جانی ایوانز ؛ بازمانده ی نسلی که کلاس جهانی نبودند اما با فلسفه ی فرگوسن همه ی قله ها را فتح کردند

قبل ریویوی بازی ی قبل اختصاصی برا جانی ایوانز و کار عتلی ی تن هاخ برای اعتماددبهش میگم . حتی اگه اون پاس رو هم نمی داد . فقط یه پاراگراف راجع به ایوانز بگم :  ایوانز هرگز در حد کلاس جهانی و حتی خوب هم نبود ، یه متوسط که تازه سینوسی بود و حتی امثال اسمالینگ به مراتب بهترش بودن  ولی ایوانز باقی مانده ی نسل بازیکنان تربیت شده ی سر الکس ه  بازیکنی که تو ۳۵ سالگی هم شهامت گل زدن رو گرنر داره هم بعد ۸ سال فیکس شدن تو عمق چپ دفاع بخاطر دستور تن هاخ از ۳۵ متری پاس قطری پل اسکولزی برای برونو میسازه : با این که استعدادشو و اموزشو هم نداره ولی با یه اصولی بار اومده : شهامت ریسک در هر سطحی که باشی برای برد ! هدف برده ! عزیزان من فوتبال لاس زدن با توپ  نیست ازین سرطان مغزی بیاین بیرون گاهی با ساده ترین بازی ی مستقیمه سبک ۴۰ تا ۵۰ سال پیشم مبشه گل زد  باید گل زد  هدف گل زنیه ! به هر قیمتی و با هر وسیله ای !  چیزی که تو مغز عنکبوت گرفته ی بازیکنای الان گم شده  فوتبال مستقیم مرده  و چشم ها همه به افسایدگیری بیشتر تا گل زنیو تصاحب توپ !