طرفداری | کریس تیلور (Chris Taylor) زاده 13 ژوئن 1950 در شهر دواجیاک ایالت میشیگان آمریکا است. او از دوران تحصیل در دبیرستان دواجیاک، علاقه‌اش به کشتی را پیدا کرد و تا رسیدن به دانشگاه، آن را تقویت کرد. تیلور با حضور در تیم کشتی دانشگاه‌های ماسکگون کامیونیتی و دانشکده ایالتی آیووا، توانست تا در مسابقات NCAA شرکت کند. پیروزی برابر گرگ وویچیچوفسکی و جیم هاگن د سال‌های 1972 و 1973، او را به مدال طلای سنگین‌وزن کشتی دانشگاهی ایالات متحده، رساند. قد 182 سانتی‌متری و وزنی بیش از 180 کیلوگرم، از تیلور غولی ساخته بود که برخی کشتی‌گیران نیروی دریایی آمریکا، در صورتی که به سلامت از کشتی با او بیرون می‌آمدند، صلیب شجاعت را از سازمان‌شان دریافت می‌کردند. 58 پیروزی از 60 مسابقه دانشگاهی، او را به امیدهای آینده آمریکا در کشتی المپیک تبدیل کرده بود.

کریس تیلور

در یکی از مسابقات دانشگاهی به همراه کالج ماسکگون بود که کریس، گردن حریفش را شکست و باعث فلج‌شدن او شد. پس از این اتفاق، ناراحتی شدیدی برای تیور به وجود آمد زیرا او با وجود هیبت درشت، قلب مهربانی داشت و نمی‌توانست به این رخداد، بی‌تفاوت باشد. از همین رو بود که او تصمیم گرفت تا کشتی را رها کند اما خانواده رقیبش، با اصرار به بی‌گناهی تیلور در تشک، باعث شدند تا این مرد اهل دواجیاک، به کشتی قهرمانی بازگردد. پس از عملکرد فوق‌العاده در مسابقات دانشگاهی، این کشتی‌گیر نماینده آمریکا در هر دو سبک کشتی المپیک 1972 مونیخ شد. در روزهای تشدید جنگ سرد، قرعه حکم می‌داد که تیلور آمریکایی برابر الکساندر مدود، نماینده کشور شوروی قرار گیرد. اومیت دمیراگ، داور این جدال، دو بار تیلور را به دلیل انفعال جریمه کرد تا در نهایت، مدود به لطف تصمیمات داور بازی، با نتیجه 2-3 پیروز شود. ناداوری علیه آمریکایی‌ها باعث شد تا آن‌ها با شکایت به مراجع مربوطه، داور بازی را از قضاوت کشتی محروم کنند. دمیراگ پس از مدتی اعتراف کرد که به دلیل جثه درشت تیلور، تصمیم داشت تا با دادن دو اخطار، مبارزه با مدود را عادلانه‌تر کند؛ اتفاقی که خشم آمریکایی‌ها و تیلور را بیش از پیش کرد. این آمریکایی در ادامه توانست تا برابر مسلم اسکندر فیلابی از ایران، یوریهیده ایسوگای از ژاپن، ویلفرد دیتریش از آلمان و عثمان دورالیف از بلغارستان پیروز شده و با مدال نقره، مسابقات سنگین‌وزن کشتی آزاد را به پایان برساند.

کریس تیلور

اگر در کشتی آزاد، ناداوری باعث شده بود تا تیلور به تیتر اخبار تبدیل شود، در کلاس سنگین‌وزن کشتی فرنگی المپیک مونیخ، جدال مجدد تیلور و دیتریش، سرتیتر رسانه‌ها شد. دیتریش توانست تا با اجرای «سالتوی قرن» بر روی این آمریکایی عظیم‌الجثه، بار دیگر او را در نخستین مسابقه کشتی‌اش، بهت‌زده کند. پس از تحمل کنایه‌های مختلف در رابطه با این سالتو، تیلور به تساوی برابر پتر کرمنت از جمهوری چک رسید و از مسابقات کشتی فرنگی، کنار رفت. پس از این المپیک عجیب و غریب، تیلور دیگر در کشتی آماتور دیده نشد زیرا با هدایت ورن گاگن و بیلی رابینسون، در انجمن AWA ثبت‌نام کرد تا عضوی از کشتی‌گیران حرفه‌ای آمریکا شود. او در نخستین مبارزه خود در سال 1973، برابر رنه گولت قرار گرفت و به پیروزی رسید. او در این مدت، با کشتی‌گیران صاحب‌نام آمریکایی سرشاخ شد و در بتل رویال‌های متعددی حضور یافت. او در سال 1976، مدت کوتاهی قهرمان سنگین‌وزن AWA بود زیرا برابر نیک بوکوینکل به پیروزی رسید اما این عنوان را برابر همین رقیب، از دست داد. او در سال 1976 نیز موفق به قهرمانی در بتل رویال برگزارشده در مونیخ شد تا کمی خاطرات تلخ المپیک در این شهر را از یاد ببرد. آخرین مسابقه کشتی حرفه‌ای تیلور، در سال 1977، با پیروزی‌اش برابر بابی وان و دوک جورج، همراه بود. 327 بازی، 281 پیروزی، 14 تساوی و 52 شکست، کارنامه نهایی او در بخش حرفه‌ای کشتی بود.

کریس تیلور

او در سن 29 سالگی، دو سال پس از آن‌که مشکلات سلامتی باعث بازنشستگی او از کشتی حرفه‌ای شد، در خانه‌ خود، بر اثر عوارض قلبی عروقی درگذشت. تیلور در آرامستان ریورساید در دواجیاک، میشیگان به خاک سپرده شده است. از تکنیک‌های همیشگی تیلور در کشتی حرفه‌ای، می‌توان به «بیرهاگ» اشاره کرد که استفاده زیادی از آن می‌شد. تیلور بارها برای کاهش وزن خود تلاش کرد اما هیچ گاه این مهم، عملی نشد. این اتفاق در حالی بود که مصرف تغذیه تیلور، چندان به پرخوری شباهت نداشت اما او همواره، درشت هیکل بود. او پیش از شروع کشتی، در اسکیت‌سواری و فوتبال آمریکایی نیز سرآمد بود اما عملکرد فوق‌العاده دانشگاهی، او را به سمت و سوی کشتی کشاند. یکی از عادت‌های همیشگی تیلور، گرم نکردن پیش از مسابقاتش بود که باعث تعجب رقبا می‌شد. تیلور با 190 کیلوگرم وزن در زمان شرکت در المپیک 1972 مونیخ، سنگین‌ترین المپین تاریخ شناخته می‌شود. 

کریس تیلور

از سری خاطرات ورزشی