طرفداری | ترنت الکساندر آرنولد، مدافع رئال مادرید در گفت‌وگویی صریح از زندگی پس از ترک لیورپول، فشار ناشی از توهین‌های آنلاین و علاقه همیشگی‌اش به باشگاه دوران کودکی‌اش سخن گفت.

این مدافع ۲۷ ساله که تابستان گذشته پس از پایان قراردادش با لیورپول، راهی رئال مادرید شد، در گفت‌وگویی اختصاصی با روزنامه Mirror تأکید کرد که با وجود جدایی از آنفیلد، هنوز همه مسابقات لیورپول را دنبال می‌کند و این باشگاه را خانه خود می‌داند.

الکساندر آرنولد که در لیورپول متولد شده و از شش‌سالگی به آکادمی این باشگاه پیوست، پیش از انتقال به مادرید ۲۵۹ بار برای قرمزها به میدان رفت. او گفت:

هنوز تمام بازی‌هایشان را می‌بینم. طرفدارشان هستم و دوست دارم موفق شوند. از تماشای بازی‌شان لذت می‌برم و فارغ از هر اتفاقی، لیورپول همیشه جایگاهی در قلب من خواهد داشت. لیورپول خانه من است؛ جایی که فرصت انجام همه کارهایی را که تا امروز کرده‌ام به من داد. همیشه دوستش خواهم داشت و همواره آن را خانه خودم می‌دانم.

توهین‌های آنلاین؛ مسئله‌ای فراتر از فوتبال

این بازیکن انگلیسی در ماه‌های اخیر، پس از جدایی‌اش از لیورپول، با حجم زیادی از پیام‌های توهین‌آمیز روبه‌رو شده؛ پیام‌هایی که به گفته او در مواردی «از مرز عبور کرده‌اند».

الکساندر آرنولد با اشاره به اثرات مخرب این نوع حملات بر سلامت روان افراد گفت:

تهدید افراد در شبکه‌های اجتماعی، موج‌های حمله جمعی در فضای مجازی و تأثیری که می‌تواند بر سلامت روان داشته باشد، واقعاً موضوع مهمی است. اما حل این مسئله بر عهده دولت‌ها و شرکت‌های فناوری است. من تا حد امکان از خودم در برابرش محافظت کرده‌ام، اما می‌فهمم که برای بعضی‌ها چنین کاری ممکن نیست.

او افزود که برخورد مردم در دنیای واقعی با آنچه در شبکه‌های اجتماعی تجربه کرده، تفاوتی چشمگیر دارد:

از زمان پیوستن به رئال مادرید، چند بار برای دیدار با خانواده‌ام به لیورپول برگشته‌ام. در سفرها هم با افراد زیادی از جمله هواداران لیورپول روبه‌رو شده‌ام. حتی یک برخورد حضوری نداشته‌ام که شبیه چیزهایی باشد که در اینترنت یا شبکه‌های اجتماعی می‌بینید. این موضوع کمک می‌کند بتوانم آن اتفاقات را از واقعیت جدا کنم. نمی‌گویم همه مردم لیورپول با رفتن من از باشگاه مشکلی ندارند؛ مشخصاً چنین نیست. اما این با رفتارهایی که از فوتبال فراتر می‌روند، تفاوت دارد. به همین دلیل اجازه نمی‌دهم بیش از حد ناراحتم کند یا مدام به آن فکر کنم.

واکنش به هو شدن در آنفیلد

ترنت در دیدار رئال مادرید و لیورپول در لیگ قهرمانان اروپا، هنگام ورود به زمین از روی نیمکت در دقایق پایانی مسابقه، با هو شدن از سوی برخی هواداران لیورپول مواجه شد. او گفت که این واکنش را درک می‌کند، هرچند برایش دردناک بوده است.

هو شدن و ناامیدی هواداران لیورپول چیزی است که می‌توانم تحملش کنم. به شیوه خودم، آن را درک می‌کنم. در آن دوره زیاد شنیدم که هواداران لیورپول نمی‌خواهند کسی به آن‌ها بگوید چه احساسی داشته باشند یا چطور فکر کنند؛ و من با این حرف موافقم. اما امیدوارم روزی درک بیشتری نسبت به تصمیم‌هایی که برای زندگی شخصی‌ام می‌خواستم بگیرم، به وجود بیاید.  

این اتفاق دردناک است، چون طی ۲۰ سال، چیزهای زیادی برای باشگاه گذاشتم و در آن مدت فداکاری‌های بی‌شماری انجام دادم. بنابراین کاملاً طبیعی است که به‌خاطر هو شدن ناراحت شوم، اما ناامیدی هواداران را درک می‌کنم؛ حتی عصبانیتی را که با هو کردن نشان داده می‌شود.

در کنار فضای منفی داخل ورزشگاه، واژه «موش» نیز بارها روی نقاشی دیواری مربوط به الکساندر آرنولد در نزدیکی آنفیلد نوشته شد. او گفت تصویری از این اتفاق را یکی از دوستانش برایش فرستاد و این مسئله هنگام بازگشتش به لیورپول ذهنش را درگیر کرده بود:

بازگشت به لیورپول بعد از همه اتفاقاتی که افتاد، در ذهنم بود. اگر صادق باشم، وقتی چیزی من را تحت تأثیر قرار می‌دهد و ناراحتم می‌کند، خانواده‌ام هم ناراحت می‌شوند. آن‌ها در این مسیر کنار من هستند؛ ما با همیم.

او درباره روز بازگشتش به آنفیلد گفت:

هضم کردن کل آن روز سخت بود. حتی از همان ابتدا، فکر کردن به ورود به رختکن تیم میهمان برایم عجیب بود؛ من پیش از آن هرگز قدم به آنجا نگذاشته بودم.

ناراحتی از خط خوردن از تیم ملی انگلیس

ترنت همچنین درباره قرار نگرفتن در فهرست تیم ملی انگلیس برای جام جهانی، در حالی که تیم تحت هدایت توماس توخل عازم مسابقات شده بود، صحبت کرد. او گفت امیدوار بوده پس از نمایش‌های خوبش در پایان فصل، نامش در فهرست نهایی قرار بگیرد.

می‌دانستم تماس‌ها در حال انجام است. بعضی بازیکنانی که می‌شناختم، روز قبل تماسشان را دریافت کرده بودند. صادقانه بگویم، کاملاً امیدوار بودم. وقتی تماس رسید، در خانه‌ام در مادرید بودم و چند نفر از اعضای خانواده‌ام هم به دیدنم آمده بودند. برای پاسخ دادن به تماس، به اتاق خوابم رفتم. وقتی تلفن را قطع کردم، واقعاً ناراحت شدم؛ کاملاً ناراحت. برای تابستان هیچ برنامه‌ای نریخته بودم، چون امیدوار بودم در فهرست تیم باشم.

او تأکید کرد که از این تصمیم عصبانی شده، اما این احساس را نشانه میل و انگیزه‌اش برای بازی در تیم ملی انگلیس می‌داند:

امیدوارم کادر فنی انتظار داشته باشد و درک کند که من عصبانی بودم. سرمربی بازیکنانی می‌خواهد که برای بازی کردن در تیم ملی انگلیس اشتیاق زیادی دارند؛ من یکی از همان بازیکنانم.