به گزارش اتلتیک، منچستریونایتد در دیدار برابر کومو در ورزشگاه جوزپه سینیگالیا با نتیجه ۴-۱ شکست خورد؛ نمایشی کم‌رمق که پس از پایان آن، کریک به سمت هواداران تیم رفت و با بالا بردن دستانش از چند ده هواداری که با وجود باران تا پایان مسابقه در ورزشگاه مانده بودند، عذرخواهی کرد.
این صحنه یادآور رفتار اوله گونار سولسشر پس از شکست ۴-۱ مقابل واتفورد در نوامبر ۲۰۲۱ بود. سولسشر بعدها گفت در همان نیمه نخست فهمیده بود دوران حضورش در یونایتد به پایان رسیده است؛ به همین دلیل، اکنون این پرسش مطرح است که آیا حرکت کریک نیز نشانه‌ای از نزدیک بودن پایان کار او در اولدترافورد است؟
نتیجه ۴-۱ حتی تا حدی به سود یونایتد بود؛ بازیکنان این تیم با هر گل حریف بیشتر به تیمی شبیه می‌شدند که در گوشه رینگ گیر افتاده و ضربات پیاپی را تحمل می‌کند. پس از مسابقه، برونو فرناندز در گفت‌وگو با شبکه تی‌ان‌تی اسپورتس، رویکرد منفعلانه تیم را به تصمیم کادر فنی برای خودداری از پرس نفر به نفر و عقب‌نشینی در زمین مرتبط دانست. انتقاد علنی کاپیتان از تاکتیک‌های سرمربی، فشارها بر کریک را افزایش داده است.
این دومین هفته پیاپی بود که اظهارات یکی از بازیکنان اختلاف میان رختکن و مدیران باشگاه را آشکار می‌کرد. پیش‌تر، لیساندرو مارتینز پس از شکست ۲-۰ مقابل رئال مادرید، از سیاست نقل‌وانتقالاتی تابستان و عملکرد جیسون ویلکاکس، مدیر ارشد بخش فوتبال یونایتد، انتقاد کرده بود.
کریک هنگام شنیدن صحبت‌های فرناندز، ناراحتی‌اش را پنهان نکرد و در پاسخ گفت:
ما در نیمه دوم تا حدی پرس نفر به نفر انجام دادیم و بعد از همان رویکرد گل خوردیم. فارغ از اینکه چه سیستم یا تاکتیکی انتخاب کنید، اگر بازیکنان دوندگی نداشته باشند، به جلو حرکت نکنند و برای بازگشت به عقب هم تلاش نکنند، نمی‌توانید برنده شوید.
این اظهارنظر نشان داد مشکل دوندگی بازیکنان تا چه اندازه کریک را نگران کرده است. او پیش‌تر آمارهای ضعیف یونایتد در شاخص‌های عملکرد بدنی را چندان جدی نگرفته بود، اما این بار خودش به کمبود تحرک اشاره کرد. پرسش این است که ریشه مشکل کجاست: تصمیم‌های تاکتیکی کادر فنی، آمادگی جسمانی بازیکنان، ترکیبی که از نظر فیزیکی توان اجرای خواسته‌های مربی را ندارد یا دلسردی از فضای باشگاه و اهداف مدیریتی آن؟ شاید همه این عوامل در کنار هم دخیل باشند.
با این حال، تغییر سرمربی هم لزوما مشکلات را حل نمی‌کند. ریشه بخشی از بحران به ساختار مدیریتی منچستریونایتد بازمی‌گردد؛ ساختاری که خانواده گلیزر طی ۲۱ سال گذشته بر آن حاکم بوده‌اند. آن‌ها از آن سوی اقیانوس اطلس باشگاه را اداره کرده‌اند و مالکیتشان بیش از یک میلیارد پوند برای یونایتد هزینه داشته است.
سر جیم رتکلیف نیز در وضعیت کنونی سهم بزرگی دارد. سبک مدیریتی او بر بسیاری از تصمیم‌ها در کمپ تمرینی کرینگتون اثر گذاشته است؛ تا جایی که پس از شرکت در ماراتن لندن، وارد اتاق فیزیوتراپی باشگاه شد و درباره روش‌های انجام حرکات کششی اظهارنظر کرد. رتکلیف با الگوبرداری از منچسترسیتی، عمر برادا را مدیر اجرایی کرد و برادا نیز جیسون ویلکاکس را به‌عنوان مدیر ارشد بخش فوتبال به خدمت گرفت. ویلکاکس پیش‌تر مدیر آکادمی سیتی و مدیر ورزشی ساوتهمپتون بود؛ با این حال، توانایی او در این جایگاه زیر سؤال است.
همچنین، دن اشورث که با هزینه‌ای قابل‌توجه به‌عنوان مدیر ورزشی به یونایتد پیوسته بود، تنها پس از شش ماه به تصمیم رتکلیف کنار گذاشته شد. از زمان ورود سرمایه‌گذاری اینئوس، نتایج تیم افت کرده و تنها دوره درخشان اخیر زمانی رقم خورد که کریک فصل گذشته به‌صورت موقت هدایت تیم را در اختیار گرفت.
در صورت اخراج کریک، او سومین سرمربی یونایتد خواهد بود که طی سه سال در میانه فصل کنار می‌رود؛ پس از اریک تن‌هاخ و روبن آموریم. این تغییرات پرسش‌هایی جدی ایجاد می‌کند: آیا فلسفه فوتبالی مشخصی که رتکلیف وعده داده بود، اصلاً تدوین شده است؟ آیا مدیران تصمیم‌گیرنده درباره آینده کریک برنامه‌ای روشن و سابقه‌ای قابل‌اتکا دارند؟
تن‌هاخ نیز همین هفته در گفت‌وگو با اتلتیک از «فرهنگی سمی» در دوران حضورش در یونایتد سخن گفت و مدعی شد مدیران وقت اجازه داده بودند این فضا ادامه یابد. کریک گفته بود پس از بازگشت به باشگاه چنین محیطی را تجربه نکرده، اما اتفاقات اخیر دوباره نگرانی‌ها درباره وضعیت رختکن را بالا برده است.
فرناندز در دقیقه ۶۷ تعویض شد و اظهاراتش عملا بخشی از مسئولیت نمایش ضعیف را متوجه کریک و دستیارانش کرد. ماتئوس کونیا نیز در جریان نیمه نخست با کریک صحبت کرد، اما پس از نمایشی کم‌اثر، بین دو نیمه تعویض شد. هم‌زمان، هشت بازیکن یونایتد به دلیل مصدومیت یا بیماری در دسترس نبودند؛ مشکلی که در پایان دوران آموریم، هفته‌های پایانی فصل ۲۰۲۴-۲۰۲۳ تن‌هاخ و دوره رالف رانگنیک هم دیده شده بود.
این شرایط به افت نتایج کریک کمک کرده است. او در یک بازه ۱۷ مسابقه‌ای در لیگ برتر، ۳۹ امتیاز گرفت و بهترین عملکرد امتیازی را در میان تیم‌های لیگ ثبت کرد؛ اما یونایتد در ۱۱ بازی اخیر تنها دو پیروزی داشته است. ایپسویچ تاون و اف‌سی صباح جمهوری آذربایجان تنها تیم‌هایی بوده‌اند که در این دوره مقابل شیاطین سرخ شکست خورده‌اند.
ضربه پایانی در کومو، اظهارات فابرگاس بود. سرمربی اسپانیایی گفت از اینکه برای حفظ انرژی بازیکنانش و آماده شدن برای بازی بعدی، به آن‌ها دستور داده بود از شدت دویدن بکاهند، پشیمان است؛ تصمیمی که به یونایتد فرصت داد با گل جاشوا زیرکزی در وقت‌های تلف‌شده یکی از گل‌ها را جبران کند. برای کریک که در تیم‌های پرافتخار دوران سر الکس فرگوسن بازی کرده، شنیدن این حرف تلخ است؛ یونایتد آن زمان علاوه بر کیفیت فنی، با شدت دوندگی و تلاش بی‌وقفه شناخته می‌شد.
کریک در پاسخ به این پرسش که آیا بازیکنان هنوز برای او بازی می‌کنند، بر مسئولیت خود در قبال باشگاه تأکید کرد:
نباید مسئله این باشد که برای من بازی می‌کنند یا نه؛ موضوع، بازی کردن برای این باشگاه است. مسئولیتی که با این جایگاه همراه است اهمیت دارد. من مسئول باشگاه و هواداران هستم و تمام تلاشم را می‌کنم. این باشگاه برایم مهم است و تمام زندگی‌ام با آن گره خورده است. ممکن است اوضاع خوب پیش برود یا نه، اما واقعاً هر کاری از دستم برمی‌آید انجام می‌دهم.
کریک اکنون به‌شدت تحت فشار است، اما کنار گذاشتن او به‌تنهایی تضمینی برای پایان بحران نخواهد بود. شکست مقابل کومو بار دیگر نشان داد مشکلات منچستریونایتد از عملکرد یک سرمربی فراتر رفته و برای بازگشت این باشگاه به جایگاه گذشته، تغییراتی عمیق در ساختار مدیریتی و شیوه اداره آن ضروری به نظر می‌رسد.
دیدگاهها