طرفداری | خیلی سخت است که بتوانیم خیلی راحت راجع به نتایج این فصل سلتاویگو صحبت کنیم. تیمی که تحت هدایت رافا بنیتز در این فصل نتایج پر فراز و نشیبی گرفته است و روند باثباتی نداشته است.

سرمربی این تیم، رافا بنیتز اخیرا مصاحبه ای با نشریه گاردین داشته است که آن را می‌خوانیم.

بگذارید رک بگویم. شما در لیورپول یک باشگاه فوتبال را هدایت نمی‌کنید، بلکه یک قبیله را رهبری می‌کنید. سرمربی‌گری در لیورپول شغلی است که زندگی شما را مختل می‌کند.

خیلی. پیروزی ما در این بازی باعث شد که لیورپول بعد از چند سال دوباره تبدیل به یکی از بهترین باشگاه‌های انگلیس شود. از نظر من پیروزی ما در آن بازی باعث شد که سرمایه‌ گذاران آمریکایی به فکر سرمایه گذاری در لیورپول بیفتند.

آلونسو برای مربی‌گری به دنیا آمده است، او بسیار باهوش است و قدرت تحلیل بسیار زیادی نیز دارد. زمانی که من سرمربی لیورپول بودم ما در لیگ قهرمانان اروپا ۰۵ -۲۰۰۴ در مرحله یک چهارم نهایی رقیب یوونتوس شدیم. قرار نبود ژابی در آن مسابقه بازی کند، اما با توجه به حضور بازیکنی مانند پاول ندود در خط هافبک رقیب مجبور به استفاده از او شدیم، او آن روز عالی بازی کرد و باعث شد تا در پایان بازی این ما باشیم که بلیت نیمه‌نهایی را می‌گیریم. این بهترین خاطره من از او است.

جود بلینگام، زمانی که او در دقیقه 9۲ الکلاسیکو گل برتری را زد از خود‌ پرسیدم که کدام بازیکن انگلیسی تاریخ رئال مادرید به این اندازه در این باشگاه تاثیرگذار بوده است؟ به نظر من می‌توان جود را با کریستیانو رونالدو مقایسه کرد.

بنیتز تا اخراج شدن از سلتاویگو فاصله چندانی ندارد

 

رونالدو از پرتغال به رئال مادرید آمده بود. جایی که فرهنگ نزدیکی به اسپانیا دارد. اما جود یک انگلیسی است، او اهل کشوری است که فرهنگ مشابهی با اسپانیا ندارد، اما او به خوبی توانسته با شرایط رئال مادرید سازگار شود. در گذشته شرایط برای بازیکنان اسپانیایی در انگلیس بسیار سخت بود. اما حضور بازیکنانی مانند لوئیس گارسیا، ژابی، فرناندو تورس، آلوارو آربلوا شرایط را عوض کرد، جود می‌تواند همچین نقشی را برای بازیکنان انگلیسی ایفا کند.

من جیمی کرگر را دوست داشتم، او یکی از تاکتیک‌پذیرترین بازیکنانی بود که من داشتم.

همسر من بارها با من بحث و مشاجره می‌کند که: "پیش خانواده بمان" من در سال تنها چند ماه کنار خانواده‌ام هستم و بقیه وقتم را کار می‌کنم. 

می‌توانی این‌گونه راجع به این موضوع صحبت کنی، اما مربی‌گری در خون من است: زمانی که ۱۳ سالم بود در باشگاه رئال مادرید بازی هم‌تیمی‌های خودم را آنالیز می‌کردم. زمانی که ۱۶ سالم بود در تعطیلات تابستان مربی دوستانم بودم. در تیم دانشگاه و در ۱۷ سالگی مربی - بازیکن بودم، اصلا چرا خودم را خسته کنم؟ کلودیو رانیری ۷۲ ساله است و هنوز مربی‌گری می‌کند. این یعنی من هنوز هم وقت زیادی دارم.

تنها چیزی که کار با این نسل را سخت می‌کند موبایل و شبکه‌های اجتماعی است. زمانی که در ناپولی مربی‌گری می‌کردم روزی دیدم که چهارده نفر از بازیکنان تیم در سالن فرودگاه نشسته‌اند و در حال کار با تلفن‌های خود هستند، واقعا عجیب بود.

بله. مردم در فضای مجازی همه چیز را غلو می‌کنند. به عنوان مثال: ژابی آلونسو بعد از ۱۷ ماه مربی‌گری در لورکوزن مشتریان زیادی پیدا کرده و انتظارات از او بالا رفته است، به نوعی او مسیری که من در بیست سال رفتم را به لطف فضای مجازی در یک سال رفته.

این نسل از بازیکنان در "عصر ارتباطات" هستند، اما خیلی کم‌تر نسبت به نسل قدیم با هم‌تیمی‌های خود ارتباط برقرار می‌کنند. همه چیز آن‌ها در فضای مجازی خلاصه شده است.

به نظر من کرگر قطعا می‌توانست مربی خوبی شود، همان‌طور که‌ گفتم او بسیار تاکتیک پذیر بود.

نه، به نظر من او کاملا برای این کار ساخته شده است...