طرفداری | ژوزه مورینیو در نخستین نشست خبری‌اش پس از بازگشت به رئال مادرید گفت اهل برگشتن به گذشته و حسرت خوردن نیست. او که پس از ۱۳ سال دوری از لالیگا دوباره هدایت مادرید را بر عهده گرفته، حالا در آستانه نخستین ال‌کلاسیکوی خود در ۱۳ و نیم سال اخیر قرار دارد؛ دیداری که دوباره نام او را به یکی از پرتنش‌ترین فصل‌های این رقابت قدیمی گره زده است.
مورینیو در پاسخ به این پرسش که آیا دلتنگ برنابئو بوده، گفت: «من اهل حسرت خوردن نیستم. اهل فکر کردن به تصمیم‌های بد یا چیزهایی که از دست داده‌ام هم نیستم... امروز اینجا هستم و فردا جای دیگری. خیلی به چیزهایی که پشت سر گذاشته‌ام فکر نمی‌کنم.» با این حال، کارنامه او در ال‌کلاسیکوها چیزهای زیادی برای یادآوری دارد؛ از جمله ۱۷ تقابل با بارسلونا در لالیگا، کوپا دل‌ری، سوپرجام اسپانیا و لیگ قهرمانان اروپا طی سه فصل حضورش روی نیمکت مادرید بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳.
این گزارش از ESPN و به قلم الکس کرکلند منتشر شده و مرور می‌کند که مورینیو در دوران قبلی‌اش چگونه ال‌کلاسیکو را به اوج هیجان و تنش رساند. او در آن سال‌ها با پپ گواردیولا و سپس تیتو ویلانووا روبه‌رو شد و در پایان، رکوردش در این مسابقات به پنج برد، شش تساوی و شش شکست رسید.
در همان دوره، هر دو تیم فصل‌هایی با ۱۰۰ امتیاز را ثبت کردند و ستاره‌های‌شان یکدیگر را تا سطحی بالاتر هل دادند. در فصل ۱۲-۲۰۱۱، لیونل مسی با ۵۰ گل، رکورد لالیگا را ثبت کرد، اما این تعداد گل برای قهرمانی مقابل رئال مورینیو کافی نبود. همین سال‌ها بود که نبردهای مورینیو و گواردیولا، با حضور کریستیانو رونالدو و مسی، ال‌کلاسیکو را به دوره‌ای رساند که هم پرزرق‌وبرق بود و هم گاهی بسیار خشن.
گواردیولا در آوریل ۲۰۱۱ در اتاق رسانه گفته بود: «او رئیس لعنتی است، او مرد لعنتی است. او باهوش‌ترین آدم دنیاست.» آن فضای احساسی و ملتهب، به بخشی از هویت آن ال‌کلاسیکوها تبدیل شد؛ دورانی که مورینیو در مرکز توجه بود و عملاً هدایت آشوب را بر عهده داشت.
حالا اما ماجرا از نو شروع شده است. فلورنتینو پرز مورینیو را به‌عنوان مربی‌ای برگزیده که قرار است رئال را پس از دو فصل بدون جام سر و سامان بدهد و رختکن پرتنش تیم را هم مدیریت کند. مورینیو در نخستین ال‌کلاسیکوی خود پس از ۱۳ سال و نیم، این فرصت را دارد که ثابت کند با وجود غیبت طولانی، هنوز همان گزینه‌ای بوده که برای این مأموریت لازم بوده است.
چهره‌ای که او امروز با آن روبه‌رو می‌شود، البته دیگر پپ گواردیولا نیست. این بار هانسی فلیک و بارسلونای او پیش روی مورینیو قرار دارند؛ تیمی که در دو سال اخیر شش بار از هفت ال‌کلاسیکو را برده و اختلاف گلش در این مسابقات ۲۲-۱۱ است. بارسلونای فلیک در لالیگا شکست نخورده و با فرم خوبی گل می‌زند، در حالی که رئال مورینیو هنوز تیمی کامل و نهایی نیست.
این‌بار بعید است آن جنون و التهاب ۱۳ سال پیش تکرار شود، اما شاید این اصلاً چیز بدی نباشد.
دیدگاه‌ها