شعری از بنده (خدا را دوست دارم من ولیکن)

به نام خدا

قالب:چهار پاره 

وزن:بحر هزج مسدس محذوف 

.

خدا را دوست دارم من ولیکن نمی‌دانم چرا با من غریب است مرا آورده و تنها گذاشته کنون در فکر تیمار رقیب است . خدا را دوست دارم من ولکین نمی‌دانم چرا از من جدا شد؟ مرا در اوج حسرت ها رها کرد برای دیگران گویی خدا شد . خدا را دوست دارم من ولیکن ندیده رنج من را کور بوده همیشه رفته‌ام سمتش ولیکن گذر کرده ز ما و دور بوده . خدا را دوست دارم من ولیکن نمی‌بیند نمی‌بیند غمم را فراموشم نموده خالق من ندیده آه و رنج و ماتمم را . خدا را دوست دارم من ولیکن از این معبود بی همتا بُریدم اگرچه در تمام لحظه هایم ز او زیباتر و بهتر ندیدم . خدا را دوست دارم من ولیکن اگر آمد به او گویید مُرده هزاران بار خواندنت عاجزانه هزاران آرزو در گور بُرده .