حزب نازی و آخرین انتخابات پیش از قدرت‌گیری (آلمان، 1932–1933)

آخرین انتخابات آزاد جمهوری وایمار، نوامبر 1932 برگزار شد. در اون انتخابات:

حزب نازی (NSDAP) 33.1٪ آرا رو به دست آورد و نتوانست اکثریت مطلق (50٪+) رو به‌دست بیارورد

و حتی نسبت به انتخابات قبلی (ژوئیه 1932) کاهش رأی داشت (از 37.3٪ به 33.1٪).

به‌عبارت‌دیگه، در آخرین انتخابات پیش از قدرت‌گیری، نازی‌ها در حال سقوط بودن و اکثریت جامعه بهشون پشت کرده بود.

اما با وجود این شکست نسبی، هیتلر در ژانویه 1933 به صدراعظمی منصوب شد — نه به خاطر رأی مردم، بلکه از طریق معامله‌های سیاسی، فشار محافظه‌کاران و حمایت صنعتی‌ها که فکر می‌کردن می‌تونن کنترلش کنن. به‌زودی انتخابات بعدی (مارس 1933) هم با سرکوب و ارعاب شدید برگزار شد، نه آزادانه.

? خلاصه: حزب نازی هرگز اکثریت مطلق رأی مردم آلمان را نداشت، و با سوءاستفاده از سازوکار قانونی و بحران سیاسی به قدرت رسید.

در آلمان نازی انتخابات مارس ۱۹۳۳ (March 5, 1933) آخرین انتخاباتی بود که نسبتاً آزاد برگزار شد — البته حتی آن هم به‌طور کامل آزاد نبود. بعد از آن، حزب نازی عملاً نظام چندحزبی را از بین برد و انتخابات بعدی صرفاً «نمایشی» بودند. بگذار مرحله‌به‌مرحله توضیح بدهم:

دونالد ترامپ و انتخابات‌های آمریکا (۲۰۱۶ و ۲۰۲۰)

انتخابات ۲۰۱۶:

ترامپ: حدود 62.9 میلیون رأی (46.1٪)

هیلاری کلینتون: حدود 65.8 میلیون رأی (48.2٪) یعنی ترامپ حدود 3 میلیون رأی کمتر داشت، اما به لطف سیستم الکترال کالج، رئیس‌جمهور شد. (304 رأی الکترال در برابر 227 رأی برای کلینتون.)

انتخابات ۲۰۲۰:

جو بایدن: حدود 81.3 میلیون رأی (51.3٪)

ترامپ: حدود 74.2 میلیون رأی (46.8٪) اینجا هم با اختلافی حدود 7 میلیون رأی شکست خورد.

? خلاصه: ترامپ در هیچ‌کدام از دو انتخاباتش اکثریت آرای مردمی را به دست نیاورد. فقط در ۲۰۱۶، به خاطر ساختار خاص سیستم الکترال آمریکا (که به ایالت‌های کوچک‌تر وزن بیشتری می‌دهد)، توانست پیروز اعلام شود.

انتخابات 2024

در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده در ۵ نوامبر ۲۰۲۴، دو نکته مهم وجود دارد که باید بدانیم:

هرچند تعداد رأی‌دهندگان به رکوردی بسیار بالا رسید، اما نامزد پیروز همچنان به ۵۰٪ یا بیشتر از مجموع آرا نرسید.

با این‌که مشارکت بالا بود، هنوز بخش قابل‌توجهی از واجدین شرایط رأی ندادند؛ این یعنی در انتخابات آینده ممکن است شاهد افزایش مشارکت باشیم.

تعداد زیاد رأی اما کمتر از «نیمی+یک»

بر اساس گزارش‌ها:

بیش از ۱۵۴ میلیون نفر از شهروندان واجد شرایط در انتخابات رأی دادند.

مشارکت نسبت به جمعیت واجد شرایط (citizen voting-age population) حدود ۶۵.3٪ بود. 

نامزد پیروز، Donald Trump، ۴۹٫۸٪ از آرای مردمی را کسب کرد و نامزد رقیب، Kamala Harris، حدود ۴۸٫۳٪ آرا را به‌دست آورد. بنابراین، اگرچه رأی‌دهی به عدد بزرگی رسید، اما هیچ نامزدی نتوانست اکثریت مطلق (۵۰٪ به‌علاوه) آرا را کسب کند.

 چرا در انتخابات ۲۰۲۸ ممکن است مشارکت بیشتر شود؟

چند دلیل برای این فرض وجود دارد:

وقتی مشارکت به سطح بالایی مانند ۶۴-۶۵٪ برسد، نشان‌دهندهٔ این است که سطح انگیزه و حساسیت عمومی بالا رفته است. این می‌تواند در دورهٔ بعد به‌عنوان «استاندارد» تلقی شود و بخش بیشتری از واجدین شرایط ترغیب شوند که رأی دهند.

عامل «فعال‌سازی رأی‌دهندگان جدید/غایب» (non-voters) دیده شده است که در ۲۰۲۴ کمتر شرکت کرده‌اند، اما در آینده می‌توانند هدف کمپین‌ها باشند. 

افزایش رسانه‌ای‌شدن انتخابات، فشار اجتماعی برای مشارکت و پراکندگی کمتر در رأی‌گیری ممکن است مانع حضور بیشتر شود – بنابراین، احتمال دارد در ۲۰۲۸ شاهد نرخ مشارکت کمی بالاتر باشیم.

نتیجه‌گیری تطبیقی:

هر دو مورد، نشانه‌ی یک پدیده‌ی مشابه هستن: سیستم‌هایی که به‌ظاهر دموکراتیک‌اند، اما می‌تونن در بزنگاه تاریخی، فردی یا گروهی را که اقلیت رأی را دارد، به قدرت برسانند.

در آلمان، ساختار قانونی و ضعف جمهوری وایمار باعث شد اقلیت نازی‌ها قدرت بگیرند.

در آمریکا، الکترال کالج می‌تواند نتیجه‌ای معکوس با رأی عمومی بدهد.

هر دو نمونه، هشدار می‌دهند که دموکراسی فقط صندوق رأی نیست؛ اگر نهادها و تعادل قدرت‌ها ضعیف شوند، سیستم می‌تواند رأی اکثریت را دور بزند و به دست اقلیت افراطی بیفتد