سالزبورگ یکی از تیم های زیر نظر برند ردبول ستاره های قدرتمندی به دنیا فوتبال معرفی کرد که نسل حال آیندگان تیم ها را می سازند.
اگر، نمیفروخت؟
اگر سالزبورگ ستارههای کلیدیاش را نمیفروخت، قطعاً از نظر کیفیت و ثبات نتایج در لیگ و اروپا وضعیت بسیار قدرتمندتری داشت. این تیم بهخاطر فروش استعدادهای درخشان مثل هالند، اوپامکانو و منامینو همیشه در حال ساختن بازیکنان جدید است و همین سیاست باعث میشود هر سال چند پله بالاتر برود، اما اگر ستارهها میماندند این تیم توانایی ارائه بازیهای درخشانتر و رفتن عمیقتر در لیگ قهرمانان اروپا را داشت.
با بازیکنان ثابت، سالزبورگ میتوانست مالکیت و انسجام تاکتیکی بهتری پیدا کند، و با سیستم پرسینگ فشرده و ضدحمله سریعش مثل بمب عمل کند. اما همین انتقالهای دائمی، سرمایهسازی اقتصادی و توسعه بازیکنان نوظهور را برای باشگاه تضمین میکند و باعث شده آنها یکی از بهترین کارخانههای استعدادیابی جهان باشند.
پس کل ماجرا یک معاملهٔ برد-برد است: اگر ستارهها نمیرفتند عملکرد فنی بهتر میبود، اما فروش آنها منابع مالی و موقعیت توسعه جوانان را حفظ کرده. یک رویکرد کسبوکارهای فوتبالی مدرن و خلاقانه!
نگاهی به واقعیت
Red Bull سالزبورگ از فروش ستارههایش یک بزنگاه مالی فوقالعاده داشته، به طوری که از سال ۲۰۱۸ تاکنون نزدیک به ۵۰۰ میلیون یورو فقط از فروش بازیکنان کسب کردهاند!
این سود خالص حدود ۲۷۲ میلیون یورو بوده چون خریدهایشان هم بسیار کمهزینه بوده (مثلاً بیشترین مبلغ پرداختی فقط ۱۳ میلیون یورو بوده). بازیکنانی مثل أرلینگ هالند، نابی کیتا، سادیو مانه و دومینیک زیبوسلای را با قیمتهای پایین خریدند و با چند برابر قیمت فروختند.
این مدل «خرید استعدادهای ناشناخته، توسعه و فروش با سود بالا» باعث شده باشگاه سالزبورگ به کارخانه استعدادهای فوتبال اروپا تبدیل شود و همزمان در لیگ اتریش همیشه قهرمان باشد و در اروپا هم عملکرد خوبی داشته باشد. سود حاصل از فروشها در زیر ساختها، آکادمی و تحلیل دادهها سرمایهگذاری میشود تا چرخه موفقیت حفظ شود.
پس با فروش ستاره ها، سالزبورگ نه تنها سود مالی عالی برده، بلکه اعتبارش بهعنوان یک باشگاه قدرتمند و مربیساز هم افزایش یافته.
