استقلال،رابینهود لیگ برتر
در روزی که شرایط برای استقلال مهیا بود تا به صدر جدول برسد، ساپینتو و شاگردانش دچار لغزش بدموقعی شدند و از این فرصت بهره کافی را نبردند.
در چارچوب هفته نوزدهم استقلال در ورزشگاه دستگردی همیشه خالی از تماشاگر مقابل پیکان تن به یک باخت نابهنگام و البته عجیب داد تا سعید دقیقی برای دومین مرتبه نشان دهد که راههای تحت فشار گذاشتن و آچمز کردن تاکتیکهای مرد پرتغالی را خوب بلد است. تیم ساپینتو در دو بازی رفت و برگشت مقابل تیم پرانرژی سعید دقیقی،پنج امتیاز مهم در راه قهرمانی از دست داد و ساپی حداقل در لیگ برتر نتوانست از عهده سرمربی پیکان بربیاید و برابر این تیم به برد دست پیدا کند.
استقلال اگر بازی خودش برابر پیکان را با برد پشت سر گذاشته بود، میتوانست با سی و پنج امتیاز تا هفته بعد به صدر جدول تکیه بزند اما این مهم رقم نخورد و در روزی که اکثر طرفداران استقلال فکر میکردند تیم مورد علاقهشان مقابل پیکان سعید دقیقی کار آسان و نسبتا راحتی برای برد داشته باشد، این تیم در اکباتان زمینگیر شد و باخت بد موقعی را تجربه کرد.اما مهمترین چیزی که از استقلال لیگ بیست و پنجم با ریکاردو ساپینتو تا به این لحظه دیدهایم،خاصیت رابینهودی این تیم است.
در واقع چشیدن طعم برد و شکست دادن رقبای بزرگ و مدعی و از سویی، از دست دادن امتیاز و پذیرش شکست در مواجه با تيمهای متوسط و حتی پایینتر از حد متوسط،استقلال ریکاردو ساپینتو را به نقطه فعلی در این مقطع از فصل رسانده است. به بیانی دیگر، تیم ساپینتو گاهی خوب است و آنقدری شاگردانش عالی و درخشان بازی میکنند که طرفداران به این تیم برای فتح عنوان قهرمانی حسابی امیدوار میشوند و مورد تمجيد و تحسين کارشناسان قرار میگیرند و گاهی هم به قدری بد و ضعیف و ناامیدکننده ظاهر میشوند که هواداران از تماشای بازی تیم محبوبشان، دلسرد و دلچرکین میشوند و خسته و کلافه به نظر میآیند.
اینکه فقط مقابل رقبای مدعی بتوانید کمر راست کنید و در سوی مقابل نتوانید برابر یک تیم نزدیک به انتهای جدولی برد کسب کنید،ابدا و اصلا چنین شرایطی خوب و ایدهآل نیست. اتفاقا چنین روندی در دوره اول حضور این مرد پرتغالی بر روی نیمکت استقلال به وضوح قابل تماشا بود؛ منتها مراتب فقط تفاوت آن ساپینتو سه فصل پیش با فصل فعلی در این بود که ساپی در لیگ بیست و دوم، مقابل تیمهای مدعی حرف آنچنان زیادی برای گفتن نداشت و او از طرف هواداران به این قضیه متهم شد که ساپینتو مرد بازیها و دیدارهای بزرگ و شش امتیازی نیست.
حال این مقوله در فصل جاری کاملاً به گونهای دیگر پیش رفته و یکبار دیگر، ساپینتو تواناییهای خودش را به رخ همگان کشید و نشان داد که طرفداران راجع به سبک و تاکتیکهای مربیگری او در اشتباه بودهاند و بردن تیمهای مدعی را هم بلد است و هم به خوبی میداند. شاید اگر بخواهیم همین حالا به بزرگترین پاشنه آشیل تیم ساپی اشاره کنیم، نوسانات شدید و عملکرد سینوسی این تیم در دیدارهای تورنمنتهای مختلف یک فصل است. ضمن اینکه نمیتوان از تعویضهای بد سرمربی حال حاضر آبیها گذشت که اگر او مقدار زیادی تحلیل و آنالیز لحظهای درست و مناسبی از جریان بازی داشت، چه بسا که ممکن بود آبیها بارها و بارها از تعلل سایر مدعیان نهایت استفاده را کنند.
شاید همین فراز و فرودهای بسیاری که در عملکرد شاگردان ساپینتو دیده و در پی آن موجب از دست رفتن امتیازات قابل توجهی میشود، روزی در پایان فصل به یک حسرت تلخ برای آبیها تبديل گردد. هرچند که نکته جالب توجه رقابت کورس میان چهار ضلع قهرمانی امسال، تعارف بیش از حد آنها در مسیر قهرمانی به يکديگر میباشد؛ تعارفاتی که در انتهای ماجرا امکان دارد به تعلل و اهمال چند تیم و قهرمانی یک تیم منجر شود.
معین احمدوند
