جناب قریبیان چون از نزدیک باهاشون برخورد داشتم بسیار انسان فرهیخته و کار بلدی هستند زمانی سوپر استار استاد کیمیایی بودند ولی انصافا جمشید آریا هم خیلی دوست داشتنی هست
جا داشت خسرو شکیبایی را هم می‌آوردید
جری عزیز
ترجیح میدادم سوالت رو با وسواس بیشتری میپرسیدی. درباره ی بهترین بازیگر دهه ی شصت سینمای ایران پرسیدی و دوستان سوپراستارای (البته تو اشل سینمای ایران) اون دهه رو نام بردن که در واقع حضورشون تو فیلمای اون موقع و تو قحطی سوپراستارا و فیلمفارسیای اکشن قبل از انقلابی تضمین فروش بالا و جذب تماشاگرای سینمارو (و نه سینمادوست) بود. خوب با همه ی احترام به قشر سینمای بدنه و تماشاگرای عزیزش جوابها قابل پیش بینی بود اما اگر از بازیگر در مفهوم سینماگری حرفه ای که وظیفه ش جان بخشی ملموس ، قابل باور و هنرمندانه به طیف وسیعی از نقشهای متنوع (مثل مرحوم انتظامی و پرستویی و بهروز وثوقی) و یا محدوده ای تعریف شده و متناسب با قواره های روانی و رفتاری و فیزیکی او (مثل مرحوم شکیبایی) ، پرسیدی باید بگم از نظر بنده اکبر عبدی و مرحومان شکیبایی و انتظامی تو بازیگرای مرد (و البته با اختلاف کمی ، مرحوم انتظامی) و سوسن تسلیمی تو بازیگرای مرد مستحق چنین عنوانی هستند.
هاشم پور خیلی باحال بود.کلا این ژانر ابرقهرمان را دوست دارم.انگار تو سینمای ایران با پیرشدن هاشم پور این نوع فیلم سازی کلا به محاق رفته.همش فیلم های آپارتمانی.کمدی های سطح پایین.این عاشق ان یکی میشه و ...که نشد فیلم!
داداشمون جمشید یکجوری آرنولد و استالونه سینمای ایران بود.?
مردم دوست دارند تو سینما یه قهرمان ببینند مثل فردین یا وثوقی.
انتخاب من برای دهه شصت ، جمشید هاشم پور هست چون قهرمان سینما بود.
سینمای ایران خیلی وقته دیگه قهرمان نداره که به جنگ آدمهای منفی بره.
جمشید هاشم پور اون زمان تک ستاره سینما بوده.
البته جمشید هاشم پور نقش های قشنگی به غیر از موضوعات مربوط به جنگ داره.
آخرین قهرمان سینمای ایران هم ابوالفضل پورعرب ، اواخر دهه هفتاد بود.
قطعا جمشید هاشم پور.نمیشه گفت بهترین بودیه جور سوپر استار اون دهه بود،فیلمهاش همه پر فروش و گیشه پسند بود.معروفترینس هم تاراج بود .با اون هیبت و شمایل شخصیت زینال بندری که تو چند تا فیلم دیگه هم تکرار شد.
دیدگاهها