شاعر: مصطفی سرخوش (تحت تأثیر شاهنامهٔ حكيم ابوالقاسم فردوسى)
آهنگ: شهریار جمشیدی
تنظیم: علیرضا توانگر
از آلبوم "مژده آزادی" سال ۱۳۸۸ (۲۰۰۹)
در این خاک زرخیز ایرانزمین
نبودند جز مردمی پاکدین
چو مهر و وفا بود خود کیششان
گنه بود آزار کس پیششان
همه بندهی ناب یزدان پاک
همه دل پر از مهر این آبوخاک
پدر در پدر، آریایینژاد
ز پشت فریدون نیکونهاد
کجا رفت آن دانش و هوش ما
که شد مهر میهن فراموش ما
نبود اینچنین کشور و دین ما
کجا رفت آیین دیرین ما
گرانمایه بود آن که بودی دبیر
گرامی بدان کس که بودی دلیر
به یزدان که گر ما خرد داشتیم
کجا این سرانجام بد داشتیم
نه دشمن در این بوموبر لانه داشت
نه بیگانه جایی در این خانه داشت
از آن روز دشمن به ما چیره گشت
که ما را روان و خرد تیره گشت
از آن روز این خانه ویرانه شد
که نانآورش مرد بیگانه شد
چو ناکس به ده کدخدایی کند
کشاورز باید گدایی کند
اگر مایهی زندگی بندگیست
دوصدباره مردن به از زندگیست
بیا تا بکوشیم و جنگ آوریم
برون سر از این بار ننگ آوریم
اگر مایهی زندگی بندگیست
دوصدباره مردن به از زندگیست
بیا تا بکوشیم و جنگ آوریم
برون سر از این بار ننگ آوریم
