جمله معروف هنری فورد می گوید: "با هم بودن یک شروع است، با هم ماندن پیشرفت و با هم کار کردن موفقیت." این جمله به شدت با شرایط فعلی آگسبورگ رتبه سومی منطبق است. مرد پشت چرخ های موفقیت آن ها کسی نیست جز مارکوس واینتسیرل جوان؛ کسی که تاکتیک هایش تیم باواریایی را به 4 برد متوالی در بوندسلیگا رسانده است. آماری که در تاریخ این باشگاه یک رکورد به حساب می آید.
ممکن است بعضی ها تیم آگسبورگ را به عنوان "تیم جدامانده ها" نام گذاری کنند و در نگاه اول شاید این نام گذاری صحیحی باشد. بسیاری از بازیکنان این تیم در باشگاه سابق خود موفق به درخشش نشده اند و در پایان، جدایی ناخوشایندی داشته اند. علاوه بر این واینتسیرل تیمی اقتصادی و سخت کوش بنا کرده که می تواند هر تیمی را در بوندسلیگا به چالش بکشد.
بعد از روی کار آمدن او در تابستان 2012، خیلی ها انتخاب این مربی گمنام را مورد انتقاد قرار دادند. اما مدیر عامل وقت تیم، والتر سینش و مدیر ورزشی تیم، اشتفان رویتر به این مربی جوان اعتماد کردند و مربی سابق رگنسبرگ( که این تیم را به بوندسلیگای دو آورده بود) را جذب کردند. این شک ها و انتقادها زمانی که آگسبورگ در 17 بازی تنها یک پیروزی و 9 امتیاز کسب کرده بود، قوت گرفت. به نظر می رسید یک سقوط تلخ در انتظار آن ها باشد اما مسئولان باشگاه به او اعتماد کردند. او پس از تعطیلات زمستانی تاکتیک را به 1-4-1-4 تغییر داد و این شاید اولین شجاعت تاکتیکی مربی جوان بود که موفق شد با یک پیروزی تیمش را در بازی آخر فصل از پرتگاه نجات دهد.
این بقا، پایه های رتبه دلنشین هشتم با تنها یک امتیاز اختلاف نسبت به جایگاه اروپایی شدن، در فصل 2013-2014 را بنا کرد. واینتسیرل تیم خود را به تیمی تبدیل کرد که با تیم کلوپ مقایسه می شد. تیمی که نمایش دهنده همان سرعت و انرژی زیاد تیم کلوپ بود. فشار و پرس عذاب آوری که بر حریف وارد می کرد در تاکتیک های مارکوس نقش اصلی را بازی می کرد. تیم او در هر بازی موفق شده بود میانگین 2.4 تصاحب توپ در یک سوم دفاعی حریف داشته باشد؛ ششمین رقم بالا در بوندسلیگا. برای تیمی که فصل قبل پانزدهم شده و یکی از گزینه های احتمالی سقوط به شمار می رود، این آماری بسیار خوب محسوب می شد. هسته مرکزی این تاکتیک و این آمار، دنیل بایر هافبک دفاعی آگسبورگ بود که با 240 تکل و قطع ارتباط رتبه اول در لیگ را به خود اختصاص داده بود.
شاید این امار هیچ ارزشی برای رقابت نداشته باشد زیرا که تیمش هیچگاه توان رقابت مالی با رقبا را نداشته است. واینتسیرل برای هر فصل تنها 3 میلیون یورو خرج را متصور شده بود. این تابستان آنها بهترین گل زن و بهترین بازیکن خود، آندره هان را از دست دادند. او 12 گل به ثمر رسانده بود که 5 تای آنها روی ضد حمله های سریع به دست آمده بود؛ بیشتر از هر بازیکن دیگری در بوندسلیگا. گلادباخ با دانستن بند های قرارداد ارزان این بازیکن، موفق شد او را زود تر از موعد اتمام قراردادش و با رقم 5میلیون یورو جذب کند. آن ها همچنین می بایست با جدایی کوین وگت و ماتیاس استروزولک دست و پنجه نرم می کردند. هر چند بعدا جذب رحمان بابا سمت چپ دفاع این تیم را به خوبی پر کرد. توانایی های این مدافع چپ در موج های هجومی و سانترهای کشنده به واینتسیرل اجازه هجوم از دو طرف را داده است. زیرا که در سمت راست آن ها از وجود پول ورهاگ هلندی سود می برند که تابستان گذشته به همراه هلند بر سکوی سوم جام جهانی ایستاد. علاوه بر این، در این فصل، پول با 5 گل بهترین گل زن تیم هم محسوب می شود.
واینتسیرل سیاست "درهای باز" را در ارتباط با بازیکنان در دستور کار خود قرار داده است، زیرا که معتقد است بازیکنانش باید با او هم عقیده باشند. با شخصیت بی تکلف او، خواسته های دستوری اش توسط بایکنان، کاملا مورد قبول واقع می شود. همانطور که رویتر او را "بسیار منظم" نامیده است. بازی وینگر با تجربه آن ها، توبیاس ورنر که به خاطر جوانی و نشاط سرمربی اش رونق گرفته، در 30 درصد گل های آگسبورگ نقش داشته است (4 گل و 2 پاس گل). فصل گذشته این آمار برای او 34 درصد بود (9گل و 7 پاس گل). این شخصیت تاثیرگذار که در تیم دوم آگسبورگ در سال 2008 بازی میکرده است، اعلام کرده که فرار از سقوط هنوز هدف اصلی فصل آن ها می باشد. مثال دیگر برای بازیکنان "جدامانده" هلیل آلتیتاپ است که فصل گذشته با 10 گل در 34 بازی، بازگشتی خوب به بوندسلیگا داشت.
در آستانه دربی حساس با بایرن، جلسه تمرینی آگسبورگ با حضور پرشمار خبرنگاران برگزار شد. مدافع سابق لورکوزن، یان اینگور کالسن براکر با چاشنی طنز به خبرنگاران گفت: "یا اتفاق عجیبی در بازی رخ می دهد یا اینکه ما فقط مقابل بایرن بازی خواهیم کرد." این جواب از این نظر خوب است که انتظارات از تیم را پایین می آورد و البته توجه و فشار را کم می کند. البته آگسبورگ دلیلی محکم برای امیدوار بودن دارد؛ آن ها فصل گذشته همان تیمی بودند که نوار 53 بازی شکست ناپذیری بایرن را با یک نمایش پر انرژی قطع کردند. شانس پیروزی بایرن بسیار بیشتر است اما به خاطر توان بالای شاگردان مارکوس، نمی توان پیروزی آن ها را محتمل ندانست. تعویض طلایی آگسبورگ، الکساندر اسواین هم در این مصاحبه ها با حالتی طنزگونه گفت: "اگر بایرن را به خوبی شکست دهیم می توانیم به فکر اروپا باشیم."
شاید در سال های گذشته رویای مدیرعامل سابق و محبوب آگسبورگ، والتر سینش کمی دور از دسترس و بعید به نظر می رسید؛ رویای بازی کردن در اروپا. اگرچه واینتسیرل دوباره تاکید کرده که رسانه ها نباید به عملکرد فعلی تیمش اتکا کنند. به علاوه، رساندن آگسبورگ به رویای سینش نیاز به اعجوبه ای بزرگ دارد.
بنابراین نگه داشتن مارکوس واینتسیرل برای مدت زمانی طولانی، اقدامی واجب و حیاتی برای باشگاه می باشد. اگرچه خیلی هم عجیب نخواهد بود اگر او به وسیله نورهای شدید غول های اروپایی کور شود!
آمار ریز تیم مارکوس واینتسیرل:
به قلم دینش هاردایال از سایت هو اسکورد