طرفداری | در تاریخ فوتبال ایران، ابتدای آذرماه با غم و تاثر ناشی از فقدان یکی از بزرگترین نام همراه است. مرحوم پرویز دهداری در دوم آذرماه سال 1371 دیده از جهان فرو بست و یک روز بعد، چهره در نقاب خاک فروکشید.
در ادبیات فرهنگی فوتبال ایران، از دهداری بهعنوان استاد اخلاق یاد میشود. دهداری به خاطر اصول اخلاقی و پایبندی به آرمانهایی که در روح پهلوانی فوتبال جای داشت، چنین شهرتی یافته بود.
نکته جالب این که نام واقعی او پرویز دهداریان و محل تولد او مرودشت در استان فارس است اما همگان او را یکی از اساطیر فوتبال آبادان میدانند. ستاره تابناک آبادانی در جم و سپس شاهین آبادان جلوه کرد و بعد از پایان دوران فوتبال، اولین سرمربی تیم فوتبال پرسپولیس تهران بود.
دهداری که سالها برای تیم ملی بازی کرده بود، برای نخسیتن بار در سال 1350 هدایت تیم ملی را برعهده گرفت. با درایت او، تیم ملی برای صعود به المپیک مونیخ و قهرمانی در جام ملتهای 1972 آسیا آماده شد. دومین بار این نام نامی فوتبال ایران در سال 1364 با مسئولیت مدیریت تیمهای ملی فوتبال کشورمان به عرصه قهرمانی برگشت. در دوران او بعد از ماجراهای استعفای دستهجمعی ستارگان تیم ملی، نسل جوانی تحت هدایت او در فوتبال ایران چهره شدند، نسلی متشکل از احمدرضا عابدزاده، جواد زرینچه، مجتبی محرمی، نادر محمدخانی، رضا حسن زاده، مجید نامجومطلق، سیروس قایقران، مرتضی کرمانی، کریم باوی و صمد مرفاوی در دوران حضور او در فوتبال ایران چهره کرده و به آینده فوتبال ایران معرفی شدند.
پرویز دهداری در آخرین ساعات روز ذوم آذرماه سال 1371 به علت مشکلات کلیوی درگذشت و نامش بر اریکه اخلاق و اصولگرایی در فوتبال ایران باقی ماند. یادش گرامی و راهش پررهرو باد.