بهزاد امبلحاظ سبکو سیاق بازی و فیزیک مناسبش، خیلی قبل تر از اومدن ماتتا ب لیست خرید ژانویه ، اون گزینه مورد علاقه و ترجیحی میلانیها بود اما دوتا مشکل بزرگ هست ک نگران کننده ست. اول اینکه اگه ماتتا آنقدر ک میگن خوبه چرا درین سن و اوج فوتبالش فقط ۳/۵ میلیون یورو حاضرشده بگیره و چرا اینهمه تیمای مدعی دیگه که کمبود مهاجم دارند در رقابت برای جذبش حاضر نیستن؟! بحث تمام کنندگی و الان هم مصدومیتش هم قوز بالا قوز ...!
نکته دوم و خیلی مهمتر اما اینه که مشکل اصلی میلان اصلا بنظرم بحث نفری نیست و تاکتیکی هست درنتیجه اومدن یا نیامدن یکی یا دونفر تاثیر خاصی روی رویکرد و شیوه بازی سردرگم تیم نمیذاره. میلان امسال اگه منصفانه حرف بزنیم اغلب از دادن چار پنج پاس سالم روبه جلو عاجز بوده. و عملا با بخت و اقبال و مه و خورشید و درخشش عجیب غریب مانیان و تقویم خلوت هست ک هنوز در رده دوم مونده. بلحاظ فنی تیم آلگری و اغلب خریدهای جدیدش چندان متقاعد کننده نبودند.فقط رده جدولی تنها نکته مثبت تیمه.بلحاظ فنی این تیم در مقابل تقریبا همه تیمهای ششم هفتم جدول ب بالا تیمی منفعل بوده که غالبا دست پایین را داشته حتی جلوی کومو (و گاهی حتی تیمای پایین تر جدول! ) البته در دفاع از آلگری گاهی مواقع شده در نیمه دوم بازیها با تغبیراتی تونستن ب بازی برگردند و بهتر بشن اما درمجموع نمایش میلان در حد تیمی ک بخاد برای قهرمانی رقابت کنه نبوده.و صادقانه بخام بگم حتی وقتی شش هفت پوئن جلوتر از رقبای سهمیه بود هم ریسک از کف دادن جایگاهش ،نگران کننده ارزیابی شده.و الان بیش از همیشه خطر بیخ گوش میلان هست چون رم و یووه هردو بلحاظ فنی و فوتبالی ی سروگردن بهتر از این میلان بازی میکنند و اثر مربیشون واضحه. در بحث نتایج هم دارند بسیار خطرناک ظاهر میشن.و از شانس بد ،دورنمای سهمیه پنجم یوفا برای ایتالیا هم بلطف گند زدن همیشگی نماینده هایی مثل ناپولی و.. ،از لالیگا خیلی کمتره. درنتیجه از بین تیمهای مدعی رم میلان ناپولی یووه یکیشون قطعا و شاید حتی بیش از یکی؛( برفرض ادامه درخشش کومو و با درصد کمتری اتالانتا!) قربانی رقابت شدید سهمیه سی ال در ایتالیا بشن.
