اختصاصی طرفداری | رئال مادرید روز شنبه و با برتری 2-1 برابر بارسلونا، موفق شد که فاصله خود را نسبت به رقیب سرسخت خود افزایش دهد و همچنین اولین شکست رقیب دیرینه را نیز به ارمغان بیاورد. شاگردان ژاوی حالا رتبه چهارم را پایین‌تر از رئال مادرید، خیرونا و اتلتیکومادرید را می‌چشند. جود بلینگام با بریس خود موفق شد تا اولین گل ایلکای گوندوعان برای بارسلونا را بی‌اثر کند و یک‌تنه این سه امتیاز ارزشمند را به چنگ بیاورد. به بررسی آنالیزی این تقابل خواهیم پرداخت:

از دفاع خطی تا احاطه مهره‌های ارزشمند؛ دو تیم در هنگام حملات با چه چالش‌هایی روبرو می‌شدند؟

حملات رئال مادرید با تعداد نفرات بالا و از داوید آلابا شکل می‌گرفت. این بازیکن چندپسته با حمل توپ بالای خود، تا حد امکان توپ را به نزدیک محوطه جریمه بارسلونا می‌آورد و وینیسیوس جونیور به همراه فولبک سمت چپ یعنی فرلاند مندی، نفوذ خود را در منطقه خالی از فولبک راست حریف شکل می‌دهند. رودریگو فاصله‌ای را با شماره لوس بلانکوس ایجاد می‌کند تا جود بلینگام با قرارگیری بین دو مهاجم اصلی تیم، نقشی یک مهاجم نوک (آزاد) را داشته باشد. 6 بازیکن بارسلونا در نزدیکی توپ حضور دارند اما چرا فولبکی فرار وینیسیوس و مندی را با مشکل مواجه نمی‌کند؟ بارسلونا سعی دارد تا مدافعان خود را به وسط بیاورد و با احاطه کردن بازیکن حامل توپ (آلابا)، اجازه عبور توپ را به بازیکنان حریف ندهند. دو تا از رئوس این شکل نیز جود بلینگام و رودریگو را درگیر خود می‌کند تا به طور ناخودآگاه و با توجه به بسته شدن تمامی روزنه‌ها، گزینه استفاده از فرار وینیسیوس و مندی نیز از بین برود.

رئال مادرید اما سعی داشت تا از سیستم خطی 1-4-1-4 استفاده کند و اجازه ندهند که بارسلونا با استفاده از عناصر سرعتی به دروازه کپا آریزابالاگا نزدیک شود. با توجه به خواصی که فران تورس با توپ ارائه می‌دهد، این بازیکن بین تک هافبک رئال مادرید (اورلین شوامنی) و 4 بازیکن تهاجمی قرار می‌گرفت. این حضور باعث می‌شد تا ژائو فلیکس و فرمین لوپز به جلوتر بروند و فران تورس خود را به عقب زمین تیم متصل کند و با دریافت توپ، به استارت دو بازیکن سریع خود خیره شود.

پرس حریف با نفرات بالا منجر به عقب آمدن رأس خط حمله می‌شود!

فران تورس و جود بلینگام دو بازیکن مرکزی خط حمله تیم‌های خود در این نبرد بودند. در تصویر زیر ملاحظه می‌کنید که بارسلونا با 5 نفر از جناحین و مرکز به حریف در خط دفاع فشار وارد می‌کند. این سبک پرس، فضای بسیار خوبی را در اختیار رئال مادرید قرار می‌دهد و می‌بینید که جود بلینگام که در رأس خط حمله حاضر شده است، به عقب می‌آید تا با گرفتن توپ از خط دفاعی خود، بازیسازی درستی را شکل دهد و تیم را از زیر پرس خارج کند.

پرسینگ رئال مادرید نیز باعث می‌شد تا اغلب هنگامی که توپ به مارک آندره تراشتگن می‌رسید، بلافاصله با پاسی بلند مرکز زمین را هدف بگیرد. شماره 7 بارسلونا نیز بازیکنی بود که عقب می‌آمد تا این پاس بلند را دریافت کند تا با استفاده از پاس خط‌شکن سنگربان آلمانی، بلافاصله به عنوان پایه‌گذار حملات تیم خود عمل کند. آنتونیو رودیگر نیز بازیکنی بود که با وجود حضور داوید آلابا در کمربند میانی؛ نزدیک به تورس می‌شد تا با قطع توپ، از حملات سریع حریف جلوگیری کند.

جود بلینگام؛ فوق‌ستاره‌ای برای تمام نقاط زمین!

ستاره انگلیسی رئال مادرید موفق شد تعداد گل‌های خود را دو رقمی کند و این در حالیست که به تازگی هفته یازدهم این رقابت‌ها برای رئال مادرید به اتمام رسید! این بازیکن تنها کار خود را در مقابل دروازه حریف شکل نمی‌دهد و نقشی بسیار مهم برای حضور در عقب زمین نیز دارد. در دقایقی که رئال مادرید تونی کروس را به عنوان بازیساز در عقب زمین در اختیار داشت، بارسلونا با دو بازیکن این هافبک آلمانی را تحت فشار قرار می‌داد تا شماره 8 رئال مادرید موفق به تکمیل ایده‌های خود نشود. در این بین جود بلینگام میان دو بازیکن پرس کننده بارسلونا حرکت می‌کرد و تونی کروس با پاس به این ستاره، به راحتی تیم را از زیر پرس حریف خارج می‌کرد و بلینگام نقش کروس را ایفا می‌کرد.

14 ثانیه بعد، این بازیکن تمایل تیم بارسلونا را به سمت چپ زمین خودی می‌بیند و به همین خاطر در سمت راست زمین بارسلونا قرار می‌گیرد. پس از اینکه تغییر منطقه بازی شکل می‌گیرد، فوراً استارت خود را آغاز می‌کند تا با جا گذاشتن گاوی و عبور از کنار رونالدو آرائوخو، به محوطه جریمه برود و داوید آلابا با یک پاس مستقیم و خط‌شکن، این بازیکن را صاحب توپ کند. هر چند زمان‌بندی نادرست و عدم هماهنگی دقیق باعث می‌شود تا بلینگام در آفساید قرار بگیرد و مدافع اتریشی توپ را به فرلاند مندی بسپارد.

تغییرات در نیمه دوم؛ هرآنچه بلینگام نیاز دارد فراهم کنید!

به نوعی تغییرات کارلو آنجلوتی در نیمه دوم را می‌توان مهیا کردن فضا برای ریخته شدن زهر بلینگام لقب داد. تعویض ادواردو کاماوینگا بی‌شک مهم‌ترین تاثیر را در آزادی عمل ستاره انگلیسی داشت. این آچار فرانسه که نقش فولبک معکوس (Inverted-Fullback) را در میانه زمین بازی می‌کند، با حضور در مرکز زمین و درگیری با کمربند میانی بارسلونا به بلینگام کمک می‌کند تا دیگر به عقب برنگردد و شماره 12 نقش یک فضاساز را بازی می‌کند. این مسئله باعث شد تا تمرکز بلینگام بر روی حضور در خط حمله قرار بگیرد.

این سبک فضاسازی کاماوینگا تیم ژاوی را با یک بحران در خط دفاع همراه کرد و دیگر قرار نبود با پرس سنگین، کارایی بلینگام در خط حمله از بین برود و کاماوینگا این کار را انجام می‌داد و به نوعی خود را فدای آزادی ستاره درخشان لوس بلانکوس می‌کرد. به همین دلیل بارسلونا نیز تصمیم گرفت تا 10 بازیکن خود را در عقب زمین به کار بگیرد و سه نفر خط حمله یعنی فرمین لوپز، ژائو فلیکس و فران تورس، نقش‌های کلیدی آبی‌اناری‌ها در جنگ میانه زمین داشته باشند.

در نهایت نیز حضور لوکا مودریچ، ارتباط بسیار محکم‌تری را برای انتقال توپ از دفاع به حمله ایجاد کرد. فده والورده کاملاً به عنوان وینگر راست دیده می‌شد تا تاثیر سبک 3-3-4 دیده شود. دنی کارواخال به عنوان فولبک راست به حمایت از وینگر راست تیم می‌پرداخت و داوید آلابا، اورلین شوامنی و البته فولبک چپ تیم یعنی ادواردو کاماوینگا نیز به طور کامل جود بلینگام را تحت حمایت خود قرار می‌دادند. نزدیک بازی کردن کنار این هافبک باعث می‌شد تا این بازیکن گزینه‌های بیشتری را برای انتخاب و خلق موقعیت داشته باشد.

نتیجه گیری

بارسلونا تا حدی موفق شد که یک بازی مدیریت شده و البته تحت کنترل را ارائه دهد اما واقعاً این روزها توقف جود بلینگام به یک چالش بزرگ تبدیل شده است و رئال مادرید نیز در این دیدار با سرمایه‌گذاری بر روی هافبک جوان خود به سه امتیازی بسیار مهم دست یافت. تنها نقص بزرگ رئال مادرید به وابستگی روز به روز تیم کارلتو به جود بلینگام برمی‌گردد و فوق ستاره انگلیسی نقشی مهم را به عنوان موتور محرک کهکشانی‌ها بازی می‌کند. درخشش بلینگام در این بازی بسیار دیده شد اما این ایده‌های سرمربی ایتالیایی بود که بی‌شک گزینه‌های زیادی را در اختیار هافبک درخشان خود قرار می‌داد و رئال مادرید به همراه جود بلینگام، درخشش خود را مدیون سرمربی کهنه‌کار خود هستند. بارسلونا نیز این روزها معضلی به نام عدم کنترل بازی را در تیم خود می‌بیند و بی‌شک نبود عناصر حیاتی بلوگرانا ضربه عمیقی را در این‌باره و دیگر موارد متحمل شده‌اند و زمان مشخص‌کننده شرایط ژاوی هرناندز در کنترل تیم به هنگام بزنگاه‌ها است.