طرفداری | اولین کنفرانس مطبوعاتی ژاوی در بارسلونا تماماً در مورد دی‌ان‌ای باشگاه بود. او از سبک موردعلاقه خود صحبت می‌کرد: "پرس از بالا، بازیابی توپ... ایجاد موقعیت." او اعتراف می‌کند که در اصول او هیچ‌چیز انقلابی نیست: "من سبک جدیدی ایجاد نمی‌کنم، این دی‌ان‌ای بارسا است." اما پس از دو سال کار، اسطوره بارسا قطعاً در برخی زمینه‌ها موفق بوده است. بارسا تمایل دارد تا پرس از بالا را انجام دهد و اغلب توپ را بازیابی می‌کند. آنها در فصل گذشته لالیگا درحالی‌که تعدادی از جوانان را معرفی و پرورش می‌دادند، قهرمان شدند. البته این را هم باید بگوییم که ژاوی تیمی را اصلاح‌ کرده است که به‌شدت کمبود اعتماد به‌ نفس داشت. همچنین این در مواجهه با تأثیر غیرقابل‌ کنترل مبارزات مالی بلوگرانا و درام ناشی از پرونده نگریرا رخ‌ داده است. این کار آسانی نیست. اما اینکه ژاوی "دی‌ان‌ای" بارسا را بازگردانده است، هنوز مورد بحث است. پس ژاوی چه چیزی بارسا را بهبود بخشیده است؟

لالیگا به بارسا بازگشته است

آیا این همیشه هدف نهایی نبود؟ بارسلونا یکی از معدود باشگاه‌های جهان است که هر سال به یک جام نیاز دارد. شاید فقط رئال‌مادرید رقیب لالیگایی، بیشتر خواهان موفقیت باشد. بهبود، توسعه یا هر حس بازسازی واقعاً برای هواداران، اتاق هیئت‌مدیره و باشگاهی که محیطی را پرورش داده است که در آن موفقیت فقط با جام‌ها و مدال‌هایی که به گردن بازیکنان آویزان شده است اندازه‌گیری شود، کافی نیست. زمانی که ژاوی هدایت این تیم را برعهده گرفت، در نوامبر ۲۰۲۱، آبی اناری‌ها در بدترین حالت ممکن خود بودند. متزلزل شده، از کار افتادن بازیکنان در پست‌های کلیدی، از دست‌ دادن لیونل مسی و فاقد ذهنیتی که برای بردن جام‌های بزرگ بسیار حیاتی است. این تغییر البته بلافاصله اتفاق نیافتاد. بارسا در اکثر 9 ماه اول حضور ژاوی در هدایت تیم، ضعیف بود. حذف از لیگ اروپا، عملکرد ضعیف در لیگ داخلی و شکست کامل در فینال سوپرکاپ اسپانیا نتوانست به هواداران اطمینان دهد که بارسا برگشته است. اما شکست تحقیرآمیز رئال‌مادرید در مارس ۲۰۲۲ نشان داد که ممکن است چیزی در حال شکل‌گیری باشد. در آگوست همان سال، بارسا به‌اندازه کافی تیم خوبی برای رقابت با لوس بلانکوس گردآوری کرد. هواداران معتقدند قهرمانی آنها در فصل 23-2022 زیبا نبود. حالت تدافعی تیم اکثر هواداران ناراضی کرده بود. اما این تکنیک باعث شد تا بارسا آن اعتماد به‌ نفس را پیدا کند. این موفقیت با فرسایش همه هواداران را راضی نگه نداشت، اما در پایان، بارسا برای اولین‌بار در سه سال گذشته قهرمان اسپانیا شد. در نهایت کار انجام شد.

جوانان تأثیرگذار

لاماسیا همیشه معدن طلا برای استعدادها بوده است. نام‌های بزرگی وجود دارند - مسی، ژاوی، آندرس اینیستا و... - اما آکادمی بارسا بازیکنان قابل‌ اعتماد دیگری را نیز به‌ تنهایی ارائه کرده است. سرجی روبرتو، پدرو، په‌په رینا و لوئیس گارسیا همگی به درجات مختلف موفقیت، به‌تنهایی از حرفه‌های خوب برخوردار بوده‌اند. ادغام این استعدادهای آکادمی چالش بسیاری از مربیان بارسا بوده است، البته بدون اینکه توقع زیادی فوراً به آنها تحمیل شود. در بیشتر موارد، ژاوی این تعادل را پیدا کرده است. گاوی راه خود را محکم در تیم بارسا پیدا کرده است. همین امر در مورد دفاع چپ بارسا، الخاندرو بالده، نیز صدق می‌کند. او توانست در فصل 23-2022 به طور کامل جایگاه اصلی را به دست آورد. ژاوی امیدوار است که همان را از ستاره نوظهور، لامین یامال ببیند. این وینگر از زمانی که به شهرت رسید، بار سنگینی برای مقایسه با مسی داشت. با این‌ حال، ژاوی اطمینان داده است فشاری بر روی او نیست. این که از بازیکنان جوان بخواهیم تأثیر بگذارند، بدون این که زیاد به آنها تکیه کنیم، کار دشواری است. در حال حاضر به نظر می‌رسد ژاوی این کار را به‌ نحو احسن انجام داده است.

تولد دوباره دی یونگ

چقدر ناامیدکننده و سخت بود که ژاوی هر هفته با سؤالاتی در مورد فرنکی دی یونگ سروصدا می‌کرد. اینجا یک هافبک پولدار با شهرت بی‌نظیر - و حتی وعده‌های بزرگ‌تر - بود که نمی‌توانست در باشگاه رؤیایی خود شکلی پیدا کند. آن خط هافبک رؤیایی آژاکس به بارسا دوباره زنده شد و قرار بود دی یونگ جرقه آن باشد. اما برای دو سال خسته‌کننده و بحث‌برانگیز، او نمی‌توانست روشن‌کننده شعله باشد و ژاوی هر هفته وعده روشن‌شدن آن شعله را می‌داد. این که چقدر به فروش هافبک هلندی بارسا نزدیک بود، هرگز به‌درستی فاش نشده است. با این‌ حال، آن ها مطمئناً از علاقه منچستریونایتد استقبال کردند و به‌ صراحت گفتند که او می‌توانست با قیمت مناسب به فروش برسد. اما دی یونگ ماند تا به همه نشان بدهد چه هافبک توانمندی است. به کارگیری او در نقشی عمیق‌تر - به طور مؤثری به‌عنوان یک هافبک حامل توپ که می‌توانست از سرخیو بوسکتس کم‌تحرک حمایت کند - نشان از یک نبوغ داشت. دی یونگ از ابتدای فصل گذشته قلب تپنده این تیم بارسا بوده است و همه چیز را دیکته کرده است.

احیا و جوان کردن یک تیم قدیمی و پیر

بارسایی که به دست ژاوی رسیده بود پر از خستگی، آشفتگی و در پایان راه آن نسل طلایی بود. دنی آلوز، جرارد پیکه، بوسکتس، سرخیو آگوئرو، آلبا، پیر امریک اوبامیانگ و لوک دی یونگ همگی بالای ۳۰ سال سن داشتند. در همین حال، آنتوان گریزمان و فیلیپ کوتینیو که جزء گران‌ترین خریدهای تاریخ باشگاه به‌حساب می‌آمدند، حضور داشتند. گریزمان، کوتینیو، ممفیس دیپای، لوک دی یونگ به باشگاه‌های دیگر نقل‌مکان کردند. در همین حال، بقیه یا در کاتالونیا بازنشسته شدند یا تابستان گذشته باشگاه را ترک کردند. جدایی آنها سود مالی زیادی نداشت، اما بلوگرانا به‌ راحتی از شر هفت بازیکن پیر با دستمزدهای کلان و با حداقل هیاهو خلاص شد. مشکلات مالیاتی باشگاه، خریدهای گران‌قیمت اما بی‌سود، حواشی ستاره‌ها و... باعث شد تا ژاوی و کادر مدیریتی باشگاه دوباره به اصول خود بازگردند: تزریق استعدادهای لاماسیا به ترکیب اصلی تیم. البته با خرید چند بازیکن آزاد و هدف‌دار. ژاوی با استفاده از این دو فرمول توانست یک ترکیب ایده‌آل و بی زرق‌وبرقی را به وجود آورد.

قراردادهای درست‌ و حسابی و اصولی

قبل از بازگشت دوباره ژاوی به بارسا، نقل‌ و انتقالات این تیم به طرز فاجعه‌باری بد بود. گریزمان، کوتینیو، میرالم پیانیچ و مالکوم... همگی خریدهای ضعیفی بودند. در واقع، تنها پدری که در سال 2019 از لاس پالماس خریداری شد، جزء بهترین خریدهای باشگاه در آن دوره بود. البته با یک قیمت مناسب. اما ژاوی این اصول بد را تغییر داد. مسائل مالی همیشه برای بارسا یک مشکل بود. در فصول پایانی دوران مسی و دو سال بعد از آن بارسا در شرایط آشفته‌ای بود. البته تشعشعات این آشفتگی همچنان در باشگاه وجود دارد. بااین‌حال، صرف‌نظر از نحوه تقسیم‌بندی پول، ژاوی مطمئناً بازیکنان مناسب را با قیمت مناسب پیدا کرده است. لواندوفسکی بهترین گزینه برای گلزنی بود و برای آوردن قهرمانی لیگ به نیوکمپ بسیار مهم بود. ژول کونده و رافینیا هنوز نتوانسته‌اند نهایت استعداد خود را نمایان کنند؛ اما هر دو جزء خریدهای خوب بارسا به شمار می‌آورند. انبوهی از بازیکنان آزاد و قراردادهای قرضی که معروف‌ترین آن ها ژائو فلیکس، ژائو کانسلو، ایکای گوندوغان و آندریاس کریستنسن بوده‌اند را، باید به این فهرست اضافه کرد. درنهایت هدف تیم سازی بود و ژاوی به‌ خوبی از پس آن برآمده است. 

اما... دی‌ ان‌ ای بارسا کجاست؟

این البته یک امر نسبی است. برای برخی دی‌ان‌ای بارسا کرایفی است: معرفی و بازسازی کل فوتبال. برای برخی دیگر، این تیکی تاکا است: مسی به‌عنوان یک 9 کاذب که توپ را به مدت 90 دقیقه در اطراف به گردش می‌آورد. برای نسل جوان‌تر حتی ممکن است «MSN» باشد، اوج یک گروه سه‌گانه هجومی که آنقدر ویرانگر بودند که به‌سادگی از بقیه اروپا پیشی گرفتند. این تیم ژاوی مطمئناً عناصر هر کدام را دارد. آنها می‌توانند؛ مانند تیم لوئیس انریکه به رهبری نیمار، مسی و لوئیز سوارز باشند، درحالی‌که توپ را به اطراف منتقل می‌کنند تا خاطرات بارسا را در دوران پپ گواردیولا زنده کنند؛ بنابراین اگر دی‌ان‌ای بارسا، به شکلی همان چیزی است که ژاوی وعده داده بود باشد پس بخش‌هایی از آن اینجاست. شاید ژاوی این راه را درست پیش برده است. تیم بارسلونای او هرگز به‌ اندازه تیمی که سال‌ها در آن بازی می‌کرد، خوب یا موفق یا تأثیرگذار نخواهد بود. در عوض، شروع به شبیه شدن به موجودیت خود کرده است، چیزی که می‌تواند در سال‌های آینده به از راه رسیدن جام‌ها ادامه دهد.