اختصاصی طرفداری | پس از پشت سر گذاشتن یک فصل بدون دستاورد دیگر، میکل آرتتا خیلی زود دست به کار شده تا با تکمیل نقاط ضعف تیمش، در فصلی بسیار سرنوشت‌ساز، سرانجام تیمش را به موفقیتی مهم و ملموس برساند.

دشتِ اول آرتتا در فصل نقل و انتقالات تابستانی، احتمالا مارتین زوبیمندی، هافبک تدافعی و میانی رئال سوسیداد، باشد. جایی که به اعتقاد بسیاری از منابع معتبر، انتقال او به آرسنال با مبلغی قابل توجه تمام شده است. در این بین اما اخباری مبنی بر علاقه ژابی آلونسو، سرمربی جدید رئال مادرید، به این بازیکن شنیده می‌شود و همین مساله باعث شده تا شک و تردیدهایی درباره علاقه زوبیمندی برای بازی در رئال مادرید در برخی منابع منتشر شود.

از اخبار نقل و انتقالاتی که عبور کنیم، به مباحث جدی و فنی می‌رسیم. جایی که قصد دارم به طور مفصل از لحاظ فنی درباره زوبیمندی صحبت کنم و با بیان ویژگی‌های فنی و نقاط قوت و ضعف این بازیکن، به شما بگویم که از بین دو باشگاه اصلی هوادار این بازیکن، کدام تیم می‌تواند برای او مناسب‌تر باشد. در هر صورت بازیکنی که دو سرمربی مدرن و مهم این روزهای دنیای فوتبال به جذب او علاقه دارند، حتما از لحاظ فنی بازیکن قابل بحثی است و بحث فنی درباره او نمی‌تواند خالی از لطف باشد.

بحث فنی را با مهم‌ترین نقطه قوت زوبیمندی و در اصل، تخصص او در زمین مسابقه، آغاز می‌کنیم. جایی که هافبک اسپانیایی در پست شماره شش و در مرکز زمین، همواره در حال درخشش است و هافبک های کمی در سطح اول فوتبال اروپا مانند او وجود دارند. به تصویر زیر دقت کنید که آن را از گروه فنی دوازده استخراج کرده‌ام. تصویری که وضعیت زوبیمندی را از لحاظ چهار داده فنی پیشرفته تدافعی، در مقایسه با دیگر هافبک‌های میانی هم پست او در لالیگا نشان می‌دهد. 

وضعیت بسیار جالب توجه است. می‌بینیم که زوبیمندی در هر چهار داده، از بهترین هافبک های میانی محسوب می‌شود. از حیث داده درصد موفقیت نبردهای یک در برابر یک تدافعی (Defending 1v1%) زوبیمندی از بهترین هافبک های میانی موجود در بازار است و بازیکنان کمی از این حیث مانند او وجود دارند. همین اندازه از مهارت را در او از حیث داده فنی درصد تکل موفق نیز می‌بینیم. زوبیمندی همچنین از لحاظ بازپس گیری مالکیت توپ از حریفان و همچنین مجموع تمام کنش‌های تدافعی موفق (از جمله قطع توپ، دفع توپ و ...) نیز از بهترین هافبک های میانی در فصل گذشته بوده (تمامی داده‌ها بر اساس مالکیت توپ حریف مقداردهی شده‌اند و از این لحاظ با «آمارهای تدافعی آماتور» کاملا متفاوت هستند).

تحلیل مجموع این چهار داده به ما می‌گوید که زوبیمندی یک متخصص بازی بدون توپ است. یعنی زمانی که حریف مالک توپ باشد، او می‌تواند بهترین عملکرد خود را در زمین مسابقه ارائه دهد. دیدیم که در تمامی کنش‌های تدافعی و انواع مختلف کنش‌های بازی بدون توپ، او یک سرآمد است و میانه میدان را تبدیل به مکان امن خود کرده است. برای درک بهتر این موضوع، به نقشه فنی زیر نیز دقت کنید که از گروه فنی دوازده استخراج کرده‌ام. نقشه فنی که موقعیت مکانی و تعداد کنش‌های تدافعی رخ داده توسط زوبیمندی را در مقایسه با دیگر هافبک‌های میانی لیگ اسپانیا نشان می‌دهد. هر چه تعداد این کنش‌ها نسبت به میانگین لیگ در یک موقعیت مکانی مشخص بیشتر باشد به ترتیب با واژه‌های «استثایی»، «عالی»، «خوب»، «میانگین» و «کمتر از میانگین» مقداردهی می‌شود.

وضعیت بسیار معنادار است. می‌بینیم که تقریبا در تمامی موقعیت‌های مکانی زمین (به غیر از دو نقطه در زمین حریف) عملکرد زوبیمندی از حیث کنش‌های تدافعی در مقایسه با دیگر هافبک‌های میانی، بهتر بوده. درون باکس خودی و دو «Half-Space» (توضیح مفصل فنی) او «عالی» عمل کرده که به خوبی نقش او را در بازی بدون توپ در مکان‌های مختلف نشان می‌دهد. او همچنین در نیمه زمین حریف نیز به جز دو مکان مشخص، عملکردی «خوب» داشته که بیانگر شعاع حرکتی وسیع این هافبک میانی در انجام کنش‌های تدافعی است.

به یک نقشه فنی دیگر نیز که مکمل نقشه قبلی است، دقت کنید که باز هم از گروه فنی دوازده آن را استخراج کرده‌ام. نقشه‌ای که این بار مربوط به داده بازپس‌گیری توپ می‌شود.

شرایط بسیار مشابه نقشه قبلی است با این تفاوت که او این بار در باکس خودی «استثنایی» عمل کرده و توپ‌های زیادی را نسبت به دیگر هافبک ‌های میانی توانسته از حریفان در باکس خودی پس بگیرد. مسئله‌ای بسیار مهم و قابل توجه درباره بازیکنی که می‌تواند در امور تدافعی کمک حال هر خط دفاعی با هر کیفیتی باشد.

اما وضعیت زوبیمندی در بازی همراه با توپ به عنوان یک هافبک میانی تدافعی چگونه است؟ زوبیمندی در بازی همراه با توپ نیز نقاط قوت و ضعف خود را دارد و حقیقت ماجرا این است که او یک متخصص ذاتی بازی با توپ نیست گرچه در بعضی پارامترها می‌تواند همراه با توپ نیز به آرسنال کمک کند. برای شروع بحث در این مورد به تصویر زیر دقت کنید که از گروه فنی دوازده استخراج کرده‌ام و وضعیت زوبیمندی را از حیث پنج داده فنی پیشرفته که مربوط به بازی با توپ می‌شود، نشان می‌دهد.

به شکلی جالب توجه می‌بینید که زوبیمندی تقریبا در تمامی داده‌ها عملکردی کمتر از میانگین لیگ داشته. چه از لحاظ دادن پاس‌های خلاقانه، چه از لحاظ دادن پاس‌های مهم در یک سوم تهاجمی، چه از لحاظ ارسال سانتر موثر و چه از لحاظ مجموع پا‌س‌های داده شده بر حسب xT (توضیح مفصل فنی). تنها داده‌ای که او فراتر از میانگین لیگ عمل کرده مربوط به داده ارسال پاس به یک سوم تهاجمی (بر حسب xT) است.

تحلیل این وضعیت به ما چه می‌گوید؟ مارتین زوبیمندی همراه با توپ از آن دسته هافبک‌ میانی‌هایی نیست که از عقب زمین بتواند معجزه کند و تمام ریتم تیم را در بازی همراه با توپ به عهده گیرد. توانایی‌های زوبیمندی همراه با توپ متوسط است چه در عقب زمین به عنوان یک هافبک تدافعی و چه حتی جلوتر به عنوان یک هافبک میانی در نیمه زمین و همچنین یک سوم تهاجمی. اما نکته‌ای که نقطه قوت او در بازی با توپ محسوب می‌شود و اتفاقا می‌تواند به تیمی همچون آرسنال نیز کمک کند، توانایی او در دادن‌ پاس‌های مختلف به مقصد یک سوم تهاجمی است (Passes into third). جایی که می‌بینیم او بهتر از میانگین لیگ عمل کرده و اتفاقا توانایی خوبی نیز در انجام آن دارد. زوبیمندی تحت فشار به خوبی توپ را می‌گیرد و این توانایی را دارد تا خارج از یک سوم تهاجمی، پاس‌های مختلفی را به مقصد یک سوم تهاجمی ارسال کند. حالا این پاس‌ها هم می‌تواند به خوبی تیم را از عقب زمین از فشار حریف خارج کند و هم می‌تواند حتی تبدیل به یک پاس مهم در راستای نزدیک شدن به موقعیت گلزنی در یک سوم تهاجمی باشد.

برای درک بهتر این توانایی زوبیمندی به نقشه فنی زیر دقت کنید که آن را نیز از گروه فنی دوازده استخراج کرده‌ام. نقشه فنی موقعیت مکانی پاس‌های مربوط به زوبیمندی را نشان‌ می‌دهد که در کمتر از 5 ثانیه تبدیل به ضربه‌ای به سمت دروازه حریفان توسط دیگر بازیکنان شده. مطابق نقشه‌های فنی قبلی در مقایسه با دیگر هافبک‌های حاضر در لالیگا این پاس‌ها از لحاظ مقدار رخ دادن به ترتیب با واژه‌های «استثایی»، «عالی»، «خوب»، «میانگین» و «کمتر از میانگین» مقداردهی شده‌اند.

اوضاع بسیار حائز اهمیت است. می‌بینیم که مطابق توضیحات داده شده تنها نقطه‌ای که زوبیمندی موفق شده بیشتر از میانگین لیگ در آن موقعیت‌سازی کند، در عقب زمین و منطقه موسوم به پست شماره شش است. یعنی همان جایی که اتفاقا بسیار به کار تیمی همچون آرسنال می‌آید. موقعیت مکانی که آرتتا می‌تواند خیلی سریع با استفاده از زوبیمندی، تیمش را از فشار خارج کند و راهی یک سوم تهاجمی کند.

اکنون با توجه به توضیحات مفصل فنی ارائه شده، از بین رئال مادرید و آرسنال، کدام تیم به این هافبک بیشتر نیاز دارد؟ رئال مادرید همین حالا دو هافبک میانی به نام های شوامنی (توضیح فنی درباره سبک بازی) و کاماوینگا (توضیح فنی درباره سبک بازی) در اختیار دارد که ویژگی‌های خوبی در بازی همراه با توپ و بدون توپ دارند. کاماوینگا در بازی بدون توپ کیفیتی شبیه به زوبیمندی دارد و شوامنی نیز در بازی همراه با توپ از زوبیمندی تواناتر است. در عین حال آن‌ها هافبک باکیفیت دیگری همچون والورده را نیز در اختیار دارند که می‌تواند دست آلونسو را برای انتخاب‌های بیشتر و متنوع‌تر باز کند.

در نقطه مقابل اما آرسنال با رفتن جورجینیو، تنها دو هافبک میانی قابل اتکا در اختیار دارد که هنوز تکلیف یک هافبک به نام توماس پارتی نیز برای فصل بعد مشخص نشده. حتی در صورت ماندن پارتی نیز با توجه به اینکه آرتتا با دو هافبک در مرکز زمین پشت مارتین اودگارد بازی می‌کند، باز هم او حداقل به یک هافبک میانی طراز اول دیگر نیاز دارد. زوبیمندی ویژگی‌هایی دارد که می‌تواند انعطاف بیشتری را به خط میانی آرسنال ببخشد چه از لحاظ بازی بدون توپ و چه از لحاظ بازی همراه با توپ و توانایی در پیشبرد تیم به یک سوم تهاجمی.

به نظر می‌رسد که برای آرسنال خرید زوبیمندی بسیار ضروری‌تر از رئال مادرید می‌تواند باشد. میکل آرتتا احتمالا به فصلی سرنوشت‌ساز در دوران حرفه‌ای خود به عنوان سرمربی پا می‌گذارد و داشتن حداکثر کیفیت و عمق در ترکیب، می‌تواند احتمال موفقیت او را بیشتر کند. هواداران آرسنال بعید است بیشتر از یک فصل دیگر برای آرتتا صبر کنند و بر خلاف باور عمومی، اتفاقا خرید یک هافبک تدافعی و میانی، برای موفقیت این تیم بسیار ضروری خواهد بود.

*داده‌های فنی پیشرفته و نقشه‌های فنی پیشرفته از گروه فنی دوازده (12) استخراج شده است.