طرفداری | میکل آرتتا در آستانه دیدار آرسنال مقابل برنتفورد در ورزشگاه جی‌تک کامیونیتی، پاسخگوی سوالات رسانه‌ها بود. آرسنال در این هفته باید پاسخ عملکرد رقیب مستقیم خود در راه قهرمانی، یعنی منچسترسیتی را بدهد؛ تیمی که چهارشنبه‌شب میزبان فولام خواهد بود.

در حالی که تنها چند ساعت تا شروع این نشست خبری باقی مانده بود، خبر اخراج توماس فرانک از تاتنهام منتشر شد و آرتتا واکنش خود را نسبت به این اتفاق ابراز کرد. او همچنین آخرین وضعیت مصدومان تیم، به‌ویژه سه دغدغه اصلی یعنی بوکایو ساکا، مارتین اودگارد و لیاندرو تروسار را تشریح کرد. در ادامه، مشروح کامل صحبت‌های سرمربی آرسنال را می‌خوانید:

مکس داومن همچنان در دسترس نیست. در مورد سایر بازیکنان، باید منتظر جلسه کادر پزشکی باشیم تا وضعیت قطعی آن‌ها مشخص شود.

این ناامیدی را درک می‌کنم، اما این‌ها مسائلی است که از کنترل ما خارج است. مسئولیت کاری که باید انجام دهیم، کاملاً بر عهده خودمان است. ما باید روی خودمان و زمان حال تمرکز کنیم. می‌دانیم که هر سه روز یک‌بار با چه چالش‌هایی روبرو هستیم و فقط باید از آن موقعیت لذت ببریم.

آن‌ها از پیروزی مقابل ساندرلند بسیار خوشحال بودند، چون می‌دانستیم بازی بسیار دشواری خواهد بود. همه در خانه‌هایشان بازی (سیتی و لیورپول) را تماشا کردند. ما بارها درباره مسیری که باید طی کنیم صحبت کرده‌ایم؛ اینکه باید تمام انرژی‌مان را صرف کاری کنیم که خودمان انجام می‌دهیم. همین و بس.

ما تمرکز خود را حفظ می‌کنیم؛ چون این اتفاقات از حالا تا پایان فصل رخ خواهد داد، همان‌طور که در شش ماه گذشته نیز رخ داده است. برای ما این یک وضعیت عادی و طبیعی است و من مشتاقانه منتظر ادامه این مسیر هستم.

خب، وقتی می‌بینی همکارت کارش را از دست داده، همیشه خبر ناراحت‌کننده‌ای است؛ چون توماس مربی فوق‌العاده و انسانی استثنایی است و این را در لیگ هم ثابت کرده است. ما مربیان به خوبی می‌دانیم در چه موقعیتی هستیم. می‌دانیم که مسئولیت ما فراتر از صرفاً عملکرد خوب است. گاهی اوقات این نتیجه است که برای ما تعیین تکلیف می‌کند. برای او در هر مسیری که برای آینده‌اش انتخاب می‌کند، بهترین‌ها را آرزو دارم.

نمی‌دانم. فکر نمی‌کنم بتوانید همه موارد را با یک چوب برانید. شرایط در هر باشگاهی کاملاً متفاوت است، اما به هرحال [اخراج] همیشه یکی از احتمالات است.

فکر می‌کنم هر دوره‌ای در هر باشگاهی متفاوت است. ما در این لیگ دو مربی نمادین یعنی آرسن ونگر و سر الکس فرگوسن را داشتیم که سال‌های طولانی ماندند، اما بعد از آن‌ها شرایط در هر دو باشگاه خیلی تغییر کرد. پایداری به عوامل زیادی بستگی دارد. به نظر من اولین مورد این است که آیا بازیکنان تمام‌قد پشت شما هستند؟ آیا از کاری که می‌کنند لذت می‌برند و به مسیر شما ایمان دارند؟ این موضوع بسیار حیاتی است. بعد از آن، باید بازی‌های زیادی را ببرید؛ چون در نهایت اگر پیروز نشوید، در شغلتان نمی‌مانید. این واقعیت حرفه ماست.

ایجاد آن شیمی و پیوند با همه افراد درگیر در باشگاه و از همه مهم‌تر پیروزی در مسابقات، کلید کار است. در نهایت اگر می‌خواهید ماندگار شوید، باید درصد بردهایتان بسیار بالا باشد. البته ممکن است دوره‌ای پیش بیاید که تیم پیروز نشود؛ اینجاست که مالکیت باشگاه یا مدیر ورزشی باید تصمیم بگیرند و این تصمیم در هر باشگاهی متفاوت است.

طبیعتاً بسیار خوشحالم. این همان چیزی بود که همه ما از ابتدا می‌خواستیم. ما در کنار هم توانستیم این ثبات، عملکرد، نشاط و پیشرفت را در باشگاه حفظ کنیم و امیدواریم امسال حتی از این هم بهتر باشیم.

این اتفاق در این فصل بارها برای ما افتاده است. در نهایت، شما یاد می‌گیرید که نه فقط با تغییر مربی، بلکه با تغییرات تاکتیکی مداوم مربیان حریف، خودتان را وفق دهید. بنابراین ترجیح می‌دهم بیشتر روی تیم خودمان تمرکز کنم؛ روی مسیری که می‌خواهیم طی کنیم و اتفاقاتی که دوست داریم در زمین رقم بزنیم، فارغ از اینکه رقیب چه تاکتیکی انتخاب می‌کند.

آرتتا: نمی‌خواهم وارد این بحث شوم. به نظرم آدم‌ها باید آزادی داشته باشند تا درباره بهترین راه تصمیم بگیرند. همیشه همین‌طور بوده و نمی‌دانم تغییر آن اصلاً کمکی می‌کند یا نه.

بله، عوامل زیادی دخیل هستند. حجم بازی‌ها روی زمین ورزشگاه امارات فشار زیادی می‌آورد. ما مسئولیت این موضوع را می‌پذیریم و تمام تلاشمان را می‌کنیم تا کیفیت زمین را هرچه سریع‌تر بهبود دهیم.

نمی‌دانم دقیقاً با همین واژه گفته باشم یا نه؛ اما احتمالاً منظورم این بوده که آن زمان تمرکز بیش از حدی روی ابعاد فنی و تاکتیکی داشتم. شما باید اول بفهمید تیم به چه چیزی نیاز دارد. برای تغییر فرهنگ باشگاه باید انرژی زیادی صرف کنید، اما حالا که درک بازیکنان از سیستم بالا رفته، می‌توانیم روی بخش‌های دیگری تمرکز کنیم که ارزش افزوده بیشتری برای تیم دارند.

اعتبار این درخشش برای خود مرینو است. او بازیکنی است که از همان اولین صحبت‌مان می‌گفت همیشه حس می‌کرده در پستش برای نفوذ به جلو محدود شده است. ما به او مجوز دادیم که در لحظات مناسب به فضاها حمله کند و او فوق‌العاده ظاهر شده است.

تغییر خاصی نکرده؛ پشتکار او همان است. موضوع اصلی، انرژی و اعتمادبه‌نفسی است که بعد از گلزنی به دست می‌آید. وقتی شروع به گلزنی و پاس‌گل دادن می‌کنی، باورت می‌شود که باز هم می‌توانی و همین احتمال موفقیت را بالا می‌برد. همچنین آمادگی بدنی‌اش بعد از دوران مصدومیت هم فاکتور مهمی بود.