در حالیکه تراکتورسازی در این فصل با هدایت رسول خطیبی آغاز بسیار توفانی و غیرقابل انتظاری در لیگ برتر و جام حذفی داشت، در ادامه این روند با اختلالاتی همراه شد تا کمی از اقتدار اولیه این تیم در صدر جدول کم شده و رقیبان آهسته آهسته خود را به این تیم برسانند. در حال حاضر سرخ پوشان شهر تبریز با اختلاف تنها یک امتیاز نسبت به تیم دوم در صدر جدول رده بندی قرار دارند و کار بسیار دشواری برای تداوم صدرنشینی خود در طول فصل و در نهایت پایان فصل خواهند داشت.
بازی هفته قبل تراکتورسازی مقابل پدیده در یک چهارم نهایی جام حذفی در شهر تبریز با یک نتیجه غیرقابل انتظار همراه بود و در عین ناباوری تیم پدید موفق شد تراکتور را در خانه زمین گیر کند. یاران رسول خطیبی که انتظار این شکست را نداشتند به راحتی از جام حذفی کنار رفتند و حال باید رویای تکرار قهرمانی در جام حذفی را به فراموشی بسپارند و خود را برای نبرد قهرمانی در لیگ برتر آماده نمایند.
فرصت هایی که در این فصل برای تراکتورسازی به وجود آمد تا با نتایج خوب، خود را از بالانشینان جدا کرده و به یک صدرنشین بلامنارع تبدیل شود براحتی توسط این تیم به هدر رفت تا این تیم در شرایط کنونی با حداقل اختلاف امتیازی ممکن نسبت به تیم دوم به یک صدرنشینی شکننده بسنده کند. به هر حال به هر کیفتی که بود باید تراکتورسازی را به عنوان صدرنشین لیگ برتر و یکی از بهترین تیم های نیم فصل قبول کنیم ولی نباید این نکته را نیز فراموش کنیم که تراکتور این روزها هیچ نشانی از آن تیم بی رحم اوایل فصل ندارد.
از دست دادن جام حذفی بدون شک ارداه و عزم سرخ پوشان تبریزی برای فتح لیگ برتر را دو چندان کرده است و باید دید رسول خطیبی می تواند تیمش را به همان شرایطی برساند که اوایل فصل از این تیم می دیدیم. از لحاظ مهره در حال حاضر با پبوستن خلیل زاده، حمودی و عشوری می توان تراکتورسازی را در یک شرایط آرمانی دانست و با چنین شرایطی تکرار صدرنشینی نیم فصل اول در نیم فصل دوم برای این تیم امری چندان دور از دسترس نیست اگر و تنها اگر تراکتور نیم فصل دوم همان رنگ و بوی اوایل فصل را داشته باشد.