طرفداری | روبرتو روخاس (Roberto Rojas) زاده هشت اوت 1957 در شهر سانتیاگوی شیلی است و در پست دروازهبان بازی میکرد. خانواده او در ورزشگاه سن لوئیس در زمینی متعلق به بیمارستان دل سالوادور زندگی میکردند. مادر روبرتو، رختشوی ورزشگاه و پدرش، سرایدار آنجا بود. او از کودکی به همراه بچههای محله خود مشغول به بازی فوتبال بود اما در دوران تحصیل در مدرسه به بسکتبال نیز علاقهمند شد. در یکی از مسابقات محلی بود که سنگربانی روخاس مورد توجه یکی از مدیران باشگاه دپورتس آویاسیون قرار میگیرد و او در سال 1976، دروازهبان سوم تیم اصلی آنها میشود. او تا سال 1981 در آویاسیون، تیمی که متعلق به نیروی هوایی شیلی بود، حضور داشت و در 77 بازی به میدان رفت. در روزهای حضور در آویاسیون، عکس او با نماد نیروی هوایی که یک کرکس زنده بود، او را به «ال کندور» یا «کرکس» مشهور کرد.
در سال 1982، این سنگربان اهل سانتیاگو راهی کولوکولو، باشگاه افسانهای کشور شیلی شد و قرار بود تا جایگزینی برای سنگربان مشهور این باشگاه یعنی ماریو اوسبن باشد. قهرمانی در سالهای 1983 و 1986 لیگ برتر شیلی و 1982 کوپا شیلی یا جام حذفی این کشور، از افتخارات مهم روخاس در کولوکولو بود. چابکی جسمی و تصمیمات درست لحظهای او در کولوکولو، او را به یکی از بهترینهای آمریکای جنوبی تبدیل کرد. او رهبری کل خط دفاعی تیمش را برعهده داشت و به خوبی از پس سازماندهی آن برمیآمد. افزایش شهرت روخاس در شیلی باعث شد تا پیشنهاداتی از سوی رئال و اتلتیکو مادرید به سوی او روانه شود و حتی میشل پرودوم، دروازهبان مشهور بلژیکی نیز لب به تحسین از او بگشاید. ادامه درخشش در مسابقات داخلی شیلی و لیبرتادورس باعث شد تا روخاس، پس از ثبت 136 بازی در ترکیب کولوکولو، این باشگاه را در سال 1987 به مقصد سائوپائولو ترک کند. او تا سال 1989 در سائوپائولو حضور داشت و پس از 17 بازی در ترکیب این باشگاه، به دلیل محرومیت فوتبالی خود، مجبور به خداحافظی از دنیای فوتبال شد. افتخارات روخاس در برزیل شامل دو قهرمانی در پائولیستا و یک جام حذفی بود.
روخاس در دهه هفتاد میلادی، عضوی از تیمهای پایه شیلی بود و در خط دروازه برای آنها به میدان میرفت. نخستین بازی ملی او برای رده بزرگسالان کشورش، دیدار برابر آرژانتین در سال 1983 بود. او سپس عضوی از تیم ملی شیلی در کوپا آمریکای 1985 شد و پس از عدم حضور در بازی نخست، در سه بازی بعدی به سه کلینشیت رسید و جام را بدینگونه به پایان رساند. او شیلی را در مسابقات انتخابی جام جهانی 1986، همراهی کرد اما در آخرین مرحله این رقابتها، شاهد شکست کشورش برابر پاراگوئه بود. او در هشت بازی رقابتهای مقدماتی جام جهانی به دو کلینشیت رسیده بود. بهترین نمایش روخاس در رده ملی به کوپا آمریکای 1987 بازمیگردد. او پس از یک پاس گل در دومین بازی این تورنمنت برابر برزیل، کاپیتان شیلی در دو بازی نیمه نهایی و فینال بود اما نتوانست به افتخاری بیش از نایب قهرمانی تورنمنت برسد. او در سه بازی کوپا آمریکای 1989 نیز به میدان رفت و به یک کلینشیت رسید.
روخاس که در اوج فوتبالش قرار داشت، بسیار اشتیاق داشت تا به همراه شیلی راهی جام جهانی 1990 شود و برای نخستین بار در این تورنمنت بازی کند. شیلی پس از دو برد و یک تساوی برابر برزیل، در بازی برگشت برابر سرزمین قهوه، نیاز ضروری به پیروزی داشت. در حالی که برزیلیها در این مسابقه با دو گل از رقیبشان پیش افتاده بودند، پرتاب منور به زمین چمن از سوی یکی از تماشاگران، باعث شد تا فکری جدید برای پیروزی در این مسابقه به ذهن روخاس برسد. او به بهانه این که منور به زمین پرتاب شده، خود را با یک چاقویی که در دستکش خود پنهان کرده بود، زخمی کرد و بدین گونه، آسیبدیدگیاش در اثر حمله برزیلیها را شبیهسازی کرد تا با این ترفندش، داور را مجاب به لغو بازی کند. با این ترفند، شیلی که با شکست خود در آستانه حذف از جام جهانی قرار داشت، شانس پیروزی 0-3 در کمیته انضباطی و صعود به جام جهانی را پیدا میکرد. با این وجود، مسئولان فیفا، توانستند حقه روخاس را تشخیص دهند و با استفاده از دوربینهایی که در حال ضبط صحنه پرتاب منور بودند، متوجه عدم برخورد منور به سنگربان شیلیایی شدند.
اثبات تخلف روخاس باعث شد تا فیفا او را به محرومیت مادامالعمر از دنیای فوتبال محکوم و شیلی را از حضور در جامهای جهانی سالهای 1990 و 1994 محروم کند. هر چند که بعدها محرومیت شیلی از جام جهانی 1994 لغو شد اما روخاس پس از سالها تحمل سرزنش و مصیبت اشتباه، در سال 2001، توسط فیفا بخشیده شد. این اتفاق باعث شد تا سال 1989، پایان فوتبال حرفهای روخاس در 32 سالگی شود و او با 34 بازی و 15 کلینشیت در رده ملی، فوتبال را به اتمام برساند. روخاس که در سائوپائولو حضور داشت، مجبور به پایان دوره فوتبال باشگاهی در برزیل شد. این واقعه بعدها به دلیل رخدادنش در ورزشگاه ماراکانا به «رسوایی ماراکانازو» مشهور شد. نکته جالب درباره این واقعه آن است که زنی که این منور را به زمین پرتاب کرده بود، پس از مدتی به عنوان یک مدل تبلیغاتی آتشافروز در نشریات مختلف فعالیت میکرد. این سنگربان در سال 1993، با درخواست تله سانتانا به عنوان مربی دروازهبانها به سائوپائولو بازگشت و با مربیان مختلفی در این باشگاه تا سال 2004 همراهی کرد. او سپس به مدت 49 بازی سرمربی سائوپائولو در سال 2003 شد و پس از جدایی از این باشگاه، در ایتویویابا به عنوان سرمربی و در رسیفه به عنوان مربی دروازهبان کار کرد. روخاس که در تیم منتخب کوپا آمریکای 1987 قرار گرفته بود، سابقه آزمایش مثبت دوپینگ در دیدار دوستانه سال 1984 کشورش برابر انگلستان را دارد؛ اتفاقی که باعث شد تا او از حضور در المپیک 1984 لس آنجلس محروم شود. این تست به دلیل مصرف دکادورابولین مثبت شد.
در میان دو نیمه بازی بود که یک چاقوی جراحی را از پزشک تیممان گرفتم و زیر پیراهنم پنهان کردم. منور هرگز به من برخورد نکرد اما من به درون دود آن غلتیدم و با چاقو، خراشی را روی صورتم ایجاد کردم. این کار من برای شیلی بود و نه دریافت پول. برای چند ماه نمیتوانستم عواقب کارم را کاملاً درک کنم. بعد از چهار ماه، ناامیدی و عذاب وجدان من شروع شد.
