سه رباعی از بنده

به نام خدا

.

رباعی اول 

گل در رهِ ما گشت پدیدار نگار

آورد به همراه پیامی ز بهار 

گفتا که نترسید ز دوری ز فراق

تا نیست به دل های شما مکر و غبار 

.

رباعی دوم

از نور خدا قلب شما پر ز فروغ 

وان نفس شما بی گنه و ننگ و دروغ 

باشد که ز آن نور بسی یاد کنیم

هرچند که باشد سرِ ما گرم و شلوغ

.

رباعی سوم

آمد به زمانی که نهان بود مسیر 

وین قلب به آز و ز گناهان چو اسیر

از بند رهانید مرا نور عزیز

این چشم به او گشت ز کوری به بصیر

​​​​​​