شعری از بنده (ستایش)

به نام خدا 

.

قالب:غزل

.

از بهر او فغانم ، دنیای من جهانم 

چون روی او ندیدم ، پیدای بس نهانم

.

ای دوست با کمالی ، زیبای پر جمالی

یکتای بی مثالی ، ای مهر آسمانم

.

از جنس اعتقادی ، زیبا چو اعتمادی 

بر زخم دل ضمادی ، تنها تویی بیانم 

.

دورم ز این دگر ها ، امّا و این اگر ها

تهدید و این وگر ها ، با عشق پر توانم 

.

بر خویش استواری ، بر بودن اعتباری 

پر مهر و اقتداری ، در وصف بی زبانم 

.

بر مردمان پناهی ، دوری ز هر تباهی

هم سانِ تکیه گاهی ، دور از تو شد خزانم 

.

زیبا چو خواب و رویا ، برتر ز هر دو دنیا

عالی تر از ثریّا ، مقصود و آرمانم 

.

ماکان ز هر کجا گفت ، از درد و از شفا گفت

تنها تو را ثنا گفت ، من هم ز عاشقانم