طرفداری | با پایان نیم‌فصل اول لیگ برتر فوتبال ایران در سال 1403، تیم استقلال تهران در شرایطی بحرانی قرار گرفت که به شکست‌های پر سر و صدایی دست یافت. یکی از اتفاقات جنجالی این فصل، اخراج جواد نکونام از سرمربیگری استقلال بود. این اخراج پس از دو شکست سنگین برای تیم آبی‌پوش پایتخت رقم خورد؛ نخستین شکست در لیگ نخبگان آسیا مقابل تیم السد قطر و دومین شکست در دربی 104 تهران مقابل پرسپولیس.

جواد نکونام که در ابتدای فصل با قول قهرمانی و وعده رقابت برای عنوان قهرمانی لیگ برتر به هواداران استقلال وعده داده بود، نتوانست انتظارات را برآورده کند. تیم استقلال در ابتدای فصل به شدت نوسان داشت و نتایج ضعیفی در لیگ و لیگ نخبگان آسیا گرفت. شکست در برابر تیم‌هایی همچون السد قطر که به عنوان رقیب اصلی در لیگ قهرمانان شناخته می‌شود، اعتماد به نفس بازیکنان را زیر سوال برد.

اما مهم‌ترین ضربه به جواد نکونام در دربی 104 تهران وارد شد؛ جایی که استقلال با وجود شروع خوبی که داشت، در برابر پرسپولیس شکست خورد و این شکست به‌طور خاص فشار زیادی را به سرمربی تیم وارد کرد. هواداران استقلال که پیش از این از عملکرد نکونام حمایت می‌کردند، حالا نسبت به عملکرد او در هدایت تیم به شدت ناراضی بودند.

پس از اخراج جواد نکونام، این سوال مطرح شد که استقلال چگونه می‌تواند بحران خود را پشت سر بگذارد. مدیران باشگاه استقلال در تلاش برای بازسازی تیم و پیدا کردن جانشینی مناسب برای سرمربی قبلی بودند که با موسیمانه به توافق رسیدند اما سرمربی آفریقایی هم با باشگاه فسخ کرد تا استقلالی‌ها به بوژوویچ پناه ببرند.

قسمت اول؛ اخراج سال 1403