طرفداری | جاش کرونکه، پسر استنلی کرونکه، هم‌مالک آرسنال محسوب می‌شود؛ اما بیش از هر چیز، باید او را معمار پروژه میکل آرتتا معرفی کنیم. مردی که به‌شدت اهل فوتبال بوده و با معنای «بازیکن خوب» آشناست. 

در ماه مارس، زمانی که مک داومن قلب دفاع اورتون را شکافت و میلیون‌ها هوادار آرسنال را غرق در شادی کرد، جاش کرونکه در دِنور چنان از فرط خوشحالی فریاد کشید که سگِ خانگی‌اش از ترس «روی زمین خراب‌کاری کرد» این میلیاردر 46 ساله به‌راحتی می‌تواند هزینه‌های فرشِ کثیف را پرداخت کند، اما چند ماه بعد و در همان نقطه، یک سناریوی مشابه اتفاق افتاد؛ جایی که چهار زانو روی زمین نشسته و منتظر صحنه VAR معروف دیدار آرسنال مقابل وست‌هم بود. 

جاش کرونکه که رهبری امور فوتبالی را آرسنال را برعهده دارد، امروز مصاحبه‌ای خواندنی با رسانه‌ها داشت. صحبت‌های او را به نقل از تلگراف می‌خوانیم:

لحظاتی در فصل وجود داشت که واقعاً نفس در سینه‌هایمان حبس می‌شد. وقتی برای دریافت جام به سلهرست پارک رفتیم، از شدت گرما و استرس، کت‌وشلوارم کاملاً خیس عرق شده بود! از پروتکل‌های اهدای جام خبر نداشتم، اما به مسئولان گفتم که اگر بتوانم این جام را همراه پدرم حمل کنم، برایم یک دنیا ارزش دارد. لحظاتی در زندگی وجود دارند که هرگز تکرار نمی‌شوند و آن لحظه قطعاً یکی از همان‌ها بود. من همیشه می‌دانستم که آرسنال یک غول خفته است؛ غولی که باید هر طور شده بیدارش می‌کردیم و حالا این اتفاق افتاده است.

سوپر لیگ و اعتراض هواداران باشگاه؟ منظورتان همان روزهایی است که هواداران ماکت‌ِ تصاویر ما را روی تیر چراغ‌برق دار می‌زدند؟ آن اتفاق هم بخشی از مسیر ما بود. اگرچه اصلاً به زبان آوردنش مایه افتخار نیست، اما تلاشی هم برای پنهان کردنش نمی‌کنیم. همه ما انسان هستیم و اشتباه می‌کنیم. آن پروژه یک اشتباه در ابعاد بزرگ بود که فوران احساسات مردم را به همراه داشت. بله، ما مرتکب اشتباه شدیم.

پس از فینال لیگ اروپای سال 2019 در باکو، در گفت‌وگو با پر مرته‌ساکر به وضعیت ویرجیل فن دایک اشاره کردم و از او پرسیدم «چطور می‌توانیم یکی مثل این بازیکن در تیم خودمان داشته باشیم؟» مرته‌ساکر جواب داد «اگر 100 میلیون پوند نداری، بهتره اصلاً بهش فکر نکنی!»

در پاسخ گفتم «خب، بهترین مدافعِ جوان حال حاضر اروپا کیست؟» پِر بدون درنگ پاسخ داد «ویلیام سالیبا». دو ماه بعد، سالیبا از سنت اتین به آرسنال پیوست. 

 

دوران کرونا به میکل فرصت و فضای تنفس لازم را داد. اینکه در طول مراحل مختلف رشد تیم، فشار مضاعف هواداران را بالای سر خود حس نمی‌کردیم، نعمتی بود که شاید در آن زمان هیچ‌کدام از ما متوجهش نبودیم؛ اما اکنون که به عقب نگاه می‌کنیم، می‌توانیم بپذیریم که غیبت هواداران در ورزشگاه تا حدی به سود ما تمام شد.

گاهی من و میکل درباره تنهایی رهبران باشگاه (مالک و مربی) شوخی می‌کنیم؛ به همین دلیل است که من تلاش می‌کنم در لحظات سخت و بحرانی در کنار او باشم، نه فقط در روزهای خوشی و پیروزی. افراد متخصصی را برای اداره باشگاه استخدام کرده‌ایم. وقتی صحبت از اداره بخش فوتبالی باشگاه می‌شود، من هیچ تخصص ورزشی ندارم؛ به همین دلیل است که ما افراد واقعاً کاربلدی را در اختیار داریم.

 

وقتی 105 میلیون پوند را شنیدم، ابروهایم بالا رفت. مطمئن نبودم که آیا ما در آن مقطع آماده جذب بازیکنی در این سطح و با این قیمت هستیم یا نه. بنابراین چند سوال صریح و مشخص از میکل درباره دکلان رایس پرسیدم؛ کاری که معمولاً هرگز انجام نمی‌دادم. سوال اصلی من این بود: اگر قرار است چنین هزینه‌ای کنیم، دقیقاً به من بگو چگونه می‌خواهی از او استفاده کنی؟ اعتقاد داشتم رایس خریدی آماده و فوری است و باید بلافاصله کارش را شروع کند. از طرفی تاکید داشتم اگر چنین بهایی می‌پردازیم، چه شخصیتی وارد باشگاه می‌شود؟ چون این پسر باید نقش یک رهبر واقعی را هم ایفا می‌کرد. اما وقتی با خود دکلان هم‌کلام شدم، تازه متوجه شدم که چه شخصیتی دارد و چه‌قدر روی کارش متمرکز است؛ آنجا بود که با رقم این انتقال کنار آمدم.

حفظ میکل آرتتا بالاترین اولویت ماست. خبر خوش برای هواداران آرسنال در سراسر جهان این است که او از حضور در این پروژه لذت می‌برد. میکل با تمام وجود یک آرسنالیِ اصیل است.