طرفداری | شکست ۴-۱ منچستریونایتد مقابل کومو در لیگ قهرمانان اروپا، تازه‌ترین نمونه از بحران شیاطین سرخ در دوران پس از سر الکس فرگوسن است. تغییرات پیاپی در کادر فنی و ترکیب تیم نیز نتوانسته مانع تکرار نمایش‌های ناامیدکننده شود.
به گزارش تلگراف، جیمز داکر، خبرنگار ارشد این رسانه، در گزارشی ۱۱ شکست تلخ منچستریونایتد از زمان بازنشستگی فرگوسن در سال ۲۰۱۳ را رتبه‌بندی کرده است. از نگاه او، این نتایج تنها ناکامی‌های مقطعی نیستند؛ بلکه نشانه‌ای از مشکلات ساختاری، بی‌نظمی و ناتوانی باشگاه در خروج از چرخه بحران‌اند. شکست‌هایی همچون باخت ۶-۱ برابر تاتنهام و دو شکست ۴-۰ مقابل برایتون و کریستال پالاس نیز در فهرست او جایی ندارند؛ موضوعی که به‌خوبی نشان می‌دهد انتخاب این ۱۱ مسابقه تا چه اندازه دشوار بوده است.
۱۱. المپیاکوس ۲-۰ منچستریونایتد؛ ۶ اسفند ۱۳۹۲
لیگ قهرمانان اروپا | سرمربی: دیوید مویس
اد وودوارد، مدیر اجرایی وقت یونایتد، پس از این شکست از اسکوربورد عکس گرفت؛ چون تصور می‌شد باشگاه دیگر نباید چنین نتیجه‌ای را تجربه کند. اما این باخت تنها آغاز شب‌های تلخ پس از فرگوسن بود. یونایتد در بازی برگشت ۳-۰ پیروز شد و صعود کرد، ولی جایگاه مویس از همان مقطع به‌شدت متزلزل شد.
۱۰. منچستریونایتد ۰-۳ تاتنهام؛ ۸ مهر ۱۴۰۳
لیگ برتر انگلیس | سرمربی: اریک تن هاخ
تاتنهام از همان ابتدا بر بازی مسلط بود و میکی فن ده فن با حرکتی حدودا ۷۰ متری و بدون مزاحمت جدی، زمینه‌ساز گل برنان جانسون در دقیقه سوم شد. برونو فرناندز پیش از پایان نیمه اول اخراج شد، اما برتری تاتنهام از قبل آشکار بود. تن‌هاخ تنها سه بازی بعد، از سمت سرمربیگری منچستریونایتد برکنار شد. نتیجه شاید به‌اندازه شکست ۶-۱ سال ۲۰۲۰ پرگل نبود، اما این بار هزاران هوادار در اولدترافورد شاهد آن بودند.
۹. واتفورد ۴-۱ منچستریونایتد؛ ۲۹ آبان ۱۴۰۰
لیگ برتر انگلیس | سرمربی: اوله گونار سولشر
این شکست نقطه پایان کار سولشر بود. او بعدها گفت در بین دو نیمه به بازیکنان گفته بود هرکس نمی‌خواهد بازی کند، دستش را بالا ببرد و برخی بازیکنان اشک می‌ریختند. سولشر پس از سوت پایان برای عذرخواهی نزد هواداران رفت و با اعتراض آن‌ها روبه‌رو شد؛ تصمیم به برکناری‌اش همان شب گرفته شد. او در مصاحبه خداحافظی با رسانه رسمی باشگاه نیز هنگام صحبت درباره پایان کارش اشک ریخت.
۸. گریمزبی تاون ۲-۲ منچستریونایتد؛ ۵ شهریور ۱۴۰۴
جام اتحادیه | حذف با نتیجه ۱۲-۱۱ در پنالتی‌ها | سرمربی: روبن آموریم
یونایتد برابر گریمزبی تاون، تیمی که ۵۶ پله پایین‌تر از آن قرار داشت، پس از تساوی ۲-۲ در ضربات پنالتی حذف شد. تصویر آموریم روی نیمکت، درحالی‌که با تخته تاکتیکی ور می‌رفت و پنالتی‌ها را تماشا نمی‌کرد، به یکی از نمادهای دوران حضورش در باشگاه تبدیل شد. یونایتد در شرایطی حذف شد که انتظار می‌رفت اختلاف سطح و تجربه دو تیم به سود نماینده لیگ برتر باشد.
۷. اورتون ۴-۰ منچستریونایتد؛ ۱ اردیبهشت ۱۳۹۸
لیگ برتر انگلیس | سرمربی: اوله گونار سولشر
سولشر پس از این باخت وعده پاکسازی ترکیب را داد، اما تغییرات اساسی رخ نداد. سه سال بعد، شش بازیکن از ترکیب یونایتد در شکست ۱-۰ مقابل اورتون همچنان عضو تیم بودند؛ ۹ نفر از فهرست دو مسابقه مشترک بودند و ۱۳ نفر از ۱۸ بازیکن حاضر در سفر سال ۲۰۱۹ نیز هنوز در باشگاه حضور داشتند. داکر معتقد است تداوم حضور این بازیکنان، نشان‌دهنده مماشات باشگاه با عملکرد ضعیف آن‌ها بود.
۶. لیورپول ۴-۰ منچستریونایتد؛ ۳۰ فروردین ۱۴۰۱
لیگ برتر انگلیس | سرمربی: رالف رانگنیک
سه روز پس از این شکست تحقیرآمیز، رانگنیک گفت منچستریونایتد برای رفع مشکلاتش به «جراحی قلب باز» نیاز دارد. او تأکید کرد که حتی استفاده از خط دفاعی شش یا هفت‌نفره نیز احتمالا نتیجه را تغییر نمی‌داد؛ چراکه تیمش در نبردهای توپ اول و دوم و دیگر بخش‌های مهم بازی کاملا مغلوب شده بود. این جمله به توصیفی ماندگار از ابعاد مشکلات یونایتد تبدیل شد، اما اصلاحات مورد انتظار همچنان به نتیجه نرسید.
۵. ام‌کی دانز ۴-۰ منچستریونایتد؛ ۴ شهریور ۱۳۹۳
جام اتحادیه | سرمربی: لوئیس فن خال
ام‌کی دانز، تیم دسته سومی فوتبال انگلیس، با سرعت، انگیزه و دوندگی بیشتر یونایتد را در هم کوبید. دله آلی ۱۸ ساله نیز در این مسابقه برای میزبان به میدان رفت و شش ماه بعد راهی تاتنهام شد. این نتیجه در آن زمان شوکه‌کننده بود و ضعف‌های ترکیب فن خال را آشکار کرد. بازیکنان میزبان بارها با سرعت و فشار خود مدافعان یونایتد را غافلگیر کردند و اجازه ندادند تیم میهمان کنترل بازی را به دست بگیرد.
۴. برنتفورد ۴-۰ منچستریونایتد؛ ۲۲ مرداد ۱۴۰۱
لیگ برتر انگلیس | سرمربی: اریک تن‌هاخ
برنتفورد در این مسابقه ۱۳.۸ کیلومتر بیشتر از یونایتد دوید. تن‌هاخ روز تعطیل بازیکنان را لغو کرد و از آن‌ها خواست همان مسافت اضافه را در تمرینات کرینگتون بدوند. او بعدها گفت کریستیانو رونالدو، که به ادعای تن‌هاخ هم‌تیمی‌هایش را به حفظ انرژی تشویق می‌کرد، از سه دور دویدن تنبیهی تنها دو دور را کامل کرده بود.
۳. کومو ۴-۱ منچستریونایتد؛ ۲۹ مهر ۱۴۰۵
لیگ قهرمانان اروپا | سرمربی: مایکل کریک
کومو در شمال ایتالیا از کمبود دوندگی و آشفتگی یونایتد بهره برد و به پیروزی ۴-۱ رسید. نیکو پاز دو بار گلزنی کرد و در گل دیگر هم نقش داشت؛ آناستاسیوس دوویکاس و خاکوبو رامون نیز گل زدند و جاشوا زیرکزی در وقت‌های تلف‌شده یکی از گل‌ها را جبران کرد. برونو فرناندز پس از بازی از تصمیمات تاکتیکی انتقاد کرد، اما داکر مشکل اصلی را کمبود تلاش بازیکنان می‌داند. کریک نیز گفت: «با هر تاکتیکی که بازی کنید، اگر ندوید و نه در حمله به جلو حرکت کنید و نه در دفاع برگردید، پیروز نخواهید شد.»
۲. لیورپول ۷-۰ منچستریونایتد؛ ۱۴ اسفند ۱۴۰۱
لیگ برتر انگلیس | سرمربی: اریک تن‌هاخ
یونایتد نیمه اول را با اختلاف یک گل واگذار کرد و فرصت‌هایی نیز برای گلزنی داشت، اما در نیمه دوم کاملا فروپاشید. لیورپول بارها از آشفتگی حریف استفاده کرد و به نتیجه‌ای تاریخی رسید. رفتارهای اعتراضی فرناندز در جریان بازی، تردیدهایی درباره شایستگی او برای کاپیتانی منچستریونایتد ایجاد کرد، اما آنچه این باخت را ماندگار کرد، ناپدیدشدن یونایتد از جریان بازی در نیمه دوم بود. با وجود فرصت‌های نیمه نخست، شیاطین سرخ پس از بازگشت به زمین نتوانستند جلوی موج حملات لیورپول را بگیرند.
۱. منچستریونایتد ۰-۵ لیورپول؛ ۲ آبان ۱۴۰۰
لیگ برتر انگلیس | سرمربی: اوله گونار سولشر
داکر این شکست خانگی را بدترین نمایش یونایتد در دوران پس از فرگوسن می‌داند؛ حتی تلخ‌تر از باخت ۷-۰ در آنفیلد. لیورپول از دقیقه نخست تا پایان بر بازی مسلط بود و برتری‌اش در همه زمینه‌ها به چشم می‌آمد. محمد صلاح هت‌تریک کرد و روبرتو فیرمینو نیز درخشید؛ نتیجه‌ای که به باور داکر حتی می‌توانست سنگین‌تر باشد و اولدترافورد را در شوک فرو برد. او تأکید می‌کند که در تمام سال‌های پوشش خبری یونایتد، کمتر نمایشی به این اندازه ضعف و فاصله دو تیم را آشکار کرده است.
دیدگاهها