مسئله خدا از آغاز تفکر عمیق و فلسفی بشریت مسئلهای مهم است.
پذیرای کامنت های محترمانهتون هستم تا با صحبت از نظرات آگاه بشیم.
اثبات های لزوم وجود خدا و وجود او کم نیستند.
اما جدای از وجود آن ، وقتی وجود خدا را کسی میپذیرد و میداند کسی هست باید فکر کند آیا این وجود امکان دارد که مشکلی واردش باشد؟
خدایی که نه آفریده کسیست نه پدری دارد نه فرزندی نه جسمی، تمام هستی آفریده شده اوست و جدای اینکه ما در خلق و آفرینش خود محتاج آفریدگار هستیم بلکه در لحظه لحظه وجود خود نیازمند خداییم زیرا مشخص است که ما بر وجود خود قدرتی نداریم.
خداوند نسخه کاملی از تمام صفات نیکوست و حق خالص و کمالات کامل میباشد.
جای هیچ اشکال در خداوند نیست، او عصمت خالص است او حضرت حق است، پس چگونه ما به او اطمینان نمیکنیم و از او درخواست یاری نکرده و خود را مملوک او ندانسته و او را مالک و خود را انجامگر فرمان های خدا نمیکنیم تا به کمالات برسیم؟
آیا شما به وجود خدا اعتقاد دارید؟
آیا شما به این که خدا حق و کمال خالص است معتقدید؟
آیا شما به او اطمینان میکنید؟
