طرفداری | «باورم نمیشه و نمی دونم چی بگم، این خوشحالی وصف ناپذیره» این حرفهای دنی کارواخال، مدافع راست رئال مادرید، دقایقی پس از سوت پایان بازی فینال لیگ قهرمانان مقابل دورتموند در ومبلی بود.
کارواخال در این پیروزی 2-0، زننده گل اول حیاتی تیمش بود و به لوس بلانکوس کمک کرد تا برای پانزدهمین بار قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شود. رئال در بخش قابل توجهی از بازی تحت فشار بود و دورتموند فرصتهای زیادی برای رقم زدن یک شگفتی بزرگ را از دست داد. پرواز و ضربه سر کارواخال 170 سانتی متری در نهایت به آنها فهماند که از دست دادن موقعیت مقابل رئال مادرید چه قدر می تواند برایشان سنگین تمام شود.
میدانستیم بازی سختی خواهد بود؛ آنها در نیمه اول برتر از ما بودند اما جان سالم به در بردیم. میدانستیم لحظه ما هم فرا خواهد رسید و رسید، و حالا ما پانزدهمین قهرمانی را داریم.
این بازیکن 32 ساله به خوبی از تاریخچه رئال مادرید در این رقابتها و توانایی منحصر به فرد این باشگاه در تحمل ضربات قبل از وارد کردن ضربه نهایی، آگاه است. با توجه به تمام جادو و افسانههایی که رئال مادرید در لیگ قهرمانان دارد، برخی خواهند گفت که لحظه درخشان کارواخال مقابل دورتموند، از قلب تعیین شده بود.
دنی کارواخال اندکی پس از پیوستن به آکادمی رئال مادرید، برای همراهی با اسطوره باشگاه، آلفردو دی استفانو در مراسم گذاشتن سنگ بنای زمین تمرینی جدید باشگاه در والدبباس انتخاب شده بود. دو دهه بعد، از کارواخال پرسیده شد که عبور از رکورد پنج قهرمانی اروپایی دی استفانو و رسیدن به رکورد شش قهرمانی پاکو خنتو چه معنایی برای او دارد.
وقتی سوت پایان بازی را شنیدم، واقعاً احساساتی شدم. 21 سال پیش به عنوان یک پسربچه به اینجا آمدم و هنوز با این تیم تاریخسازی میکنیم. به نظر میرسید رسیدن به رکورد خنتو غیرممکن باشد. این اتفاق خارق العاده است. امیدوارم چند قهرمانی دیگر هم به دست بیاوریم، اما حالا ما هم اندازه او قهرمانی داریم.
کارواخال همچنین این افتخار را با هم تیمیهای فعلی خود، ناچو فرناندز و لوکا مودریچ، تقسیم میکند. با این حال مسیر او برای رسیدن به چنین جایگاه ارزشمندی در کتاب تاریخ باشگاه، بدون پیچ و خم و مانع نبوده است.
این هوادار ابدی رئال مادرید، متولد لگانس، شهری در جنوب پایتخت اسپانیا است. او کمی پس از نهمین قهرمانی رئال مادرید در لیگ قهرمانان در سال 2002، که با ضربه دیدنی زینالدین زیدان مقابل بایر لورکوزن به دست آمد، در سن 10 سالگی وارد سیستم جوانان باشگاه شد.
کارواخالِ جوان که هرگز درشتهیکلترین بازیکن هیچ یک از تیمهایش نبود، ترکیبی از کیفیت فنی و چابکی داشت که مورد علاقه مربیان و هم تیمیها بود. او در حالی که هنوز نوجوان بود، بخشی از تیم پرستاره کاستیا بود که به دسته دوم اسپانیا صعود کرد. اما در حالی که بازیکنان با استعداد آشکارتر مانند آلوارو موراتا و خسه رودریگز زیر نظر سرمربی وقت، ژوزه مورینیو، به تیم اصلی دعوت شدند، کارواخال در جولای 2012 بدون اینکه حتی یک بازی در لالیگا انجام دهد، با مبلغ 5 میلیون یورو به لورکوزن فروخته شد. خوانفران مورنو، هم تیمی سابق او در کاستیا راجع به آن دوران می گوید:
من جلوتر از کارواخال (در جناح راست) بازی می کردم و می دانستم یک هواپیما پشت سرم بازی می کند. می دانستم او قرار است با رئال مادرید تاریخ سازی کند.مورینیو مرا به خاطر اینکه علنا گفتم نمی دانم چرا او به بایرلورکوزن رفت، سرزنش کرد. من از همان روز اول حضورش در کاستیا می دانستم که او برای تیم اصلی آماده است. خیلی واضح بود.
کیفیت کارواخال نیز آشکار بود زیرا او به سرعت در لورکوزن جا افتاد و در فصل 13-2012 در ترکیب منتخب فصل بوندسلیگا جا گرفت. پس از اینکه رئال مادرید در تابستان بعد بند بازخرید 6.5 میلیون یورویی را فعال کرد، او به سرعت جایگاهی را در تیم اصلی زیر نظر کارلو آنچلوتی، سرمربی جدید به دست آورد و در فینال لیگ قهرمانان که با دهمین قهرمانی رئال مادرید بعد از مدتها در ژوئن همان سال به پایان رسید، 120 دقیقه کامل بازی کرد.
از آن زمان تاکنون، کارواخال دفاع چپ بی رقیب ترکیب رئال مادرید بوده است. او تنها بازیکنی است که در همه فینال های 11 سال اخیر رئال مادرید در لیگ قهرمانان اروپا، در ترکیب اصلی حضور داشته است. سه قهرمانی با هدایت زیدان از 2016 تا 2018 و سه قهرمانی دیگر با هدایت آنچلوتی در 2014، 2022 و حالا 2024.
عزم و اراده کارواخال برای پیروزی به این معناست که او به همراه هم تیمیهای سابق در کاستیا یعنی ناچو و لوکاس وازکز؛ همراه با کهکشانیهای با تجربه، لوکا مودریچ و تونی کروس، امسال گروه رهبری رختکن را تشکیل دادهاند. این گروه میدانند که برای موفقیت در رئال مادرید چه چیزی لازم است و همچنین از انتقاد از هم تیمیهایی که تلاش لازم را نمیکنند، باکی ندارند.
در نیمه اول بازی مقابل دورتموند، کارواخال یکی از بازیکنان رئال مادرید بود که در بهترین شرایط خودش قرار نداشت. عدم هماهنگی با آنتونیو رودیگر، به کریم آدیمی اجازه داد تا اولین موقعیت بزرگ شب را برای دورتموند به وجود بیاورد، اگرچه خود کارواخال بود که با تکل توپ را بیرون فرستاد. اواخر نیمه اول، دنی کارواخال هیچ پاسخی برای سرعت آدیمی نداشت، زیرا وینگر چپ دورتموند به راحتی از او پیشی گرفت و ضربهای زد که کورتوا به خوبی آن را مهار کرد.
با این حال، اوضاع پس از شروع نیمه دوم تغییر کرد. کارواخال یکی از بازیکنانی بود که مصمم از رختکن بیرون آمد و نشان داد که قرار نیست بازنده باشند. او پس از سوت شروع نیمه دوم، می توانست کرنر ارسالی تونی کروس را به گل تبدیل کند، اما توپ به بالای دروازه رفت. حوالی دقیقه 60 او بدون یار در تیر دوم ظاهر شد، اما نتوانست به ضربه خود قدرت کافی بدهد. با این حال، این بازیکن 32 ساله ناامید نشد. در مهم ترین لحظه فینال، او با پرشی فوق العاده موفق شد کرنر ارسالی تونی کروس را به گل تبدیل کند.
امسال همیشه برای زدن ضربات سر کرنر بالا میروم. عزم و اراده، کلید تمام دوران حرفه ای من بوده است. ضربه سر اول من هشداری برای آنها بود و دومی را باید گل میکردم.
دنی کارواخال گلزن غافلگیرکنندهای محسوب می شود، زیرا او تنها در یکی از 88 بازی قبلی خود در لیگ قهرمانان موفق به گلزنی شده بود. با این حال، امسال چیزی تغییر کرده است. او با آمار پنج گل و پنج پاس گل وارد این بازی شده بود. کارواخال در یکی از سخت ترین فصول تاریخ رئال مادرید، خوش درخشید، فصلی که در آن شاهد پاره شدن رباط صلیبی تیبو کورتوا، ادر میلیتائو و داوید آلابا بود.
عملکرد درخشان کارواخال در این فینال شاید ارزش خاصی برای او داشته باشد، چرا که برخی از پیروزیهای قبلی او در این رقابتها از نظر شخصی برای او تلخ بودهاند. او در جریان هر دو پیروزی مقابل اتلتیکو مادرید در میلان در سال 2016 و لیورپول در کیف در سال 2018 به دلیل مصدومیت زمین بازی را ترک کرد.
آن مصدومیتها باعث شد او یورو 2016 و جام جهانی 2018 را از دست بدهد. اما کارواخال به عنوان عضوی کلیدی از ترکیب اصلی و یکی از وزنه های رختکن، از مهم ترین بازیکنان اسپانیا در یوروی امسال خواهد بود.
نوشته درموت کوریان برای اتلتیک