با تو یک کوهه بلندم سر به آسمان کشیده

بی تو ریگ رهگذارم کف کوچه آرمیده

با تو بی نیاز و مغرور تکیه ام به حرف حقه

بی تو آن نیازمندم که همیشه مستحقه

 

با تو شایسته ی اوجم بی تو بازیچه ی موجم

با تو شایسته ی اوجم بی تو بازیچه ی موجم

 

بی تو یأسم با تو امید بی تو ظلمت با تو خورشید

با تو برکت زمینم بی تو خاک سرنشینم

با تو همجنس سپیده بی تو زخم آب د یده

 

با تو شایسته ی اوجم بی تو بازیچه ی موجم

با تو شایسته ی اوجم بی تو بازیچه ی موجم

 

با تو یک طلوع خوبم بی تو غربته غروبم

با تو سر چشمه ی نورم بی تو از روشنی دورم

بی تو وحشت سکوتم با تو سیر ملکوتم

بی تو آلوده به زشتی با تو آیاته بهشتی

 

با تو شایسته ی اوجم بی تو بازیچه ی موجم

با تو شایسته ی اوجم بی تو بازیچه ی موجم

 

بی تو یأسم با تو امید بی تو ظلمت با تو خورشید

با تو برکت زمینم بی تو خاک سرنشینم

با تو همجنس سپیده بی تو زخم آب د یده

 

با تو شایسته ی اوجم بی تو بازیچه ی موجم

با تو شایسته ی اوجم بی تو بازیچه ی موجم

 

با تو یک طلوع خوبم بی تو غربته غروبم

با تو سر چشمه ی نورم بی تو از روشنی دورم

بی تو وحشت سکوتم با تو سیر ملکوتم

بی تو آلوده به زشتی با تو آیاته بهشتی

 

با تو شایسته ی اوجم بی تو بازیچه ی موجم

با تو شایسته ی اوجم بی تو بازیچه ی موجم

با تو شایسته ی اوجم بی تو بازیچه ی موجم

با تو شایسته ی اوجم بی تو بازیچه ی موجم