طرفداری | پرونده نمایندگان آسیا در جام جهانی ۲۰۲۶ با شکست استرالیا برابر مصر در ضربات پنالتی بسته شد؛ شکستی که آخرین امید کنفدراسیون فوتبال آسیا برای ثبت عملکردی قابل قبول در این رقابتها را از بین برد.
آسیا با ۹ نماینده، بیشترین سهم تاریخ خود را در جام جهانی داشت، اما حاصل کار این تیمها تنها سه پیروزی در ۲۹ مسابقه بود؛ آماری ناامیدکننده برای قارهای که بیش از نیمی از جمعیت جهان را در خود جای داده است. برای نخستین بار از جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل، هیچ تیم آسیایی موفق به صعود به مرحله یکهشتم نهایی نشد. ژاپن و استرالیا، دو قدرت سنتی فوتبال آسیا، همانند دورههای گذشته در نخستین مرحله حذفی از دور رقابتها کنار رفتند. ژاپنیها بار دیگر سرنوشت جامهای جهانی ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ را تکرار کردند و استرالیا نیز مانند جام جهانی قطر در همان مرحله متوقف شد. این دو تیم در مجموع هشت حضور در مراحل حذفی جام جهانی، هنوز موفق به کسب حتی یک پیروزی نشدهاند.
در مقابل، کره جنوبی، عربستان سعودی، ایران، اردن، ازبکستان، عراق و قطر حتی نتوانستند از مرحله گروهی عبور کنند. از میان این هفت تیم، تنها کره جنوبی موفق شد یک پیروزی کسب کند؛ بردی مقابل جمهوری چک که با شکست برابر مکزیک و آفریقای جنوبی همراه شد و در نهایت به حذفی پرحاشیه انجامید. ایران نیز با وجود مشکلات فراوان خارج از زمین و تنشهای ناشی از درگیریهای سیاسی میان این کشور و ایالات متحده، بدون شکست و با سه تساوی برابر نیوزیلند، بلژیک و مصر به کار خود پایان داد.
فیلیپ تروسیه، سرمربی سابق تیمهای ملی ژاپن و قطر، در گفتوگو با رویترز گفت:
تیمهای آسیایی در این جام از نظر سازماندهی، انضباط و تاکتیک عملکرد خوبی داشتند، اما اغلب فاقد کیفیت فردی لازم برای تغییر روند مسابقات بودند.
او افزود:
در جام جهانی، داشتن ساختار مناسب ضروری است، اما در بالاترین سطح به بازیکنانی نیاز دارید که بتوانند در یک لحظه خاص تفاوت را رقم بزنند.
هرچند نمایندگان آسیا لحظاتی درخشان نیز داشتند؛ از جمله گل تماشایی الدور شومورودوف برای ازبکستان مقابل جمهوری دموکراتیک کنگو و گل موسی التماری که اردن را به نخستین تیمی تبدیل کرد که در جام جهانی ۲۰۲۶ برابر مدافع عنوان قهرمانی، آرژانتین، گلزنی کرد. با این حال، نه اردن و نه ازبکستان که نخستین حضور خود در جام جهانی را تجربه میکردند، نتوانستند از شکست در هر سه دیدار مرحله گروهی جلوگیری کنند.
عراق نیز که پس از ۴۰ سال به جام جهانی بازگشته بود، در گروهی دشوار با فرانسه، نروژ و سنگال قرار گرفت و نتوانست عملکرد قابل توجهی ارائه دهد. در سوی دیگر، عملکرد عربستان سعودی و قطر نیز ناامیدکننده بود و دو قدرت ثروتمند حوزه خلیج فارس بدون حتی یک پیروزی، قعرنشین گروههای خود شدند.
نمایش ضعیف تیمهای آسیایی باعث شد بار دیگر مقایسههایی با تیمهای آفریقایی مطرح شود؛ تیمهایی که با بهرهگیری از بازیکنان متولد اروپا، از عمق ترکیب و تجربه بیشتری برخوردار هستند.
تروسیه در پایان گفت:
قهرمانان تورنمنتها فقط با ترکیب اصلی ساخته نمیشوند؛ کیفیت بازیکنان ذخیره نیز تعیینکننده است. ژاپن تیم اصلی رقابتی داشت، اما مصدومیتها گزینههای هجومیاش را محدود کرد. تفاوت بزرگ میان آسیا و بسیاری از تیمهای آفریقایی همین است؛ آنها بازیکنان بیشتری در لیگهای بزرگ اروپا دارند و تجربه حضور در بالاترین سطح را با خود به جام جهانی میآورند. همین تجربه در چنین رقابتهایی تفاوت را رقم میزند.
- ترجمه از رویترز