طرفداری | به نظر می رسد بین مهره های بالاتر از 30 سال تیم ملی فوتبال و با توجه به کیفیت امروز بازیکنانش، تنها مهدی طارمی و سردار آزمون شایسته حفظ شدن هستند و استفاده از جهانبخش، رامین رضاییان، روزبه چشمی، میلاد محمدی، علیرضا بیرانوند، سامان قدوس و... زیاد برای تیم ملی مناسب نیست. البته ما مهره بالای 30 سال به درد بخوری مثل نوراللهی را کنار گذاشته و از وجود بالای 30 ساله های نه چندان ثمر بخش استفاده می کنیم که منطقی نیست و تنها کار ما در این مقطع بالا بردن میانگین سنی تیم ملی فوتبال است.
شاید اگر امروز دهداری در تیم ملی بود، تفاوت زیادی بین محمد خلیفه و بیرانوند در دروازه تیم ملی نمی دید. شاید کسری طاهری مدام به تیم ملی دعوت می شد، شاید امین حزباوی و آریا یوسفی بازیکنان ثابت تیم ملی فوتبال بودند و شاید تیم ملی به جای میانگین 30 سال با میانگین حداکثر 26 سال به میدان می رفت.
امیر قلعه نویی در اوج جوانی هیچ گاه توسط دهداری به تیم ملی دعوت نشد، دهداری بازیکنانی مثل محمد ژاله مستقیم و مرتضی کرمانی و قایقران و عاشوری و نامجو مطلق و سید محمد علوی و... را به او ترجیح می داد. شاید به همین دلیل است که مربیانی با رویکرد به جوانان نمی توانند ذهن قلعه نویی را تحت باور خود بیاورند. قلعه نویی نمی تواند فوتبال رو به افت ایران را زنده کند اما می تواند با جوانکردن تیم، کاری کند اگر تیم در جام جهانی ناکام ماند بگوید تیم جوانی داشته ام.
در جام جهانی 1978، مردان بزرگی مثل علیرضا عزیزی، رضا عادلخانی، بیژن ذوالفقارنسب، غلامحسین مظلومی، علیرضا خورشیدی و... از تیم ملی کنار گذاشته شدند، مهاجرانی نمی خواست به این نفرات بازی دهد و ترجیح داد به جای نیمکت نشین کردن بازیکنان با تجربه از جوانانی مثل علی شجاعی، گربکندی، بهتاش فریبا، محمد پنجعلی، علیرضا قشقائیان، مجید بشکار و... بهره ببرد، تیم او بر این اساس آینده ای تازه را برای فوتبال ایران ساخت.
