| مجلس اخیراً لایحه اصلاح قانون پولی و بانکی کشور را به تصویب رساند که بر اساس آن، چهار صفر از واحد پول ملی حذف میشود. این تصمیم که پس از سالها بحث و بررسی به سرانجام رسید، با هدف سادهسازی مبادلات، بهبود وجهه پول ملی و کاهش هزینههای مرتبط با چاپ و نگهداری اسکناس دنبال میشود. با این حال، کارشناسان اقتصادی نظرات متفاوتی درباره اثربخشی و چالشهای پیش روی این طرح ارائه کردهاند. |
جزئیات مصوبه و زمان بندی اجرا:
بر اساس مصوبه مجلس، واحد پول ملی ایران همچنان "ریال" باقی میماند، اما هر "ریال جدید" معادل ۱۰۰۰۰ ریال فعلی خواهد بود. همچنین، واحد خرد جدیدی به نام "قِران" تعریف شده که هر ریال جدید برابر با ۱۰۰ قِران است. فرآیند اجرایی این طرح شامل دو فاز اصلی است: یک دوره دوساله برای آمادهسازی زیرساختهای لازم توسط بانک مرکزی و پس از آن یک دوره گذار سهساله که طی آن ریال جدید و ریال جاری به طور موازی در گردش خواهند بود. در پایان دوره گذار، تنها ریال جدید و اجزای آن (قِران) اعتبار خواهند داشت.
دلایل و اهداف حذف صفرها:
مسئولان بانک مرکزی و موافقان این طرح، دلایل متعددی را برای ضرورت حذف چهار صفر مطرح کردهاند:
-
سادهسازی محاسبات و مبادلات: تورم بالا در دهههای اخیر منجر به افزایش بیرویه ارقام در مبادلات روزمره شده بود که پیچیدگیهای زیادی در حسابداری، عملیات بانکی و حتی مکالمات روزمره ایجاد میکرد. حذف صفرها این فرآیند را تسهیل میکند.
-
بهبود تصویر و اعتبار پول ملی: کاهش ارزش ریال در برابر ارزهای خارجی به حدی رسیده که از نظر بسیاری، غرور ملی را تحت تأثیر قرار داده است. حذف صفرها میتواند از نظر روانی به ارتقای جایگاه پول ملی و بازگرداندن اعتماد عمومی کمک کند.
-
کاهش هزینههای چاپ و نگهداری پول: گردش اسکناسهای با ارزش اسمی بالا و بیارزش شدن اسکناسهای خرد، هزینههای گزافی را برای چاپ و امحای اسکناس به بانک مرکزی تحمیل میکرد. این اقدام میتواند در بلندمدت منجر به صرفهجویی در این هزینهها شود.
-
تسهیل تجارت بینالمللی: اگرچه تأثیر مستقیم بر روابط تجاری بینالمللی در شرایط تحریمی محدود است، اما میتواند در صورت بهبود کلی شرایط اقتصادی، به جذابیت بیشتر برای سرمایهگذاران خارجی و سهولت در معاملات بینالمللی کمک کند.
تحلیل عمیق و دیدگاه کارشناسان:
بسیاری از کارشناسان اقتصادی معتقدند که حذف صفرها یک اقدام "زیباسازی" و "آراسته کردن ظاهر پول" است و به خودی خود نمیتواند جایگزین سیاستهای مهار تورم باشد. تجربیات جهانی نشان داده که موفقیت چنین طرحهایی به شدت به کنترل تورم و اصلاحات ساختاری عمیق اقتصادی وابسته است. در کشورهایی مانند ترکیه و لهستان که حذف صفر موفقیتآمیز بوده، این اقدام با برنامههای جامع ثبات اقتصادی و کاهش پایدار تورم همراه بوده است. در مقابل، کشورهایی مانند زیمبابوه که بدون مهار تورم اقدام به حذف صفر کردهاند، با بازگشت سریع صفرها و ناکامی طرح مواجه شدهاند.
منتقدان طرح هشدار میدهند که در غیاب اصلاحات بنیادین، حذف صفرها صرفاً جنبه نمایشی خواهد داشت و میتواند هزینههای اجرایی سنگینی بر دوش دولت و بخش خصوصی (بهویژه در بهروزرسانی سیستمهای بانکی و حسابداری) بگذارد. همچنین، ممکن است در کوتاهمدت باعث سردرگمی و ایجاد سوءتفاهم در میان مردم شود. کارشناسان تأکید دارند که جامعه امروز ایران آگاهی اقتصادی بیشتری دارد و میداند که تا زمانی که زیرساختها اصلاح نشود، تغییر در ظاهر پول، قدرت خرید واقعی را افزایش نمیدهد. بنابراین، برای اثربخشی این طرح، کنترل نقدینگی، انضباط مالی دولت، کاهش وابستگی بودجه به درآمدهای نفتی و اصلاح نظام بانکی از پیششرطهای اساسی محسوب میشوند.
چالشهای پیش رو:
اجرای این طرح با چالشهایی نیز همراه خواهد بود:
-
هزینههای اولیه: تولید انبوه اسکناس و سکههای جدید با طرح و ارزش متفاوت، مستلزم سرمایهگذاری کلان است.
-
سازگاری سیستمها: تمامی سامانههای بانکی، نرمافزارهای حسابداری، دستگاههای خودپرداز و پایانههای فروش باید بهروزرسانی شوند که فرآیندی پیچیده و پرهزینه است.
-
آموزش و اطلاع رسانی: نیاز به اطلاعرسانی گسترده و آموزش عمومی برای جلوگیری از سردرگمی مردم در هنگام استفاده از واحدهای پولی جدید وجود دارد.
در مجموع، تصویب حذف چهار صفر از پول ملی ایران، گامی مهم در اصلاح نظام پولی کشور است که میتواند مزایای عملیاتی و روانی به همراه داشته باشد. با این حال، موفقیت بلندمدت و تأثیرگذاری واقعی آن بر بهبود وضعیت اقتصادی، به اجرای همزمان سیاستهای کلان اقتصادی برای مهار تورم و ثبات بخشی به اقتصاد ایران وابسته خواهد بود.
