، آمیخته با رنج تماشای جام باشگاه های اروپا بدون حضور قهرمانان ما. سال هایی با حضور در لیگ اروپا و شکستی سنگین در برابر همسایه های پر ادعا. سال هایی با قهرمانی مجدد همان همسایه ها در جام باشگاه های اروپا.

حالا دوباره نوبت ماست تا برای رسیدن به رویایی دور و قدیمی، دوباره سرشار از شوق و شور و هیجان باشیم.

این بار اما با تفکرات یک مرد جوان اسپانیایی. کاپیتان سابق باشگاه. شاگرد خلف اسطوره ی ابدی آرسنال‌ و البته تعلیم دیده در محضر خدای فعلی مربیگری فوتبال. یک اسپانیایی دیگر ! که البته فصل قبل با عبور از همین مرد جوان در لیگ و جام حذفی و البته گذر از همه ی بزرگان اروپا بالاخره سه گانه ای تاریخی را به افتخارات باشگاه منچستری پیوند زد.

این بار هم با فوتبالیست های جوان و تعلیم دیده در هیل اند ( آکادمی آرسنال ) و البته به خدمت گرفتن ستاره هایی با قیمت های سرسام آور از همسایه های لندنی، رقیب منچستری و بنگاه بازیکن سازی هلندی.

ما دوباره در مسیر رسیدن به افتخار قرار گرفته ایم. به قول آرسن ونگر موفقیت در بعضی باشگاه ها تصادفی است ولی در آرسنال یک ضرورت به حساب می آید.

رئال مادرید

به قلم عرفان رمضانپور

رئال‌مادرید، پادشاه پادشاهان در لیگ قهرمانان اروپا. تیمی که با ۱۴ قهرمانی صاحب بیشترین تعداد قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا است. آخرین قهرمانی آنها در لیگ قهرمانان در سال ۲۰۲۱-۲۲ بوده است. دوره‌ای که به رئال‌مادرید لقب تسلیم‌ناپذیر بودن داده شد. مدافع عنوان قهرمانی در فصل ۲۰۲۲-۲۳ لیگ قهرمانان اروپا در مرحله گروهی خوب ظاهر شد و توانست با ۴ برد، ۱ تساوی و ۱ باخت، صاحب ۱۳ امتیاز شود و به‌عنوان صدرنشین به مرحله حذفی صعود کند. در مرحله یک‌هشتم با تیم لیورپول آشفته رو‌به‌رو شدند. مادریدی‌ها توانستند در مجموع در بازی رفت‌و‌برگشت شاگردان کلوپ را با نتیجه ۶-۲ ناک اوت کنند و دوباره خاطرات تلخ شکست فینال سال قبل را به‌یاد بیاورند.

در مرحله یک‌چهارم با‌ر دیگر با یک تیم انگلیسی رو‌به‌رو شدند. اینبار از لندن‌. بله چلسی تحت هدایت فرانک لمپارد. تیمی که با تعویض سه مربی تا قبل از رویایی با رئال‌مادرید، نشان می‌داد چقدر آشفته است. مادریدی‌ها از وضعیت نهایت استفاده رو بردند و توانستند در در مجموع در بازی رفت‌وبرگشت چلسی را با نتیجه ۴-۰ شکست داده و حذف کنند. رئالی همانند دوفصل قبل اینبار هم به نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا رسیده بودند. آنها اینبار به منچسترسیتی زخم خورده روبه‌رو شدنر. شاگردان پپ هنوز که هنوز آن دو‌گل دقایق پایانی در بازی برگشت فراموش نکرده‌ بودند. آنها فقط به دنبال انتقام بودند. مادریدی کاملا از تشنه بودن سیتی برای قهرمانی در لیگ قهرمانان خبردار بودند. آنها فقط توانستند در خانه به یک تساوی دست پیدا کنند. در آن طرف سیتی کاملا خوشحال از نتیجه بود. آنها با نتیجه ۴-۰ در بازی برگشت قشنگ شاگردان کارلتو را ادب کردند و آنها را حذف کردند. رئالی توان و کشش تقابل با سیتیزن‌ها را نداشتند. درنهایت دست کشیدند و به کار خود در لیگ قهرمانان اروپا پایان دادند....

اینترمیلان

به قلم ماهان

انتظارات واهی همچون یک اژدها؛ بزرگترین رقیب نراتزوری خودش است!

در میانه شروع لیگ های معتبر اروپایی و نقل و انتقالات تابستانه، لیگ قهرمانان اروپا برای شروع آماده می شود. پرونده ی لیگ قهرمانان (UCL) همیشه از سایر رقابت ها متفاوت تر است. لیگ قهرمانان و تماشای شگفت آور بازی تیم هایی از کشور های مختلف و تقابل غول های بزرگ، فرصتی است که تنها یک بار در سال اتفاق می افتد. در این بین اما شاید بتوان گفت که هیچ تیمی از کوچک ترین اقبالی در UCL دریغ نمی کند. لیگ قهرمانان حالا در آستانه ی وقوع است. حالا، فاصله ی چندانی با سوت آغاز بازی افتتاحیه نداریم. حالا، لیگ قهرمانان اینجاست...

قرارگیری اینتر میلان در گروه مرگ رقابت ها، هیچ وقت در گنجه ی ذهن هواداران جلوه ی خوشی نداشت. با وجود بدهی های مختلف و عدم تقویت اساسی، جدال با یکی از برترین تیم های آلمان و یکی از برترین تیم های اسپانیا، منطقی و برابرانه به نظر نمی رسد. رویا های هواداران اما به هیچ وجه نمی تواند که گنجایش غیرقابل پیشبینی بودن فوتبال را داشته باشد. ناسلامتی، فوتبال به عنوان یکی از پر طرفدارترین ورزش های جهان، به مولفه هایی نیاز دارد که تمایز را رقم بزند. فوتبال مولفه ای به نام "غافلگیری" دارد. این مولفه چاشنی برخی از بزرگترین اتفاقات داخل و خارج زمین در طول تاریخ فوتبال بوده است. در زمانی که تیم هایی مثل بایرن مونیخ، رئال مادرید، منچستر سیتی و حتی پاریسن ژرمن به عنوان مدعیان و یک پای فینال یاد می شوند، اینتر میلان با چاشنی شانس، غافلگیری و البته تلاش، راه خود را به فینال باز می کند. شاید اگر آنها با تیمی مانند رئال مادرید یا بایرن مونیخ رقابت داشتند، حالا باید فینالیست های دیگری را مشاهده می کنیم اما به هر حال بطن فوتبال همیشه از این اما و اگر ها تشکیل شده است.

پاریسن ژرمن

سالهاست داستانهای تابستانی پاریس مهیج تر، پر سر و صداتر و بسیار پر زرق و برق تر از شبهای لیگ قهرمانان پای برج ایفل است. ورود هالیوودی بکام، نیمار، مسی، و.... داستان امسال اما با وجود خرید هیجان انگیز کولو موانی، جنس متفاوتی از آن ورودهای آتشین است. اینبار مسی و نیمار، شهر عاشقان را ترک کرده‌اند مهمترین داستان تابستانی، نا با ورود یک سوپراستار، که بر سر ماندن کیلیان امباپه است. بازیکنی که هنگام سفر باشگاه به ژاپن، با تیم بی تمرین کرد و شایعات درباره‌ی انتقال او هنوز هم بر سر زبان‌هاست و علیرغم بیانیه‌ی باشگاه پاریس و مثبت ارزیابی مردن مذاکرات ماندن او در تیم، بسیاری از کارشناسان فرانسوی درباره‌ی انتقال قریب‌الوقوع کیلیان از باشگاهی که دیگر به عنوان مدعی بزرگ قهرمانی لیگ قهرمانان به شمار نمی‌رود هشدار میدهند. استدلال اصلی کارشناسان، ورودی‌های باشگاه و کاهش کیفیت آنها، لااقل در ظاهر نسبت به فصول قبل است اما، به نظر می‌رسد با ورود لی کینگ این کره‌ای، آسنسیو و عثمان دمبله از رئال مادرید و بارسلونا، گونسالو راموس به عنوان یک گلزن قهار و البته نشستن لوئیز انریکه آنها بیشتر از قبل به یک تیم تبدیل شده‌اند.... البته که تیم‌ها به امباپه ها نیز نیاز دارند!

ای سی میلان

به قلم کاربر پرسپولیس

"ما تیم شیاطین هستیم. رنگ های ما قرمز به مانند آتش و سیاه برای فراخوانی ترس در حریف هایمان است". این جمله را هربرت کیلپین یکی از بنیانگذاران تیم فوتبال میلان در سال 1899 به زبان آورد. جمله معروفی که القاب تیم میلان هم برگرفته از آن است، دیاوُلو (شیطان) و روسونری (قرمز و مشکی)!

اولین های روسونری

میلان در فاصله آغاز تا سال 1908 سه قهرمانی در لیگ سراسری را کسب کرد، اما اختلافات داخلی سبب شد تا دوره تاریک 42 ساله را تجربه کند. شروع دهه 50 با قهرمانی همراه شد و در ادامه با قهرمانی در فصل 55-1954 به عنوان نماینده ایتالیا برای اولین بار در رقابت های اروپایی حاضر شدند. روسونری در اولین حضور اروپایی خود با هدایت "هکتور پوریچلی" ابتدا در یک هشتم نهایی به مصاف زاربروکن آلمان رفت که با نتیجه 7 بر 5 در مجموع، به مرحله بعد راه یافت. آنها در یک چهارم نهایی نیز راپیدوین اتریش را با نتیجه 8 بر 3 در مجموع، از پیش رو برداشتند تا در نیمه نهایی به مصاف رئال مادرید بروند. میلان در این مرحله ابتدا با نتیجه 4 بر 2 در سانتیاگو برنابئو مغلوب شد، روسونری هرچند در بازی برگشت 2 بر 1 رئال را شکست داد ولی موفق به صعود فینال نشد تا رئال با راهیابی به فینال نخستین قهرمانی اروپای خود را کسب کند.

دورتموند

به قلم امین پارسانیا

برای تحلیل بروسیا دورتموند در این فصل و سخن گفتن از اینکه این تیم تا کجا پیش خواهد رفت، هنوز زود است. تا اینجای فصل، ما چیزی جز شلختگی در تیم آقای ترزیچ ندیدیم. دورتموند فقط و فقط به یک چیز نیاز دارد و آن تحول است. تحولی عظیم و اساسی.

تا کجا پیش خواهید رفت؟

بروسیا دورتموند تیمی است که هیچ چیز از آن بعید نیست. به یاد داریم در دو فصل گذشته چگونه از آسان‌ترین گروه یو سی ال به لیگ اروپا سقوط کردیم، سپس آنجا هم حماسه‌های بی‌پایان بروسیا دورتموند ادامه داشت و از پس نماینده اسکاتلند هم بر نیامدیم! فصل گذشته هم نیاز به توضیح ندارد. درحالی که تنها به یک برد نیاز داشتیم تا شیلد قهرمانی به وست‌فالن بیاید، در بازی مقابل ماینتس میانه و جدولی آن هم در خانه، حاصل کارمان یک تساوی بود.

بگذارید پاسخ به سوالتان را این‌گونه بدهم؛ اگر باشگاه از تمام پتانسیل خود استفاده کند، قهرمانی در بوندسلیگا و پیشروی تا یک‌چهارم لیگ قهرمانان را می‌توان متصور شد. اما اگر بخواهد دست به کارهای همیشگی خود بزند، دیگر هیهات!

نقش ورودی‌های جدید باشگاه (بازیکنان) در این فصل چیه؟

اولین خرید فصل بروسیا دورتموند، رامی بن ‌سبعینی، خریدی به شدت مهم بود. دورتموندی که سال‌ها وقت خود را با امثال رافائل گوئررو در آن پست حیاتی تلف کرد، اکنون مدافعی شش دانگ دارد که خیالمان را از سمت چپ تختِ تخت می‌کند. خلاصه بگویم، بهترین خرید تیم در نقل و انتقالات رامی بود و بس!

اما جای دیگری که حسابی تقویت شد، خط هافبک تیم است. با جدایی جود بلینگهام، جای خالی او با دو بازیکن پر شد: مارسل زابیتسر و فلیکس انمچا. اکنون ترزیچ می‌تواند دابل پیوت انمچا / زابیتسر را امتحان کند

نیوکاسل

به قلم امیرعلی

لیگ قهرمانان این فصل یک تازه وارد دارد . تازه واردی که تا چند سال پیش مدعی سقوط بود . اما حالا در کنار بزرگان اروپا بازی می کند . آقایان و خانم ها به ادی و تیمش سلام کنید!

زمانی که جیمی کارگر از خرید نیوکاسل توسط اعراب دفاع کرد و نوشت : اگر صرفا از دیدگاه فوتبالی به این اتفاق نگاه کنیم، من خوشحال هستم که هواداران نیوکاسل می‌توانند بار دیگر رویاپردازی کنند. در بین تمامی این خوشحالی و هیجان، حالا کار سخت آغاز می‌شود. مهم نیست چقدر پول به این باشگاه تزریق شود، همین که نیوکاسل بتواند تا سال 2030 جام قهرمانی را به دست آورد، یک شاهکار خواهد بود.

انجام این کار برای نیوکاسل از بسیاری جهات سخت‌تر از منچسترسیتی خواهد بود.» خیلی ها زبان به انتقاد گشودند که این کار باعث می شود اصالت باشگاه از بین برود ، خب راست هم می گفتند . اما گذر زمان اثبات کرد بعضی وقت ها باید از بعضی کلیشه ها عقب کشید . درست مانند نیوکاسل ، ادی هاو تیم نونزدهم فصل گذشته را توانست به مربع قدرت بکشاند . اما رمز این کار صرفا پول نفت سعودی ها بود ؟ نه ! الان نیوکاسل اصالت خود را حفظ کرده و با ستارگانی همچون کیران تیرپیر و

شاید زمانی که ادی هاو در جوانی کفش های خود را آویخت فکر نمی کرد که چند سال بعد در لیگ قهرمانان اروپا مربیگری کند. در کنار بزرگانی همچون آنچلوتی و گواردیولا بایستد و تیمش را راهنمایی کند . اما چرخ روزگار اینگونه خواسته بود .‌

زمانی که نیوکاسل خریده شد همه می گفتند که عرب های اهل ریاض و جده صرفا به دنبال خرج کردن هستند و به غیر از این هیچ برنامه و طرح خاصی ندارند . و همین هم بود که در سال ۲۰۲۰ هشتاد نماینده پارلمان بر ضد طرح واگذاری نیوکاسل رای دادند ، بگذریم.

منچسترسیتی

خب، آن لعنتی را به دست آوردیم... حالا چه می‌شود؟

زندگی روی ابرها زیبا، لذتبخش و خیال انگیز است. و قهرمانی فصل قبل در لیگ اروپا در شرق شهر منچستر، همان زندگی روی ابرهاست. قهرمانی که با شکست قدرتمندترین تیمهای حال حاضر آلمان، اسپانیا و ایتالیا در لیگ قهرمانان، با انتقام از رئال، با شکست یک رقیب آلمانی در منچستر و یک درامای حقیقی در استانبول برابر اینتر هواداران به بالای ابرها رساند... بازیکنان را به اوج دوران فوتبال خود، پپ را به رویای 10 ساله و البته مالکان اهل ابوظبی را به بیشترین درآمد تاریخ یک باشگاه انگلیسی... حالا و سه ماه پس از آن شب انگار تابش نور خورشید در آسمان، به اشعه‌های ملال آور تبدیل شده. ابرها، یکنواخت شده‌اند و همه چیز به خوبی آن جشن جک گریلیش در خیابان کیپاکس نیست. حالا پپ و من سیتی با چالش‌هایی تازه مواجه‌اند. رفتن بازیکنان کلیدی، تغییرات در پست های مربیگری اطراف پپ و البته افزایش بازی های اروپایی بدون گل ارلینگ هالند در سوپرکاپ برابر سویا

بارسلونا

به قلم محمد سالاری

به نظرم امسال تیم مثل سال قبل می تونه بازم تو جام های داخلی موفق باشه. چند تا بازیکن جدید به تیم اضافه شده که کیفیت تیم رو بالا بردن. نمونه‌اش لامین یامال 16 ساله که تو آخرین بازیش ترکوند.

تو لیگ قهرمانان اما فکر می کنم تو این دو/ سه سال اصلا شانسی برای قهرمانی نداریم؛ البته تو فوتبال هیچ چیز غیر ممکن نیست

با توجه به اینکه بازیکن های بااستعداد تیم هنوز بی تجربه‌ان در حال حاضر فکر نکنم بتونیم بیشتر از مرحله یک چهارم نهایی پیش بریم‌. پس نظرم اینه که تا یک چهارم نهایی پیش میریم. هر چند در سال های آینده می تونیم شانسی برای قهرمانی داشته باشیم.

به نظرم خرید گوندوغان و کانسلو خیلی به جا و درست بود. هر دو به کار تیم میان به خصوص کانسلو که جوون تر هم هست.

راجع به فلیکس هم مطمئن نیستم اما امیدوارم خرید خوبی از آب در بیاد. در کل تو پنجره نقل‌و انتقالات عملکرد بارسا بد نبود‌.

مقالات

پاورقی تیمهای بزرگی، یوونتوس 1995/96

به قلم مشتی سد شکن

اتمسفری فوق العاده ، بوی مست کننده ورزشگاه ها و هواداران پرشور و احساس که عاشقانه تیم خود را تشویق می کنند. در اینجا می خواهیم به ۲۷ سال پیش سفر کنیم. به لیگ قهرمانان اروپا، فصل ۱۹۹۶-۱۹۹۵.

هوای مه آلود ورزشگاه و سرود لیگ قهرمانان اروپا در هم تنیده شده و حال و هوایی‌ اعجاب انگیز را خلق کرده است. خانوم ها و آقایان، اینجا دل آلپی است. قلب شهر تورین. با پرچم هایی سیاه و سفید که در آن به احتزاز درآمده و باد آن ها را می رقصاند.

در این میان‌ مردی با سیگار برگ، عینک گران قیمت و موهای تازه سپید شده کنار زمین ایستاده است و با آن چشمان تیزبین و با ابهت، بازی تیم خود را نگاه می کند و بازیکنان بیانکونری با دیدن رهبرشان که آنجا ایستاده است، با اعتماد به نفس و از خود گذشتگی مضاعف در زمین می دوند. او مارچلو لیپی است

بازگشت ارسنال به لیگ قهرمانان

به قلم mu si

وقتی سیدروپولوس در ساعت 23:10 به‌وقت لندن صدای سوت پایان بازی آرسنال و بایرن‌مونیخ را به صدا درآورد بدبین‌ترین هوادار آرسنال هم تصور نمی‌کرد برای شش فصل پیاپی از حضور در بزرگ‌ترین هماورد باشگاهی فوتبال در جهان غایب خواهند بود

و چه شب تلخی بود...

شبی که آرسنال برای جبران شکست سنگین 5 بر 1 دو هفته پیش به میدان آمده بود امید داشت تا در برابر هواداران خودی حداقل با یک نتیجه خوب از اعتبار خودش دفاع کند اما مقابله با یکی از قوی‌ترین اسکواد های تاریخ بایرن‌مونیخ چه در دفاع و چه در حمله کار راحتی نبود؛

هر چند آرسنال نسبت به بازی قبل آمار حمله و مالکیت توپ بسیار بهتری داشت؛ اما نتیجه شکست با نتیجه مشابه 5 بر 1 بود یک پایان تلخ در مقابل هواداران خودی

چندین فصل ناکامی چه در بازی‌های داخلی و چه مسابقات اروپایی سران باشگاه را به این نتیجه رساند که برای رسیدن به موفقیت باید هزینه‌کرد آن‌هم به شکل درست و مناسب.

اولین کار استخدام یک سرمربی مناسب بود و چه کسی بهتر از میکل آرتتا که خود هم از بازیکنان سابق باشگاه است و هم‌سال‌ها دستیار گواردیولا یکی از باهوش‌ترین مربیان تاریخ فوتبال بوده و قطعاً تجربه‌های گران‌بهایی را به دست آورده.

تدابیر مدیران ارشد توپچی‌ها با اختصاص بودجه کافی و دادن زمان به دومین سرمربی اسپانیایی تاریخ توپچی‌ها باعث شد در نهایت توپچی ها پس از چند فصل ناموفق پاداش صبر و هزینه‌های خود را ببینند و در پایان فصل 23-2022 با قرارگیری در رتبه دوم لیگ برتر، آرسنال یکی از تیم‌های صعودکننده به لیگ قهرمانان فصل 24-2023 باشد.

متن کامل یادداشت‌ها و مقالات به همراه معرفی هر 32 تیم به زودی در مجله‌ی "Tuesday Nights" منتشر خواهد شد