تاریخ نگاران، پس از سنگ تراشی ، سبدبافی با رشتههای گیاهی را کهنترین صنعتی میدانند که انسان با آن آشنا شده است و نمونههای حصیر یافت شده در عراق، که احتمالا ً متعلق به ۵۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح است بازگو کننده قدمت حصیر بافی است.
در مناطق عرب نشین به علت فراوانی درختان نخل، هنر صنعت حصیر بافی به موازات شغل کشاورزی رواج یافته است و انواع سبدها، محصولات کاربردی و زیراندازها با کاربرد نوارهای تهیه شده از برگ درخت خرما تولید میشود. مروزه محصول حصیرخوزستان به عنوان یک هنر صنعت در اغلب مناطق ایران شناخته شده است.
در بافت محصول حصیر خوزستان، رشتههای خوص (برگهای جوان درخت خرما) به تناوب از زیر و روی یکدیگر میگذرند و در اثر پیوستگی و درگیری آنها با یکدیگر، نوعی حصیر نازک تولید میشود.
