طرفداری | روبرتو دی متئو (Roberto Di Matteo) زاده 19 می 1970 در شهر شافهاوزن سوئیس است. او در پستهای هافبک مرکزی، هافبک دفاعی و هافبک راست بازی میکرد. والدین روبرتو، اهل آبروتزوی ایتالیا، در نزدیکی شهر پسکارا بودند و برای زندگی کاری بهتر به سوئیس مهاجرت کرده بودند. روبرتو فوتبالش را از باشگاه شهر زادگاهش یعنی شافهاوزن شروع کرد و در سال 1988 به تیم اصلی آن رسید. 13 بازی در فصل 88-1987، چهار بازی در فصل 89-1988، 17 بازی در فصل 90-1989 و 15 بازی در فصل 91-1990، حاصل کار دی متئو در نخستین باشگاه حرفهایاش بود. او در سال 1991 به باشگاه افسی زوریخ منتقل شد و توانست در بالاترین سطح فوتبال سوئیس بازی کند. او با تک گل سه امتیازی برابر لوزرن در هفته 14، محبوبیت بالایی در بین طرفداران زوریخ پیدا کرد و توانست در پایان فصل به آمار 34 بازی و شش گل برسد. دی متئو در سال 1992، بار دیگر تیمش را عوض کرد و این بار در آرائوی سوئیس بازی کرد. حضور در 32 بازی و گلزنی برابر لوگانو، حاصل فصلی بود که دی متئو به همراه آرائو به قهرمانی لیگ برتر سوئیس رسید. یکی از ستارههای درخشان این فصل، دی متئو بود که توانست با هوش تاکتیکی خود و قدرت بازیخوانیاش، این تیم سوئیسی را به قهرمانی مهمی برساند.
بالاخره زمان آن رسید که دی متئو، قدم مهمی در راه پیشرفت فوتبالیاش بردارد. او در سال 1993، با مبلغی معادل 1.7 میلیون یورو راهی لاتزیو شد تا نخستین تجربهاش در سطح بالای فوتبال اروپا را داشته باشد. دینو زوف، سعی داشت تا از این استعداد سوئیسی-ایتالیایی، نهایت استفاده را ببرد و در هفته نخست سریآ و دیدار برابر فوجیا، برای نخستین بار او را به زمین بازی فرستاد. گلزنی برابر آتالانتا، رجیانا و پیاچنزا، به همراه گل پیروزیبخش دقیقه 90 در هفته 22 برابر اینتر، از مهمترین لحظات دی متئو در فصل نخست همکاریاش با لاتزیو بود. در فصل 95-1994، دی متئو عملکرد خوبی را در جام یوفا داشت و به همراه تیمش تا مرحله یکچهارم نهایی پیشروی کرد. او در سریآ و دیدار برابر یوونتوس گلزنی کرد و آمار 42 بازی، یک گل و یک پاس گل را به ثبت رساند. این بازیکن در این فصل با زدنیک زمن، مربی تهاجمیپسند لاتزیو همکاری موفقی را داشت اما در فصل سوم، ادامه همکاری با وجود درخشش دی متئو، به اختلافاتی منتهی شد. 38 بازی، دو گل و یک پاس گل، حاصل کار روبرتو در فصل 96-1995 بود. این بازیکن در لاتزیو، ستون مرکز خط هافبک تیمش شده و سرعت و ریتم بازی آنها را در دست گرفته بود. ادامه اختلافات این هافبک ایتالیاییالاصل با زمن باعث شد تا او راه جدایی را در پیش گیرد و با 4.9 میلیون پوند راهی چلسی شود.
نخستین بازی دی متئو با پیراهن چلسی به هفته نخست لیگ برتر انگلستان برابر ساوتهمپتون بازمیگردد. او در دومین بازی خود برابر میدلزبورو با شوت از راه دور خود، گل زیبایی را به ثمر رساند و تیمش را با همین تک گل به سه امتیاز بازی رساند. ادامه کار روبرتو در چلسی شامل گلزنی در برابر تیمهایی مثل لستر، تاتنهام (رفت و برگشت)، لیورپول، ساندرلند و اورتون میشد. چلسی به همراه این هافبک اهل شافهاوزن خود راهی فینال جام حذفی انگلستان شد تا گل زودهنگام این بازیکن، مقدمهای برای قهرمانی آبیپوشان لندن در این تورنمنت شود. 44 بازی، 9 گل و دو پاس گل، آمار قابل قبول دی متئو در نخستین فصل همکاریاش با چلسی بود. در فصل 98-1997، چلسی به قهرمانی لیگ کاپ و جام برندگان اروپا رسید. سهم دی متئو در این قهرمانیها، گلزنی در نیمه نهایی و فینال لیگ کاپ برابر آرسنال و میدلزبورو و گلزنی در مرحله نخست و یکچهارم نهایی جام برندگان برابر اسلوان براتیسلاوا و رئال بتیس بود. 44 بازی، 10 گل و پنج پاس گل در این فصل برای این بازیکن به ثبت رسید.
پس از ثبت 46 بازی، سه گل و سه پاس گل در فصل 99-1998، دی متئو بار دیگر با چلسی در فینال جام حذفی، این بار در فصل 00-1999 حضور یافت. او در فینال سال 2000 میلادی، تک گل پیروزیبخش چلسی در دیدار برابر استون ویلا را به ثمر رساند تا بار دیگر، نقش مهمی در جامآوری چلسی داشته باشد. 31 بازی، چهار گل و دو پاس گل در این فصل به کارنامه دی متئو افزوده شد. در حالی که فصل 01-2000، با 10 بازی و یک پاس گل از این بازیکن سپری میشد، او در بازگشت به سوئیس، به منظور دیدار برابر سنت گالن در جام یوفا، دچار اتفاق شومی شد که فرجامی چون پایان فوتبالش را در پی داشت. برخورد شدید دنیل ایمهوف با دی متئو در این مسابقه، باعث شد تا این هافبک سوئیسی-ایتالیایی، دچار مصدومیتی شدید شده و در دقیقه 32 بازی، جایش را به ساموئله دلابونا بدهد. شکستگی پای دی متئو از سه ناحیه به سه عمل جراحی طاقتفرسا منتهی شد و ادامه این روند، منجر به آسیب به عصبهای این بازیکن و در ادامه بیحسی پای چپش شد. نتیجه تلاش پزشکان در این مقطع، پایان فوتبال دی متئو بود و او در دومین ماه سال 2002 میلادی، رسماً از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.
با وجود تولد در سوئیس، ریشههای ایتالیایی دی متئو، آنقدر محکم بود تا او قید بازی در تیم ملی سوئیس را زده و پیراهن لاجوردی را برتن کند. نخستین بازی دی متئو برای تیم ملی ایتالیا، دیدار سال 1994 این کشور برابر کرواسی بود. ابتدا، این بازیکن در لیست تیم ملی ایتالیا برای یورو 1996 قرار گرفت اما فقط در دو بازی این جام به میدان رفت. دی متئو، شانس حضور در جام جهانی 1994 را داشت اما به دلیل مصدومیت آرنج، از حضور در ایالات متحده آمریکا محروم شد. با این وجود، جام جهانی 1998، سکویی مناسب برای درخشش این هافبک جامآور چلسی در صحنه ملی بود. او فقط در دو بازی نخست ایتالیا در جام جهانی 1998 به میدان رفت و در سایر مسابقات تا مرحله یکچهارم نهایی، نیمکتنشین شد. پس از جام جهانی 1998، این بازیکن دیگر در پیراهن لاجوردی دیده نشد تا بازی برابر کامرون در این جام، آخرین بازی ملی دی متئو باشد. او با آمار 34 بازی، دو گل و دو پاس گل، ماجراجویی ملیاش را به پایان رساند. گلهای ملی دی متئو برابر تیمهای ملی لهستان و اسلواکی به ثمر رسید. دی متئو با شوتهای از راه دور، گلهای منجر به فتح جام و قدرت بازیخوانیاش در میان فوتبالدوستان مشهور بود. هوش تاکتیکی دی متئو، پس از بازنشستگی تلخاش به کمک او آمد و یارای عرصه مربیگریاش شد. دی متئو پس از شروع مربیگری با میلتون کینزدانز و ادامه با وست برومویچ، دستیار آندره ویلاس بواس در چلسی شد تا پس از اخراج این مربی، چلسی را به نخستین قهرمانیاش در لیگ قهرمانان اروپا برساند. دی متئو ثابت کرد که حضورش در چلسی با فتح جام برابر است. او در ادامه مربیگری، حضور در شالکه، استون ویلا و چونبوک موتورز کره جنوبی را تجربه کرد.
