شعری از بنده (ستایش)

به نام خدا

قالب: غزل 

وزن:هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف

.

در نزد تو بودن رهِ زیبا و صواب است

زان بودنِ تو بر همه پرسش چو جواب است

.

هر قطره‌ی باران همه گل های بهاران 

هر سبزه‌ی خوش رو به وجودِ تو کتاب است

.

از نور تو روشن شده این عالمِ خاکی 

بی مهر تو دنیا به چه ماند ؟ چو سراب است

.

ای آنکه مداوم مدد و یاورِ مایی 

یاری برسان در دلِ ما رنج و عذاب است

.

هرکس که ثنایت بکند خیر ببیند 

هر شخص که عصیان بکند خانه خراب است

.

اسمای تو بس نیک چو نامِ گلِ سوسن

وین یادِ تو خوش بر همه چون بوی گلاب است

.

کذب است که گویند نهانی تو ز مردم

بر قلب هویدا شده‌ای چشم حجاب است

.

ماکان که گنه کار و نگاهش به شفیع است

مشتاق به دیدارِ تو در روز حساب است

.