طرفداری | دن کو (Dan Coe) زاده هشت سپتامبر 1941 در شهر بخارست رومانی است. او در پست‌های دفاع میانی و هافبک دفاعی بازی می‌کرد. پدر دن یک فوتبالیست در باشگاه اسپورتول استودینتسک رومانی بود و فرزندش را نیز به راه خود کشاند. دن فوتبال را از 10 سالگی در تیم‌های پایه راپید بخارست شروع کرد و در سال 1962، با بازی برابر منرول لوپنی، به تیم اصلی آن رسید. شش بازی در فصل 62-1961، 19 بازی و دو گل در فصل 63-1962، 21 بازی در فصل 64-1963، 24 بازی و دو گل در فصل 65-1964، 25 بازی در فصل 66-1965، 26 بازی در فصل 67-1966، 17 بازی در فصل 68-1967، 19 بازی و دو گل در فصل 69-1968، 23 بازی و دو گل در فصل 70-1969 و 22 بازی و یک گل در فصل 71-1970، نتیجه چندین فصل همکاری مثبت کو با راپید بود. 

دن کو

کو که در حدود 10 سال به باشگاه راپید بخارست خدمت کرده بود، توانست تا یک قهرمانی لیگ برتر رومانی و دو قهرمانی جام بالکان را به همراه این باشگاه، تجربه کند. او در سال 1967، به عنوان بازیکن سال فوتبال رومانی، برگزیده شد و در اوج فوتبالش قرار گرفت. طرفداران راپید، آن‌قدر کو را دوست داشتند که در هر بازی، سرود اختصاصی «فریادی از تروی باستان، آهوی! به شهرت مثال‌زدنی دن کو، آهوی! و یک بار دیگر، چون مجاز است، آهوی!» را سر می‌دادند. این بازیکن که به نام و نشانی در فوتبال اروپا رسیده بود، در سال 1971، راهی رویال آنتورپ بلژیک شد تا بازی در خارج از کشور رومانی را تجربه کند. او در بلژیک، عملکرد قابل قبولی داشت و در دو فصل، به آمارهای 33 بازی و شش گل در فصل 72-1971 و 13 بازی و دو گل در فصل 73-1972 رسید. این بازیکن در سال 1973 به بلژیک بازگشت تا به مدت دو فصل در باشگاه اوتلول گالاتی، آمارهای 23 بازی در فصل 74-1973 و 12 بازی و سه گل در فصل 75-1974 را به ثبت برساند. او در سال 1975، از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.

دن کو در رویال آنتورپ

نخستین بازی ملی این بازیکن برای تیم ملی رومانی در سال 1963 برابر تیم ملی آلمان شرقی صورت گرفت. یک سال بعد، کو از بازیکنان ترکیب اصلی رومانی برای فوتبال المپیک 1964 توکیو بود و توانست در مسابقات این تورنمنت، تیمش را با حضور در پنج بازی به رتبه پنجم برساند. پس از پایان المپیک، کو به نخستین گل ملی‌اش برابر چکسلواکی در سال 1965 رسید و در ادامه، نمایشی جانانه را برابر پرتغال با حضور اوزه بیو، داشت. نمایش کو، آن‌قدر چشم‌گیر بود که پس از بازی، اوزه بیو در مصاحبه‌ای گفت که اگر کو در جام جهانی 1966، مأمور مهارش بود، پرتغالی‌ها هیچ‌گاه تا نیمه نهایی این جام، پیش‌روی نمی‌کردند. پس از بستن بازوبند کاپیتانی در چند بازی ملی، کو به جام جهانی 1970 رفت اما در هر سه بازی کشورش در این جام، نیمکت‌نشین بود. او پس از دیدار برابر چکسلواکی در سال 1971، با آمار نهایی 29 بازی و دو گل، به ماجراجویی‌های ملی خود، خاتمه داد.

دن کو

کو، سبک بازی تدافعی هوشمندانه‌ای داشت و با کنترل توپ عالی خود در کنار تکنیک قابل قبولش، به نوعی شروع‌کننده بازی‌سازی تیم‌هایش بود. او به دلیل قدرت رهبری و نقش کلیدی‌اش در خط دفاعی، از سوی هواداران فوتبال رومانی به لقب «وزیر دفاع» رسیده بود.دن کو، از منتقدان سرسخت نظام کمونیستی نیکلای چائوشسکو در رومانی بود و از همین رو، با وجود رسیدن به عنوان «استاد ورزش رومانی» توسط چائوشسکو، در سال 1980 تصمیم گرفت تا به کشور بلژیک سفر کرده و درخواست پناهندگی کند. او ترجیح داد تا به دور از کشورش، به عنوان کارگر ساده، با شستن ظرف‌های یک رستوران، خرج خودش را دربیاورد. در ادامه، کو به شهر کلن آلمان رفت تا با ادامه انتقادات سیاسی‌اش در آلمان، توسط برخی رسانه‌های رومانی به «داشتن دهان بد»، متهم شود. در روز 19 اکتبر 1981، خبری تلخ از ستاره سابق خط دفاع رومانی، فوتبال‌دوستان این کشور را شوکه کرد. پیکر بی‌جان دن در منزلش، در حالی که از دستگیره درب منزل، در حالی که زانوهایش را به دهانش چسبانده، به صورت حلق‌آویز پیدا شد. پزشک قانونی که به منزل کو مراجعه کرده بود، ادعا داشت که هرگز چنین اتفاقی را در زندگی خود ندیده است. پلیس آلمان، فرضیه خودکشی کو را قبول کرده بود اما بسیاری اعتقاد داشتند که به دلیل حضور کشیش در مراسم تشییع، نبودن یادداشت خودکشی و علاقه‌اش به زندگی، او توسط عده‌ای کشته شده است. با توجه به دیدگاه‌های سیاسی وی، برخی همکاران کو اعتقاد داشتند که ردپای برخی مأموران رومانی در این اتفاق، دیده می‌شود. هرچه که بود، مرگ کو تاکنون به یکی از رازهای حل‌نشده فوتبالی تبدیل شده است. او در 40 سالگی، با وجود تلاش پزشکان برای احیایش، دار فانی را به شیوه عجیبی از دار آویخته‌شدن، وداع گفت.

دن کو

از سری خاطرات فوتبالی