در ایالات متحده، تیم SWAT (سلاح و تاکتیک های ویژه) یک اصطلاح عمومی برای واحد تاکتیکی پلیس است.

واحدهای SWAT به طور کلی برای حل و فصل "موقعیت های پرخطر" آموزش دیده، تجهیز و مستقر می شوند، اغلب این واحدهای پلیس معمولی برای رسیدگی به آنها آموزش دیده یا مجهز نیستند، مانند تیراندازی، درگیری، یورش، گروگان گیری، و تروریسم. واحدهای SWAT مجهز به سلاح‌ها و تجهیزات تخصصی هستند که معمولاً برای واحدهای پلیس معمولی صادر نمی‌شوند، مانند سلاح‌های گرم خودکار، تفنگ‌های تک تیرانداز کالیبر بالا، نارنجک‌های شوکر، زره بدن، سپرهای بالستیک، دستگاه‌های دید در شب، و خودروهای زرهی و غیره. واحدهای SWAT اغلب در تاکتیک‌های خاص مانند نبرد نزدیک، شکستن درب، مذاکره بحران و کاهش تنش آموزش می‌بینند.

تعریف انجمن افسران تاکتیکی ملی ایالات متحده از SWAT:

SWAT: یک تیم مجری قانون تعیین شده که اعضای آن استخدام، انتخاب، آموزش، تجهیز و منصوب می شوند تا حوادث مهمی که تهدیدی برای امنیت عمومی هستند را حل و فصل کنند که در غیر این صورت از توانایی های اولین واکنش دهنده های سنتی اجرای قانون و/یا واحدهای تحقیق فراتر می رود.

تاریخچه

به عنوان یک واحد تخصصی 100 نفره در سال 1964 توسط اداره پلیس فیلادلفیا در پاسخ به افزایش نگران کننده سرقت بانک ها تأسیس شد. هدف این یگان واکنش سریع و قاطع به سرقت های بانکی در حین انجام آنها با استفاده از تعداد زیادی از افسران آموزش دیده ویژه بود که قدرت آتش زیادی در اختیار داشتند. این تاکتیک کارآمد بود و برای حل و فصل انواع دیگر حوادث مربوط به جنایتکاران به شدت مسلح استفاده شد. اداره پلیس لس آنجلس (LAPD) سلاح ها و تاکتیک های ویژه در سال 1967 تاسیس شد. 

شورش ها و درگیری های سیاسی دهه 1960

LAPD به دلایل مختلف چیزی را به عنوان تیم های SWAT تبلیغ کرد. پس از شورش‌های نژادپرستانه واتس در لس آنجلس در اوت 1965، LAPD شروع به بررسی تاکتیک‌هایی کرد که می‌توانست هنگام مواجهه با ناآرامی‌های شهری، شورش یا خشونت گسترده استفاده کند. دلیل دیگری برای ایجاد تیم های SWAT ترس از افراد مسلح تنها یا سنگردار بود که ممکن است در تیراندازی از پلیس پیشی بگیرند، همانطور که در آستین با چارلز ویتمن اتفاق افتاد. پس از ایجاد تیم SWAT توسط LAPD، بسیاری از سازمان های مجری قانون در ایالات متحده واحدهای تخصصی خود را با نام های مختلف ایجاد کردند. عملیات از نوع SWAT در شمال لس آنجلس در جامعه کشاورزی دلانو، کالیفرنیا در مرز بین شهرستان‌های کرن و تولار در دره سن خواکین انجام شد. در آن زمان، اتحادیه کارگران مزرعه متحد به رهبری سزار چاوز اعتراضات متعددی را در دلانو در اعتصابی که بیش از پنج سال از سال 1965 تا 1970 به طول انجامید، برگزار کرد. اگرچه این اعتصاب هرگز به خشونت تبدیل نشد، اما اداره پلیس دلانو با تشکیل واحدهایی از نوع SWAT که شامل کنترل جمعیت و شورش، مهارت های تک تیرانداز و نظارت بود، پاسخ داد. ایستگاه‌های خبری تلویزیونی و رسانه‌های مکتوب گزارش‌های زنده و تأخیری از این رویدادها را در سراسر ایالات متحده منتشر کردند. پرسنل LAPD با دیدن این برنامه ها با دلانو تماس گرفتند و در مورد برنامه جویا شدند. سپس یک افسر اجازه مشاهده تسلیحات و واحدهای تاکتیک ویژه اداره پلیس دلانو را گرفت و پس از آن، آنچه را که آموخته بود به لس آنجلس برد، جایی که دانش او مورد استفاده قرار گرفت و گسترش یافت تا اولین واحد SWAT خود LAPD را تشکیل دهد.

جان نلسون افسری بود که ایده تشکیل یک واحد آموزش دیده و مجهز در LAPD را در سر داشت که در نظر داشت به موقعیت های بحرانی شامل تیراندازی پاسخ دهد و در عین حال تلفات پلیس را به حداقل برساند. بازرس گیتس این ایده را تایید کرد و او گروه کوچکی از افسران داوطلب را تشکیل داد. این اولین واحد SWAT در ابتدا متشکل از پانزده تیم چهار نفره بود که در مجموع 60 نفر را تشکیل می دادند. به این افسران وضعیت و مزایای ویژه ای داده شد و ملزم به شرکت در جلسات آموزشی ویژه ماهانه بودند.

این واحد همچنین به عنوان یک واحد امنیتی برای تأسیسات پلیس در زمان ناآرامی های داخلی خدمت می کرد. قدرت‌ها و تاکتیک‌های اولیه پلیس که توسط تیم‌های SWAT مورد استفاده قرار می‌گرفت، توسط قانونی تصویب شد که در سال‌های 1967-1967 با کمک دونالد سانترلی، نماینده جمهوری‌خواه مجلس نمایندگان، تصویب شد. این قانون در چارچوب ترس از جنبش حقوق مدنی، شورش های نژادی، حزب پلنگ سیاه، و جنگ در حال ظهور علیه مواد مخدر ترویج شد.

اولین استقرار مهم LAPD SWAT در 9 دسامبر 1969 بود، زمانی که تلاش LAPD برای صدور حکم دستگیری علیه پلنگ های سیاه منجر به یک بن بست چهار ساعته در مقر آنها در لس آنجلس در 41st and Central شد که طی آن بیش از 5000 نفر دور بین پلیس و پلنگ ها رد و بدل شد. در جریان تیراندازی، داریل گیتس با وزارت دفاع تماس گرفت و درخواست کرد و اجازه استفاده از نارنجک انداز را دریافت کرد. با این حال، هرگز در واقع استفاده نشد. پلنگ ها در نهایت تسلیم شدند و چهار پلنگ و چهار افسر مجروح شدند. هر شش پلنگ دستگیر شده از جدی ترین اتهامات وارده علیه آنها، از جمله توطئه برای قتل افسران پلیس، تبرئه شدند، زیرا حکم شد که آنها در دفاع از خود عمل کرده اند.

1974 تیراندازی ارتش آزادی بخش سیمبین

در بعدازظهر 17 مه 1974، عناصر ارتش آزادیبخش سیمبیونز (SLA)، گروهی از چریک های چپ به شدت مسلح، خود را در یک اقامتگاه در خیابان 54 شرقی در خیابان کامپتون در لس آنجلس سنگر گرفتند. پوشش خبری محاصره برای میلیون ها نفر از طریق تلویزیون و رادیو پخش شد و روزها پس از آن در مطبوعات جهان منتشر شد. تیم های SWAT درگیر یک نبرد چند ساعته با اسلحه شدند. هیچ پلیسی زخمی نشد، اما شش عضو SLA در درگیری جان باختند، که با آتش گرفتن خانه و سوختن خانه به پایان رسید. 

جنگ علیه مواد مخدر: دهه 1980 و 1990

در سال 1981 کنگره ایالات متحده قانون همکاری نظامی با مجری قانون را تصویب کرد که به پلیس امکان دسترسی به اطلاعات نظامی، زیرساخت ها و تسلیحات در مبارزه با مواد مخدر را می داد. ریگان متعاقباً مواد مخدر را تهدیدی برای امنیت ملی ایالات متحده اعلام کرد. دولت ریگان کنگره را تشویق کرد که ایالت یادبود ادوارد برن و برنامه محلی اجرای قانون را ایجاد کند. این برنامه ساختارهای کمک فدرال موجود را به پلیس محلی تغییر داد و انتقال پول و تجهیزات برای مبارزه با مواد مخدر را آسان‌تر کرد. نیروهای پلیس همچنین از DEA کمک های بیشتری دریافت کردند. این پول منجر به ایجاد بسیاری از نیروهای ویژه مواد مخدر شد و تیم‌های SWAT بخش مهمی از این نیروها شدند. در سال 1972، واحدهای پلیس شبه نظامی سالانه چند صد حمله مواد مخدر را در داخل ایالات متحده آغاز کردند. در اوایل دهه 1980، تعداد حملات SWAT به مواد مخدر به 3000 نفر در سال افزایش یافت و تا سال 1996، 30000 حمله سالانه افزایش یافت. تعداد تیم های SWAT و وسعت عملیات آنها را بسیار تقویت کرد. این روزنامه گزارش داد که ارتش در دهه 1990 نزدیک به 100000 قطعه تجهیزات نظامی را به ادارات پلیس ویسکانسین منتقل کرد.

تیراندازی کلمبینی

قتل عام دبیرستان کلمباین در کلرادو در 20 آوریل 1999 رویداد مهم دیگری در تاکتیک های SWAT و واکنش پلیس بود. از آنجایی که عاملان اریک هریس و دیلن کلبولد در حال تیراندازی به دانش‌آموزان و کارکنان در داخل مدرسه بودند، افسران در تیراندازی مداخله نکردند، اما در عوض محیطی را همانطور که آموزش دیده بودند تعیین کردند. زمانی که آنها وارد مدرسه شدند، 12 نفر کشته شدند و هریس و کلبولد خودکشی کردند. آنها همچنین به دلیل نجات ندادن معلم دیو سندرز، که سه ساعت پس از اولین ورود SWAT به مدرسه، در اثر از دست دادن خون درگذشت، به شدت مورد انتقاد قرار گرفتند. 

سازمان

فراوانی نسبی فراخوان‌های SWAT به این معنی است که این افسران گران‌قیمت آموزش‌دیده و مجهز را نمی‌توان کنار گذاشت و منتظر یک موقعیت اضطراری بود. در بسیاری از بخش‌ها، افسران معمولاً برای انجام وظایف عادی مستقر می‌شوند، اما برای تماس‌های SWAT از طریق پیجرها، تلفن‌های همراه یا فرستنده‌های رادیویی در دسترس هستند. حتی در آژانس‌های پلیس بزرگ‌تر، پرسنل SWAT معمولاً در نقش‌های سرکوب جرم دیده می‌شوند - متخصص و خطرناک‌تر از گشت‌زنی معمولی، اما افسران زره و سلاح‌های متمایز خود را حمل نمی‌کنند. از آنجایی که افسران باید در بیشتر ساعات روز در حال آماده باش باشند، ممکن است به وظایف گشت زنی منظم منصوب شوند. برای کاهش زمان پاسخگویی به موقعیت‌هایی که نیاز به تیم SWAT دارند، در حال حاضر یک روش معمول است که به جای مجبور کردن افسران به سفر برای جمع‌آوری تجهیزات خود یا استفاده از یک واحد اختصاصی، تجهیزات و تسلیحات SWAT را در کمدهای ایمن در صندوق عقب ماشین‌های رزمناوهای تخصصی پلیس قرار دهند.

 با مثال، وب سایت LAPD نشان می دهد که در سال 2003، واحدهای SWAT آنها 255 بار برای 133 تماس SWAT و 122 بار برای ارائه ضمانت های پرخطر فعال شدند. واحد خدمات اضطراری پلیس نیویورک یکی از معدود واحدهای واکنش ویژه پلیس است که به صورت مستقل در 24 ساعت شبانه روز عمل می کند. با این حال، این واحد همچنین طیف گسترده ای از خدمات را علاوه بر عملکردهای SWAT، از جمله جستجو و نجات، و خارج کردن وسایل نقلیه تصادفات رانندگی، که معمولاً توسط ادارات آتش نشانی یا سایر سازمان ها انجام می شود، ارائه می دهد.

تجهیزات SWAT 

تیم های SWAT از تجهیزات طراحی شده برای انواع موقعیت های تخصصی از جمله نبرد نزدیک (CQC) در محیط شهری استفاده می کنند. قطعات خاص تجهیزات از واحدی به واحد دیگر متفاوت است، اما روندهای ثابتی در مورد پوشیدن و استفاده آنها وجود دارد.

لباس

پرسنل SWAT یونیفرم هایی مشابه لباس های پرسنل نظامی می پوشند. یونیفرم‌های سنتی SWAT معمولاً رنگ‌های یکدست آبی تیره، سیاه، خاکستری، قهوه‌ای مایل به زرد یا سبز زیتونی هستند، اگرچه یونیفرم‌هایی با استتار نظامی در برخی از واحدهای SWAT از دهه 2000 رایج شده است. واحدهای SWAT اولیه به انواع پوشش سر مانند کلاه ایمنی M1، کلاه ایمنی موتور سیکلت، کلاه ایمنی ضربه‌گیر، یا حتی کلاهک‌های گشت نرم مجهز بودند. واحدهای SWAT مدرن از کلاه ایمنی مشابه آنچه توسط ارتش ایالات متحده صادر می شود، مانند کلاه ایمنی PASGT یا کلاه ایمنی Future Assault Shell استفاده می کنند، اگرچه ممکن است از کلاه ضد شورش یا پوشش سر نرم مانند کلاه نیز استفاده کنند. بالاکلواها و عینک‌ها اغلب برای محافظت از صورت و محافظت از هویت اعضای تیم استفاده می‌شوند. جلیقه‌های بالستیک، گاهی اوقات شامل صفحات سفت و سخت، استاندارد هستند. این جلیقه‌ها با برچسب «POLICE»، «SHERIFF»، «SWAT» یا مشابه آن‌ها برای شناسایی آسان هستند.

سلاح و تجهیزات

واحدهای SWAT مجهز به سلاح‌های ویژه‌ای هستند که معمولاً توسط واحدهای پلیس معمولی استفاده نمی‌شوند، معمولاً سلاح‌های گرم نظامی مانند تفنگ‌های تهاجمی، مسلسل‌های دستی، تفنگ‌های ساچمه‌ای ضد شورش، تفنگ‌های تک تیرانداز، عوامل کنترل شورش، نارنجک‌های دودزا، نارنجک‌های شوگر، و نارنجک‌های گزنده. تسلیحات تیم‌های SWAT را شبیه جوخه‌های پیاده نظام نظامی می‌کند، اما آنها همچنان واحدهای مجری قانون هستند که وظیفه دستگیری را بر عهده دارند و بنابراین اغلب به سلاح‌های کم‌مرگبار مانند تیزر، اسپری فلفل، گلوله‌های فلفلی، گلوله‌های باتوم، گلوله‌های کیسه‌های لوبیا و گلوله لاستیکی مجهز هستند. گلوله برای ناتوان کردن مظنونین بسیاری از واحدهای SWAT همچنین به تجهیزات تخصصی مانند سپرهای بالستیک، ابزارهای ورودی، ضربات قوچ، وسایل نقلیه زرهی، دستگاه های حرارتی و دید در شب، دوربین های فیبرسکوپی و آشکارسازهای حرکتی دسترسی دارند. واحدهای سگ نیز ممکن است در تیم های SWAT گنجانده شوند، یا ممکن است به طور موقت مورد استفاده قرار گیرند.

SWAT Medic

واحدهای SWAT فقط در مورد سلاح و تاکتیک نیستند. اکثر تیم های SWAT یک پزشک SWAT نیز دارند. پزشکان SWAT برای ارائه مراقبت های پزشکی اورژانسی در یک محیط تاکتیکی مجهز و آموزش دیده اند که ممکن است ارائه مراقبت های پزشکی اورژانسی به غیرنظامیان و افسران پلیس مجروح یا بیمار به تاخیر بیفتد. پرسنل پزشکی معمولاً برای فعالیت در شرایط خصمانه مجهز نیستند. پزشکان SWAT به بخش های امداد و نجات آتش نشانی و پلیس این امکان را می دهند که به سرعت خدمات نجات جان افراد بیمار یا مجروح را در مناطقی که در غیر این صورت برای امدادگران سنتی قابل دسترسی نیستند، ارائه دهند.

خودرو SWAT برای انتقال اعضای تیم و تجهیزات به محل حادثه و همچنین به عنوان یک پست فرماندهی برای حفظ سازمان عملیاتی عمل می کند.

در روزهای اولیه SWAT، دیدن آن‌ها با یک ون پله‌ای مانند آنچه در بالا ارسال شد، غیرمعمول نبود. برخی از بخش ها ممکن است آنها را نو خریداری کرده باشند و برخی ممکن است آنها را دست دوم خریداری کرده باشند. به خصوص بخش هایی که بودجه کمی دارند.

حتی برخی از آژانس ها آمبولانس های قدیمی را از آتش نشانی خود تهیه کرده و آنها را برای استفاده SWAT اصلاح کردند. البته وانت بار اصلی نیز یک گزینه رایج بود. در اینجا می توانید تیم SWAT پلیس کلیولند را در مقابل یک ون باری Chevy از اوایل دهه 1980 بود. با گسترش مواد مخدر غیرقانونی در سراسر کشور، تیم های SWAT خود را بیشتر و بیشتر برای احکام جستجوی پرخطر مورد استفاده قرار دادند. تیم SWAT وارد محوطه می‌شود تا آن را برای بازرسان محافظت کند و متوجه می‌شود که توسط فروشندگان مواد مخدر به سمت آنها شلیک می‌شود.

حمل و نقل

نفربر زرهی SWAT مدل کادیلاک گیج کماندو V-100

که اغلب در خدمت نظامی ایالات متحده به عنوان M706 نامیده می شود، یک خودروی زرهی آمریکایی است که برای دوزیست بودن طراحی شده است. این توسط کادیلاک گیج به طور خاص برای سپاه پلیس نظامی ایالات متحده در طول جنگ ویتنام به عنوان یک وسیله نقلیه اسکورت کاروان مسلح طراحی شد. کماندو یکی از اولین وسایل نقلیه ای بود که نقش های جداگانه سنتی یک نفربر زرهی و یک ماشین زرهی معمولی را ترکیب کرد. 

خودروی زرهی امرپ SWAT (محافظت از کمین مقاوم در برابر مین)

خودروی زرهی SWAT مدل (Lenco BearCat)

حمل و نقل تاکتیکی زرهی بالستیک SWAT

خودروی زرهی امرپ SWAT مدل چیمن BAE

خودروی زرهی SWAT مدل کادیلاک گیج رانگر - حافظ صلح

نفربر زرهی سنگین SWAT مناسب عملیات های یورش به خانه و حذف سنگر های بتنی

فورد کراون ویکتوریا پلیس رهگیر SWAT - واحد عملیات های ویژه - پلیس شهرستان دی کالب، جورجیا

Chevy Suburban, SWAT Unit

خودروی زرهی SWAT دفتر کلانتر شهرستان سن متئو

خودروی زرهی بلک بتی SWAT لس انجلس

دوج چارجر SWAT - واحد تاکتیک های ویژه